Główna
Historia
Walory przyrodnicze
Gadki Kurpiowskie
Miodobranie
Pieśni i przyśpiewki
Tańce kurpiowskie
Rękodzieło
Chata Kurpiowska
Strój ludowy
Garncarstwo
Pieczywo obrzędowe
Bartnictwo
Kto pisał o Kurpiowszczyźnie
Bibliografia
Mapa strony


XXIV Kurpiowskie Prezentacje Artystyczne
zobacz


Kliknij aby przejsc do Galerii
            


Prezentacja Flash
Pliki muzyczne


Webmaster
Teksty
Wersja angielska

Garncarstwo

zobacz Galerię
Garncarstwo to rękodzielniczy wyrób ceramicznych naczyń i przedmiotów codziennego użytku. Materiałem jest pospolita glina. Warsztatem- ława i koło garncarskie. Koło garncarskie to dwie tarcze umieszczone na wspólnej osi. Garncarz siedząc na ławie, nogami popycha dolną, większą tarczę, wprawiając koło garncarskie w ruch obrotowy. Garncarz wygniata porcje gliny i umieszcza na kole. Zwilżonymi w wodzie rękami wydłuża i zaokrągla bryłę gliny, po czym kciukami wygniata i formuje dno naczynia. Następnie wyciąga ścianki naczynia i modeluje. Naczynie po wyschnięciu wstawia do pieca i wypala przez kilkanaście godzin w temperaturze około 1000`C. Naczynia mogą być pokrywane kolorową glazurą.
Do najczęściej wykonywanych przez garncarzy kurpiowskich naczyń należały: dwojaki, misy, miski, i dzbanki, rzadziej wykonywano kubki, doniczki, dzwonki, świeczniki i talerze.
Garncarstwo było rzemiosłem powszechnie uprawianym dla szerokiego kręgu odbiorców. Pojawienie się naczyń żeliwnych przyczyniło się do zmniejszenia jego roli, a XX-wieczne tworzywa sztuczne doprowadziły do porzucenia tego rzemiosła przez wielu wiejskich garncarzy. Na Kurpiach pozostało ich kilu, wytwarzają oni głównie przedmioty dekoracyjne.















All Rights Reserved
Design by Maciej Żuber.