Dzięcioł zielony.Dzięcioł zielony - Górną część ciała ma zieloną, spód szarozielonkawy. Wierzch głowy to "czerwona czapeczka". Samiec na brodzie ma czarny, a samica czerwony paseczek. Na uwagę zasługuje bardzo długi, wysuwalny język, lepki i nadzwyczaj ruchliwy, służący do wyciągania spod szczelin kory owadów. Dzięcioł zielony odwiedza chętnie mrowiska, zjadając mrówki i ich kokony. Śpiewa tylko na wiosnę. W zimie wiele dzięciołów zielonych ginie, ponieważ nie mają wystarczającej ilości pożywienia, czyli owadów i mrówek. W przeciwieństwie do innych dzięciołów dość rzadko uderza w drzewo, ale ma głośny śmiejący się głos.
Myszołów - Ptak o okrągłej głowie, krótkiej szyi, szerokich skrzydłach i krótkim ogonie, który po rozłożeniu jest zaokrąglony, i ma 12 poprzecznych pręg z szeroką przepaską na końcu. Jest barwy od ciemnobrązowej do prawie białej. W locia charakteryzuje się szeroko rozpostartymi skrzydłami i szeroko rozpostartym ogonem. Jest drapieżnikiem, mieszka w lasach iglastych, liściastych i mieszanych. Poluje na myszy, norniki i krety, szybując sprawnie nad łąkami i polami. Zatacza szybkie, płaskie kręgi i zawisa w locie trzepoczącym. Poluje z pozycji siedzącej. Żywi się również padłymi zwierzętami, i w ten sposób pełni rolę "służby sanitarnej". Gniazdo buduje w koronach wysokich drzew na skraju lasu. Myszołów.
Szpak.Szpak - Pierwotnie był ptakiem leśnym. Z biegiem czasu zbliżył się do ludzkich osiedli. Barwa upierzenia tego ptaka zależna jest od pory roku. Wiosną wykazuje ciemne, tęczowo mieniące się barwy, z nielicznymi, płowobiałymi plamkami na spodzie ciała. Jesienią cała jego szata staje się jaśniejsza dzięki białym plamkom na końcach piór. Ogon ma krótki, dziób długi i szpiczasty, wiosną żółty, jesienią brązowy. Głównym pożywieniem szpaka są owady, szczególnie gąsienice, ślimaki, jagody i inne owoce. Okresowo wyrządza szkody w sadach czereśniowych. Lata w gromadach, które jesienią mogą skupiać tysiące ptaków. Jego śpiew jest bogaty i różnorodny.
Kukułka - Szaroniebieski ptak o długim ogonie i białej brzusznej stronie ciała. Łatwiej ją usłyszeć, niż zobaczyć. odpowiadają jej okolice, gdzie lądy na przemian graniczą z łąkami, bagnami i jeziorami. Najczęściej przesiaduje w koronach drzew. Żywi się owadami, gąsienicami, pająkami i innymi bezkręgowcami. Kukułka nie buduje gniazda. Samica podrzuca do gniazd innych ptaków po jednym jaju, które wysiadują "przybrani rodzice". Młode kukułczę, po wykluciu się ze skorupki wyrzuca z gniazda jaja i wszystko, co się w nim znajduje, czyli jaja i pisklęta gospodarzy. Zabezpiecza w ten sposób wyłącznie dla siebie cały zapas pożywienia dostarczonego przez "przybranych rodziców".
Kukułka.
Bacian czarny.Bocian czarny - Czarny, z zielonkawym połyskiem, brzuch biały, dziób i nogi czerwone. Występuje w Polsce północnej i wschodniej. Unika środowiska człowieka, jest samotnikiem. Jego żerowisko to śródleśna bagna i moczary oraz rzeki, gdzie brodzi wyłapując ryby, żaby i zaskrońce. Jest nieco mniejszy od swego krewnego, bociana białego. Potrafi zwinnie latać pomiędzy drzewami i wykonywać nagłe zwroty. Jest badzo przywiązany do swojego gniazda i jeśli nie jest niepokojony powraca do niego przez wiele lat. Gniazdo to potężna platforma o średnicy 1,5 m , zbudowana z gałęzi wzmocnionych ziemią i mchem. Jest usytułowane w rozwidleniu pnia lub bocznych konarach dębów, buków, olch. W naszym kraju jest około 1000 par tych bocianów. Nie tworzy tak dużych stad, jak bocian biały i prawie nigdy nie klekocze dziobem, tak jak bocian biały.
Sójka - Ten czerwonobrunatny ptak ma czarny ogon, biały kuper, niebieski w czarne paski brzeg skrzydeł, białą plamę na skrzydłach, czarno-biały wierzchołek głowy oraz czarną linię na brodzie. Występuje w lasach mieszanych, zwłaszcza w takich, gdzie znajdują się skupiska dębu. Żołędzie bowiem stanowią jej ulubione pożywienie. Zjada również orzechy leszczyny, nasiona i jagody leśnych krzewów. Jej łupem stają się także jaja i pisklęta. Potrafi chwytać dorosłe ptaki. Ma zwyczaj robienia zapasów z żołędzi, które zagrzebuje w ziemi lub składa do dziupli i pod korzenie drzew. Często o nich zapomina, toteż w znacznym stopniu przyczynia się do rozsiewania dębu. Hałaśliwa sójka odstrasza każdego zauważonego wroga skrzekliwym głosem. Prócz tego naśladuje głosy zasłyszane u innych ptaków leśnych.Sójka.
Mysikrólik.Mysikrólik - Wierzch ciała ma oliwkowozielony, spód białawoszary. Wierzchołek głowy jest żółtopomarańczowy u samca, żółty i trochę mniejszy u samicy. Jest to najmniejszy rodzimy ptak o wadze 5 gramów. Buduje miniaturowe gniazda w formie kulistego koszyczka wplecionego w zwisające gałązki świerku z pajęczyn i mchów. Ruchliwe mysikróliki łapią w locie owady lub przeszukują gałązki lub korę drzew.
Szczygieł - Jest to ptak bardzo kolorowy: ma czarno-żółte skrzydła, czarno-biały ogon, głowę z czerwoną maską, brązowy grzbiet, biały kuper. Zamieszkuje brzegi lasów, parki, ogrody, śródmiejskie zieleńce. Gniazda, które buduje na drzewie mości puchem z ostów, którego nasiona są jego przysmakiem.
Szczygieł.
Dzierzba gąsiorek.Dzierzba gąsiorek - Ma grzbiet jasno szary, szeroką,ciągnącą się przez czoło pręgę oczną, spód biały. Jest ptakiem wędrownym, odlatuje na zimę do Afryki. Występuje w przerzedzonych drzewostanach mieszanych. Lubi cierniste zarośla tarniny i głogu. Na takich kolczastych krzewach wije gniazda. Jej pożywieniam są owady, myszy, żaby. Swoją zdobycz łowi w locie lub wypatruje na otwartej przestrzeni z wierzchołka drzewa. Często gromadzi pożywienie, tworząc zapasy, nakłuwając łup na kolce krzewów.
Skowronek - Ma na głowie krótki, zaokrąglony czub. Górna część ciała jest brązowa, brzuszek ma ciemne paski. Krawędzie ogona są białe. Żyje wszędzie w otwartym krajobrazie, czyli łąkach i polach uprawnych. Pożywienia szuka tylko na ziemi, są to nasiona i owady. Biega szybko i sprawnie, często przysiada. Podczas śpiewu, którym wyznacza granice rewiru lęgowego wzbija się wysoko w powietrze. Często lata jak szybowiec, potem gwałtownie pikuje w dół. Śpiewa również siedząc na ziemi.
Skowronek.

Powrót.