Ludowe tańce opoczyńskie

Ludowe tańce opoczyńskie to praca Jakuba Gossy, etnografa, w latach siedemdziesiątych twórcy szkolnego zespołu pieśni i tańca w Zespole Szkół Ekonomicznych w Lipinach w Gminie Odrzywół, znanego i cenionego w regionie propagatora i miłośnika opoczyńskiego Folkloru.

Są to tańce:

Oto przykładowe opisy niektórych:

 
 
Szewiec

 

Melodia 2 – częściowa

 

Melodia A – 3 takty, rytm 2 / 4, powtarza się 4 razy

Pary tańczą po okręgu – koła.

Trzymanie jak w oberku – otwarte, zewnętrzne ręce na biodrach.

Krok drobnej polki – „ósemkami” i, raz, i, dwa, i, raz, i, dwa

 

Melodia B – inspirująca czynności szewca.

Przyklęk – nawłóczenie dratwy w igłę.

Szycie, wyciąganie.

Przybijanie młotkiem.

Para powstaje i od nowa drobnym krokiem biegnie w melodii A.

 

Do góry
 

 

Kowol

 

KOWOL – melodia trzyczęściowa

 

Tancerz zamawia taniec „Muzykanty – Kowola”.

Wyprowadza z ciżby upatrzoną tancerę przed kapelę, inne pary też podchodzą i razem śpiewają:

„Zagraj ze num kowoliku kowola

to my sobie pohulumy dokoła.

Nas kowol, wóz kowoł, nie umioł, popsowoł, kowolicek, kowolik.

 

Melodia A – 6- taktowa, rytm  3 / 4 

Trzymanie pary otwarte.

Zewnętrzna ręka tancerki na biodrze.

Zewnętrzna ręka tancerza wskazuje kierunek.

 

Krok na „raz” w każdym takcie.

Krótki z góry, jak gdybyśmy przechodzili przez gęsto rozstawione płotki na wysokości kolan,

Przy podnoszeniu się nogi do góry, noga postawowa wspina się na palce.

Rozpoczynamy zewnętrznymi

„i raz, dwa, trzy, raz, dwa, trzy”

 

Melodia B – 6- taktowa, rytm 3 / 4

Na „raz” noga zewnętrzna, krok krótki akcentowy.

Na „dwa” krok dostawny nogi wewnętrzne.

Na „trzy” pauza

„i raz, dwa, trzy, raz, dwa, trzy”.

Ręce zewnętrzne równocześnie wysoko nad głową wykonują na „raz” ruchy kiścia dłoni od siebie i do siebie

„i raz, dwa, trzy, raz, dwa, trzy”.

 

Melodia C – oberkowa 8- taktowa, 2 razy.

Pary tańczą oberka po okręgu koła, trzymanie zamknięte.

Tancerka trzyma tancerza za kciuk.

Tancerz tancerkę za palce z góry dłonie skierowane w dół.

W 8- takcie „dwa” mocne przytupnięcia lewą nogą tancerza, równocześnie energiczny skłon tułowia

i zewnętrznych złączonych rąk w dół po czym para następne 8 taktów wiruje w lewo.

Rozpoczynamy nogami zewnętrznymi.

 

Do góry
 

 

Krzyżok


Ilość par  - cztery.

Tańczy się po okręgu koła i po przekątnych.

Melodia trzy- częściowa.

 

Melodia A – 4 takty, rytm 2 / 4 powtarza się 4 razy.

Trzymanie pary: na dłoni lewej ręki tancerza dłoń lewej ręki tancerki.

Prawa ręka tancerki wsparta na biodrze.

Prawa ręka tancerza w ochronnym geście za plecami tancerki na wysokości łopatki.

Tancerz zwrócony pół bokiem do tancerki.

KROK:  uroczysty spacer 2 kroki w takcie. Rozpoczynają nogi zewnętrzne

„i raz, dwa, raz, dwa”

Na zakończenie melodii pary ustawiają się po przekątnych n a przeciwko siebie. Zmienia się układ trzymania rąk.

Pary łączą ręce zewnętrzne, ręce zewnętrzne odchylone od tułowia.

 

Melodia B – 4 takty, rytm 2 / 4 powtarza się 3 razy.

KROK: stawiamy nogi z góry z lekkiego zeskoku.

Trzy kroki w rytmie ćwiartkowym i czwarty zeskok na obie nogi.

Zaczynamy nogami zewnętrznymi. I „raz, dwa, trzy, cztery”.

Następnie te dwie pary cofają się idąc w tył.

Rozpoczynają nogi wewnętrzne. Nogi stawiamy z góry na przednią część stopy z akcentem.

W dwu taktach trzy kroki, a czwarty krok jest równocześnie ukłonem.

Rozpoczynają nogi wewnętrzne i „raz, dwa, trzy, cztery”.

Kiedy dwie pierwsze pary idą w tył, drugie dwie pary idą w przód

„i raz, dwa, trzy, cztery, raz, dwa, trzy, cztery”.

 

Melodia C – 4 takty, rytm 2 / 4, grana dowolna ilość razy.

Tempo 2 razy szybsze od melodii B.

 

Jedna z par stojących naprzeciw siebie podnosi ręce wewnętrzne do góry tworząc bramkę pod którą przebiega druga para.

Po rozwinięciu się pary wykonują w tył zwrot przez ramię wewnętrzne, następuje zmiana rąk i biegną w przeciwne strony.

KROK ten sam, z góry akcentowany „i raz, dwa, trzy, cztery, raz, dwa, trzy, cztery”.

Drugie dwie pary robią to samo z opóźnieniem o dwa takty.

Przechodzenie pod bramkami musi następować dokładnie na środku.

 

Do góry