Informator o nielegalnych i antypaństwowych organizacjach działających w Polsce w latach 1944-1956

Rejon l
Obejmował następujące gromady: Wereszczyn, Kulczyn, Urszulin, Wola Wereszczynska, Wytyczno, Wotoskowola, Brus Stary, Zdżarka, Harisk, Macoszyn Mały, Stulno (pow. Włodawa).
Prowidnyk rejonu - Mikołaj Rudkowski "Seńka" (1945-V 1946)
- Stefan Szewczuk "Maksym" (VI 1946-1947)
Referent SB - Stefan Szewczuk "Maksym" (VI 1946-1947)
Referent propagandy - Andrzej Pląs "Bohdanko" (1945-47)
Dowódca bojówki SB - NN "Andryjko" (1945-47)
Rejon II
Obejmował następujące gromady: Sobibór, Orchówek, Suszno, Wyryki (pow. Włodawa). Prowidnyk rejonu - Wasyl Buśko "Łahoda" (1945-47)
Referent SB - Wasyl Buśko "Łahoda" (1945-47)
Referent gospodarczy - Maria Kit "Chrystyna" (1945-47)
Dowódca bojówki SB - NN "Striła" (1945-47)
Rejon III
Obejmował następujące gromady: Lubień, Hola, Horostyta, Żuków, Różanka, Dołhobrody, Pogorzelec, Podedwórze, Hołowno (pow. Włodawą)
Prowidnyk rejonu - NN "Sławko" (1945-47)
Referent SB - NN "Berkut" (1945-47)
Referent propagandy - Mikołaj Czuj "Genek" (1945-47)
Referent gospodarczy - NN "Czmil" (1945-47)
Dowódca bojówki SB - NN "Sojka" (1945-47)
Rejon IV
Obejmował następujące gromady: Hanna, Sławatycze, Sosnówka, Łyniew, Horodyszcze, Przechód (pow. Włodawa}
Prowidnyk rejonu - Jan Romaniuk "Hajduk" (1945-46)
- Jan Szawula "Ołeś" (1946-47)
Referent SB - NN "Stećko" (1945-47)
Referent organizacyjny - Olga Olesiuk "Orysia" (1945-47)
Referent gospodarczy - NN "Słomka" (1945-47)
Dowódca bojówki SB - NN "Oreł" (1945-47)
Rejon V
Obejmował następujące gromady: Jabłeczna, Krzywowólka, Mazanówka, Zabłocie, Tuszna, Kodeń (pow. Biała Podlaska)
Prowidnyk rejonu - Jan Romaniuk "Hajduk" (1946-47)
Referent SB - Jan Romaniuk "Hajduk" (1946-47)
Referent gospodarczy - Mikołaj Marecki "Karpo" (1945-47)
Nadrejon krypt, "Łyman"
Obejmował pow. Hrubieszów i pow. Tomaszów Lubelski
Prowidnyk nadrejonu - NN "Milko" (V 1945-111 1946)
- Eugeniusz Sztendera "Pryrwa", "Nerw" (IV 1946-1947)
Referent SB - Piotr Szykuła "Kopywa", "Bohdan" (1945-V 1946)
- Leon Łapiński "Zenon" (V 1946-1947)
Referent propagandy - Teodor Harasimiuk "Dunajewskij" (1945-46)
Referent gospodarczy - Howryło Marchało "Bir" (1945-1947)
- NN "Batiko", "Nycza" (1946-47)
Referent zdrowia - Maria Kucharuk "Swietłana" (1945-47)
Dowódca bojówki SB - Fiodor Mychal "Kałyna" (1945-11 1946)
- Władysław Demuś Jasień" (II 1946-XI 1947)
Nadrejon krypt. "Łyman" dzielił się na 3 rejony:
Rejon l
Obejmował teren m. Bełz i okolice (tereny te znajdują się obecnie w ZSRR na mocy umowy regulującej sprawę granicy polsko-radzieckiej w 1951 r.),
Prowidnyk rejonu - Danyło Szulhan "Chmiel" (IX 1945-111 1947)
Referent SB - Sławko Chłodzij "Wiktor (VI 1945-111 1946)
- Władysław Szagieda "Władymka" (III 1946-111 1947)
Referent propagandy - NN "Mojsel" (VI 1945-47)
Referent gospodarczy - Piotr KoTek "Dub" (VI 1945-1947)
Dowódca bojówki SB - Wasyl Tkaczuk "Woronyj" (IV 1945-X 1946)
Rejon dzielił się na 4 kuszcze:
- Kuszcz l - obejmował wsie: Boratyń, Dobroczyn, Zawisznia, Madiaski
Prowidnyk kuszcza - Łucek "Wysznia" (1945-47)
- Kuszcz II - obejmował wsie: Sobieczow, Wierzbiaż, Smitków, Moszków.
Prowidnyk kuszcza - Andrzej Chudyk "Grzyb" (1945-47)
- Kuszcz III - obejmował wsie: Cebłów, Żabczyn, Borejów
Prowidnyk kuszcza - Andrzej Linko "Staszko" (1945-47)
- Kuszcz IV - obejmował wsie: Myców, Wyżłów, Przemysław
Prowidnyk kuszcza - Krywulski "Monach" (1945-47)
Rejon II
Obejmował tereny Krystynopola, Chorobowa (tereny znajdujące się obecnie w ZSRR) oraz gromadę Dołhobyczów (pow. Hrubieszów)
Prowidnyk rejonu - NN "Hozdodał" (1945-II 1946)
- Stefan Grondzal "Żuk", "Szach", "Szałpak" (III 1946-X 1947)
Referent SB - NN "Fedenko" (1945-47)
Referent propagandy - Stefan Grondzal "Żuk", "Szach", "Szałpak" (1945-X 1947)
Referent gospodarczy - Seniuk "Szwejk" (do XI 1945)
- Szymon Baczyński "Kupczenko" (XII 1945-VIII 1946)
- Michał Maciejewski "Faraon" (VIII 1946-1947)
Referent zdrowia - Halina Marczuk "Ola" (1945-47)
Rejon III
Obejmował następujące gromady; Telatyn, Nowosiółki, Łukoszyn (pow. Tomaszów Lubelski), Chłopiatyn, Żniatyn, Hulcze, Oszczów, Wiszniów, Tuczapy, Miętkie, Mircze (pow. Hrubieszów)
Prowidnyk rejonu - NN "Hordat" (V 1945-111 1946)
- Mikołaj Siwy "Wysznia" (III 1946-VI 1947)
Referent SB - Aleksander Bobko "Homa" (II 1946-X 1947)
Referent propagandy - Wasyl Banach "Bereza" (1945-47)
Referent gospodarczy - Lewko Badywski "Siryj" (1945-VI 1947)
Dowódca bojówki SB - NN "Wołodar" (1945-47)
Rejon dzielił się na 3 kuszcze:
- Kuszcz l - prowidnyk - Hryl "Czarnyj" (194547)
- Kuszcz II - prowidnyk - Kościereczko "Teren" (1945-47)
- Kuszcz III - prowidnyk - Teodor Witek "Krypa" (1945-47)

2. Ukraińska Powstańcza Armia (UPA)

W myśl wytycznych II Wielkiego Kongresu OUN (kwiecień 1941 r.) pierwsze oddziały UPA były zorganizowane w końcu 1942 r. (Za datę powstania pierwszego pododdziału UPA nacjonaliści ukraińscy przyjęli 14.10.1942 r. Dzień ten był później uroczyście obchodzony jako święto UPA). W tym czasie powstał również zalążek dowództwa głównego UPA, tzn. Wojskowy Sztab Krajowy (Krajewyj Wiskowyj Sztab - KWSz), na czele którego stanął Dmytro Gricaj "Perebijnis",
Pełny rozwój dowództw i sztabów UPA nastąpił w 1943 r. W lecie 1943 r. na bazie lwowskiego Wojskowego Sztabu Krajowego został utworzony Główny Wojskowy Sztab OUN (Hołownyj Wijskowyj Sztab - HWSz).
We wrześniu 1943 r. KWSz OUN został przekształcony w Główny Wojskowy Sztab UPA. Równocześnie zostało zorganizowane dowództwo główne UPA. Głównym komendantem UPA mianowany został Roman Szuchiewicz "Taras Czuprinka", a nieetatowym szefem HWSz (Hołownyj Wijskiwyj Sztab) - D. Gricaj "Perebijnis". Zorganizowano także strukturę terytorialną UPA.
Między innymi Wołyński Wojskowy Sztab Krajowy został przemianowany na Sztab UPA-Północ na czele z Leonidem Stupnickim "Gonczarenko", a na bazie Karpackiego Wojskowego Sztabu Krajowego został utworzony Sztab UPA-Zachód. Dowódcą obszaru działalności UPA-Zachód mianowany został Wasyl Sidor "Szelest". Najtajniejszy rozwój organizacyjny oddziałów UPA nastąpił w okresie od końca 1943 r. do połowy 1944 r. W miarę zbliżania się Armii Radzieckiej do terenów Ukrainy Zachodniej w szeregi UPA zaczęły wstępować całe oddziały policji ukraińskiej i ukraińskich jednostek SS. Do UPA zaciągnęli się też ukraińscy faszyści współpracujący z okupantem, którzy mieli na sumieniu zbrodnie przeciw własnemu narodowi. W 1944 r. szukali tam schronienia również i Niemcy z SS i gestapo, którzy nie zdążyli uciec na Zachód. Do UPA wstępowali także faszyści wielu innych narodowości, którzy służyli w hitlerowskich formacjach wojskowych, użytych przez Niemców w walkach na froncie wschodnim.
Oddziały UPA prowadziły walkę z oddziałami partyzantów radzieckich i polskich oraz pacyfikacje przeciwko ludności polskiej zamieszkałej na tym terenie.

STRUKTURA ORGANIZACYJNA UPA
Od wiosny 1944 r. Ukraińska Powstańcza Armia została podporządkowana Ukraińskiej Głównej Radzie Wyzwoleńczej (UHWR), od której otrzymywała podstawowe dyrektywy polityczne.
Całością działalności sił zbrojnych kierowało Główne Dowództwo UPA, w skład którego wchodzili: główny komendant UPA - Roman Szuchiewicz [Szuchewycz - Wyd. "Retro"]
z-ca głównego (komendanta UPA - Rostisław Wołoszyn szef Głównego Wojskowego Sztabu - Dmytro Gricaj.
Główny Wojskowy Sztab składał się z następujących oddziałów: l - oddział organizacyjno-mobilizacyjny II - oddział rozpoznawczy
III - oddział gospodarczy
IV - oddział wyszkolenia
V - oddział propagandy
VI - oddział polityczno-wychowawczy
I - oddział organizacyjno-mobilizacyjny był podstawową komórką w HWSz UPA. W jego kompetencji były sprawy zaopatrzenia bojowego, uzbrojenia, organizacji i mobilizacji. Oddziałowi l podlegały wszystkie magazyny uzbrojenia, warsztaty remontowe i rusznikarskie. Jednym z najważniejszych zadań tego oddziału było gromadzenie broni i amunicji. Zdobytą bronią, amunicją i materiałami wybuchowymi pracownicy oddziałów dysponowali centralnie i rozdzielali je równomiernie, stosownie do potrzeb, organizując magazyny w leśnych kryjówkach i bunkrach. Oddział l zajmował się również sprawami mobilizacyjnymi.
Początkowo próbowano przeprowadzić mobilizację rekrutów, która polegała na tym, że poborowym wysyłano pisemne zawiadomienia, wzywające do stawienia się w określonym rejonie, z odpowiednim wyposażeniem. W wypadku uchylenia się od mobilizacji groziła kara śmierci oraz represje w stosunku do rodzin poborowych. Ujawniło się jednak wówczas, że ludność Ukrainy Zachodniej nie jest chętna popierać politykę OUN i UPA. Mimo terroru i surowej dyscypliny, zmobilizowane pododdziały nie przedstawiały poważniejszej wartości bojowej. Jesienią 1944 r. UPA usiłowała przeprowadzić mobilizację na terenie Polski, w rej. Hrubieszowa, na którym z rekrutów pochodzących z poboru zorganizowano kureń. Pododdział ten jednak w pierwszej walce został rozbity; ludzie nie chcieli walczyć, a dowódca kurenia Jurczenko dobrowolnie poddał się. W takiej sytuacji dowództwo UPA zmuszone było oprzeć werbunek do oddziałów zbrojnych na zaciągu ochotniczym.
II - oddział rozpoznawczy - zajmował się sprawami wywiadu i rozpoznania wojskowego. Działalność tego oddziału polegała przede wszystkim na organizowaniu siatki wywiadowczej w terenie, zbieraniu przy jej pomocy wiadomości o ruchach wojsk przeciwnika i przekazywaniu informacji oddziałom UPA. Pracownicy wywiadu UPA rozwinęli również szeroką działalność w celu przenikania ich agentur do polskich władz administracyjnych, organizacji demokratycznych i partyjnych oraz bezpośrednio do wojska i organów bezpieczeństwa.
III - oddział gospodarczy zajmował się sprawami organizacji aparatu zaopatrzenia, mobilizacją środków materiałowych oraz ich magazynowaniem i przekazywaniem oddziałom UPA. W kompetencji aparatu gospodarczego leżało organizowanie punktów żywnościowych oraz magazynów z żywnością w kryjówkach leśnych i bunkrach. Oddział gospodarczy sprawował także opiekę nad organizacją Ukraińskiego Czerwonego Krzyża (UCzK), który miał zadanie organizowania służby medyczno-sanitarnej.
IV - oddział wyszkolenia - zajmował się sprawami szkolenia pododdziałów oraz organizacją i zabezpieczeniem procesu szkolenia w oficerskich i podoficerskich szkołach UPA.
V - oddział propagandy zajmował się działalnością propagandową na obszarach objętych działalnością UPA i OUN oraz na zewnątrz. Przez głoszenie prowokacyjnych kłamstw, skierowanych przeciwko Związkowi Radzieckiemu i Polsce, oddział propagandy usiłował wytworzyć wśród ludności ukraińskiej stan stałej niepewności, niepokoju i niezadowolenia. W tym ceiu organizowano wiece, wydawano setki broszur i tysiące ulotek. Oddział V prowadził również ożywioną działalność propagandową na zewnątrz. Jego agendy działały w USA, Kanadzie, W. Brytanii, a po zakończeniu działań wojennych i w Europie, przede wszystkim w Niemczech Zachodnich, gdzie konkurowały z polskimi ośrodkami reakcji w szkalowaniu władzy ludowej w Polsce i Związku Radzieckim.
VI - oddział polityczno-wychowawczy kierował wychowaniem ideologicznym członków oddziałów oraz szkoleniem politycznym w szkołach UPA. Aparat polityczny w UPA był szeroko rozbudowany, a jego przedstawiciele wchodzili w skład sztabów do szczebla taktycznego włącznie. Również w każdym pododdziale, do sotni włącznie, znajdował się pracownik polityczno-wychowawczy (wychownyk), który kierował tym odcinkiem pracy.
Głównemu Wojskowemu Sztabowi (HWSz) podlegały dowództwa grup operacyjnych, które miały podobną strukturę organizacyjną jak Sztab Główny. Grup operacyjnych było cztery:
- UPA-Północ, która obejmowała obszar Wołynia i Polesia
- UPA-Południe, działająca na obszarze obwodów kamieniecko-podolskiego, żytomierskiego, winnickiego i południowej części Kijowszczyzny
- UPA-Zachód obejmująca tereny Galicji Wschodniej (Lwów, Tarnopol, Stanisławów), Bukowiny, Ukrainy Zakarpackiej i południowo-wschodnią część Polski
- UPA-Wschód miała obejmować północną część obwodu żytomierskiego, północną część obwodu kijowskiego i obwód czernihowski. W rzeczywistości jednak UPA-Wschód nie istniała, gdyż idee nacjonalistyczne nie znalazły posłuchu u zamieszkującej na tych terenach ludności ukraińskiej.
Każda grupa operacyjna składała się z Okręgów Wojskowych (Wijskowyj Okruh - WO), których razem było dwanaście.
W skład grupy operacyjnej UPA-Północ wchodziły 3 okręgi wojskowe:
- l WO "Turiw"
- II WO "Zagrawa"
- III WO "Wołyń Południe"
Grupa operacyjna UPA-Południe miała również 3 okręgi:
- l WO "Chołodnyj Jar"
- II WO "Urszań"
- III WO "Winnica"
W grupie operacyjnej UPA-Zachód byto 6 okręgów wojskowych, które obejmowały:
- I WO "Lisonia* - tereny Tarnopolskiego
- li WO "Howerla" - tereny Bukowiny
- III WO "Czornij Lis" - tereny Stanisławowskiego
- IV WO "Makiwka" - rejon Stryja, Drohobycza i Sambora
- V WO "Bug" - rejon Lwowa
- VI WO "San"- tereny południowo-wschodniej części Polski
Najmniejszą jednostką terytorialnego pododdziału UPA był tzw. odcinek taktyczny (taktyczny; widtinok - TW). W skład okręgu wojskowego wchodziło przeważnie kilka odcinków taktycznych. W skład dowództwa TW wchodzili: dowódca, jego z-ca, oficer wyszkolenia, kancelaria z archiwum, łącznicy. Dowódca odcinka wchodził z urzędu w skład okręgowego prowidu OUN, gdzie piastował funkcją referenta wojskowego. Był równocześnie bezpośrednim przełożonym wszystkich pododdziałów UPA, działających na terytorium danego odcinka.
W zasadzie największą samodzielną jednostką taktyczną w UPA-Zachód był kureń (batalion), który liczył przeciętnie 400-800 ludzi. W skład dowództwa kurenia wchodzili: dowódca, jego zastępca, adiutant, oficer polityczno-wychowawczy, lekarz. Kureń składał się z 3-4 sotni (kompania).
Sotnia mogła wchodzić etetowo w skład kurenia lub działać samodzielnie. W skład dowództwa sotni wchodzili: dowódca, jego z-ca, który był równocześnie dowódcą l czoty, wychowawca polityczny (pol.-wychownyk), dowódca żandarmerii polowej, intendent, buńczuczny (szef sotni) i łącznicy. Sotnia dzieliła się na 3-4 czoty (plutony).
Czota składała się z trzech rojów (drużyn) i liczyła przeciętnie 30-50 ludzi. Rój liczył 10-12 ludzi i składał się z 2. łanków (sekcji). W skład łanka wchodziło 4-6 striłciw (strzelców).
Stopnie wojskowe w UPA zostały wprowadzone dopiero z chwilą powstania Ukraińskiej Głównej Rady Wyzwoleńczej. Od tego czasu w UPA obowiązywały następujące stopnie wojskowe:
striłeć - strzelec
starszyj striłeć - starszy strzelec
wistun – kapral
starszyj wistun - plutonowy
buławnyj - sierżant
buławnyj - starszy sierżant
chorunżyj - podporucznik
porucznyk - porucznik
sotnyk – kapitan
major - major
pidpułkownyk - podpułkownik
pułkownyk - pułkownik
henerał - generał

STRUKTURA ORGANIZACYJNA UPA W POLSCE

W podziale terytorialnym UPA południowo-wschodnie ziemie Polski zwane przez nacjonalistów ukraińskich "Zakierzońskim Krajem", stanowiły obszar VI Okręgu Wojskowego grupy operacyjnej UPA-Zachód, oznaczony kryptonimem "Sian".
Dowódcą Okręgu VI "Sian", a równocześnie głównym dowódcą UPA w Polsce był Mirosław Onyszkiewicz "Orest". Był on także członkiem Krajowego Prowidu OUN, gdzie sprawował funkcję referenta wojskowego. W sprawach wojskowych i kadrowych M. Onyszkiewicz podlegał W. Sidorowi "Szelest" dowódcy UPA-Zachód, a w sprawach organizacyjno-politycznych J. Staruchowi "Stiah" prowidnykowi OUN w "Zakierzońskim Kraju".
Funkcję szefa sztabu piastował Iwan Szpontak "Żeleżniak", "Dubrownyk". Ponadto w skład krajowego referatu wojskowego wchodzili: adiutant dowódcy - Piotr Soroka "Bohdan", pisarz sztabu - Stefan Krysa "Bohun" oraz łącznicy i grupa ochrony.
Okręg Wojskowy "Sian" dzielił się na trzy odcinki taktyczne:
- odcinek krypt, "Łemko"
- odcinek krypt. "Bastion"
- odcinek krypt. "Daniliw"
(patrz pod nazwami tych odcinków)
Działalność UPA na ziemiach polskich na większą skalę rozpoczęła się od drugiej połowy 1944 r., kiedy kierownictwo UPA zarządziło przerzucenie swoich grup wypadowych z terenów położonych na wschód od rzeki Bugu i Sanu, celem walki z młodą władzą ludową pod hasłem stworzenia "Samostijnoj Ukrainy", jak również celem przeciwdziałania akcji NSZ, wyniszczających ludność ukraińską w pow. chełmskim i w pow. hrubieszowskim. NSZ jako organizacja nacjonalistyczna w zasadzie nie widziała możliwości współpracy z OUN-UPA (zdarzały się wypadki porozumień między poszczególnymi oddziałami UPA i NSZ w sprawie uzgodnienia rejonu działania). Natomiast inne organizacje reakcyjne często znajdowały platformę porozumienia z OUN-UPA.
Jedną z największych akcji UPA był napad na Hrubieszów (w nocy z 27 na 28.05.1946 r.) dokonany przez zgrupowane sotnie "Dawyda", "Dudy”, "Czausa" i "Jara" (kureń "Berkuta") pod dowództwem "Pryrwy", zrealizowany wspólnie z oddziałami WiN pod dowództwem szefa Inspektoratu Zamojskiego Mariana Gołębiowskiego "Ster". Napad miał na celu rozbicie PUBP i zniszczenie list akcji wysiedleńczej. Wymowa faktu współdziałania tych dwu organizacji jest zupełnie jednoznaczna.
Na szeroką skalę była prowadzona przez UPA tzw. Akcja Żniwna - palenie zabudowań i niszczenie zasiewów wysiedlonej ludności ukraińskiej celem niedopuszczenia osadnictwa polskiego na tych terenach.
Po rozkazie 5.07.1947 r. oddziały UPA zdemobilizowały elementy niepewne, a następnie usiłowały przedrzeć się poprzez Czechosłowację do amerykańskiej strefy okupacyjnej w Niemczech. Na skutek niepowodzenia wycofały się częściowo na teren ZSRR. Spowodowane to było zlikwidowaniem bazy oparcia zaopatrzenia i wywiadu przez wysiedlenie ludności ukraińskiej z tego rejonu.
28.03.1947 r. sotnie "Hrynia" i "Stiaha" (kureń "Rena") zamordowały pod Baligrodem wiceministra obrony narodowej gen. broni Karola Świerczewskiego.
Na ziemiach odzyskanych, gdzie została przesiedlona ludność ukraińska, istniały próby reaktywowania działalności OUN i UPA przez organizowanie nowych oddziałów. Działały na tych terenach oddziały: "Olchy", "Mirona", "Klisza", i "Kucharczuka".
l Odcinek taktyczny krypt. "Łemko"
Odcinek krypt. "Łemko" istniał w latach 1945-47 obejmując południową część pow. Przemyśl, pow. Lesko, pow. Sanok, południowo-wschodnią część pow. Krosno, południową część pow. Gorlice i południowo-wschodnią część pow. Nowy Sącz.
Do końca 1945 r. istniały tutaj 2 kurenie:
I. Kureń Wasyla Andrusiaka "Rezun" w składzie sotni:
- sotnia "Worona" (dowódca "Woron") - ok. 300 ludzi
- sotnia "Konyka" (dowódca "Konyk") - ok. 280 ludzi
- sotnia "Czornoho" (dowódca "Czorny") - ok. 180 ludzi
- sotnia Jara" (dowódca "Jar") - ok. 130 ludzi
II. Kureń Wasyla Mizernego "Ren" w składzie 5 sotni:
- sotnia "Didka", później "Brodycza" - ok. 120 ludzi
- sotnia "Hromenki" (dowódca "Hromenko") - ok. 120 ludzi
- sotnia "Myrona" (dowódca "Myron") - ok. 130 ludzi
- sotnia "Burego" (dowódca "Bury", później "Bir") - ok. 120 ludzi
- soinia "Hrynia" (dowódca "Hryń") - ok. 180 ludzi
Liczebność oddziału odcinka taktycznego krypt. "Łemko" ze sztabami, ochroną, łącznikami wynosiła ok. 2000 ludzi, oprócz członków OUN. W wyniku kontrakcji Wojska Polskiego oddziały UPA poniosły tak ciężkie straty, że kureń "Rezuna" został rozwiązany, a resztki wcielone do kurenia "Rena".
Na początku 1946 r. z rozkazu M. Onyszkiewicza rozpoczęto rekonstrukcję UPA na tym terenie. Powołano dowództwo odcinka w składzie:
dowódca odcinka - Wasyl Mizerny "Ren"
z-ca dowódcy - NN "Konyk" (do II 1946)
NN "Bajda" (od III 1946)
oficer operacyjny - Roman Dybko "Wola"
oficer techniczny - NN "Inżynier"
oficer polityczny - NN "Wernyhora"
oficer personalny - NN "Kejdanec"
adiutant d-cy - NN "Hałagan"
pisarz - NN "Rostysław"
Dowództwo odcinka utworzyło na swoim terenie 2 kurenie:
I. Kureń "Bajdy" w składzie 4. sotni:
- sotnia "Burłaka" - ok. 120 ludzi
- sotnia "Hromienki" - ok. 120 ludzi
- sotnia "Łastiwki" - ok. 100 ludzi
- sotnia "Kryłacza" - ok. 90 ludzi
II. Kureń "Rena" w składzie 4. sotni:
- sotnia "Bira" - ok. 100 ludzi
- sotnia "Hrynia" - ok. 120 ludzi
- sotnia "Brodycza" - ok. 120 ludzi
- sotnia "Stiaha" - ok. 80 ludzi
Oprócz tych dwóch kureni na terenie odcinka krypt. "Łemko" działały samodzielne sotnie "Myrona" i "Smyrnego". Kurenie tego odcinka miały kryptonim "Udarnyk" a sotnie posiadały ten sam kryptonim z dodanym numerem, np. sotnia "Stiaha" miała krypt. "Udarnyk-8" ("U-8"). "Burłak"
Oddział UPA działający w latach 1945-47 w rejonie: Fredropol, Posada Rybatycka (pow. Przemyśl). Posiadał krypt. "Udarnyk-6" ("U-6"). Stacjonował w rejonie l nadrejonu "Chołodnij Jar" Okręgu l OUN.
dowódca - Włodzimierz Szczygielski "Burłak"
pol.-wych. - Józef Wowczarowski "Euhen"
buńczucznyj - Stanisław Solski "Łubka"
intendent - NN "Borkun"
komendant żandarmerii - NN "Hak"
Oddział "Burłaka" dzielił się następująco:
I czota - dowódca - NN "Wańka"
- NN "Borsuk"
- Paweł Ochota "Ostap"
1 rój - dowódca - Komorowski "Ruta"
2 rój - dowódca - NN "Czumak"
3 rój - dowódca - Józef Kostek "Moroz"
II czota - dowódca - Edward Pietruszewski "Żeliznyj" (do VIII 1946)
- Włodzimierz Daszko "Marko"
1 rój - dowódca - NN "Kuczeriawyj"
2 rój - dowódca - Michał Siklicki "Hałajda"
3 rój - dowódca - NN "Zub"
III czota - dowódca - NN "Wscicha"
1 rój - dowódca - NN "Step"
2 rój - dowódca - NN "Posrek"
3 rój - dowódca - NN "Szlujda"
Działalność oddziału m. in.: nieudany napad w grudniu 1945 r. na obóz jeniecki w Pikulicach (pow. Przemyśl), w którym przebywali Niemcy z formacji SS i Wehrmachtu, celem ich uwolnienia; w styczniu 1946 r. napad na koszary WP w Birczy (napad nie powiódł się, tutaj zginął "Konyk", z-ca "Rena"). Oddział spalił wsie: Fredropol, Guszów, Posada Rybatycka, Olszany, Zalesie. W 1947 r. bitwę z jednostkami WP koło Borownicy oddział stoczył wspólnie z oddziałem "Kryłacza" (zginęło 25 żołnierzy WP). W czerwcu 1947 r. bitwa z WP koło Grudzowa i Jawomika Ruskiego (ok. 40. żołnierzy WP zabitych). W końcu tego miesiąca przyłączono rozbitków z oddziałów "Kryłacza" i "Łastiwki". Po dołączeniu rozbitków oddział "Buriaka" wzrósł do ok. 200 ludzi. W końcu 1947 r. przeszedł na terytorium CSRS próbując przedostać się do amerykańskiej strefy okupacyjnej w Niemczech.
"Łastiwka"
Oddział UPA działający w latach 194547 w rejonie II nadrejonu "Chołodnij Jar" Okręgu l OUN. dowódca - Grzegorz Jankowski (lub Janaszczuk) "Łastiwka"
pol.-wych. - NN "Kosacz"
bunczucznyj - NN "Sławka"
komendant żandarmerii - Stefan Sus "Miedwied"
Oddział "Łastiwka" dzielił się:
I czota - dowódca - NN "Zymnyj"
1 rój - dowódca - NN "Dobosz"
2 rój - dowódca - NN "Mucha"
3 rój - dowódca - NN "Wyrwa"
II czota - dowódca - NN "Żinawel"
1 rój - dowódca - NN "Woron"
2 rój - dowódca - NN "Ołyn"
3 rój - dowódca - NN "Kohut"
III czota - dowódca - NN "Martynia"
1 rój - dowódca - NN "Bitna"
2 rój - dowódca - NN "Ryś"
3 rój - dowódca - NN "Rycznyj"
Działalność oddziału: w styczniu 1946 r. napad na koszary WP w Birczy (oddział poniósł duże straty w czasie pościgu 25 zabitych). Największy wysiłek kładł na działalność sabotażowo-dywersyjną. Spalił wsie: Jabłonica Ruska, Lipa Dolna, Zahatyń i inne. Został rozbity w sierpniu 1947 r. przez pododdziały WP, jego rozbitki przyłączyły się do oddziału "Burłaka". "Hromienko"
Oddział UPA działający w latach 1945-47 na terenie rejonu lII nadrejonu "Chołodnij Jar" Okręgu l OUN. dowódca - Michał Duda "Hromienko"
pol.-wych. - NN "Zorian"
bunczucznyj - NN "Sokolenko"
Oddział "Hromienki" dzielił się:
I czota - dowódca - NN "Kier"
- NN "Bartyn"
1 rój - dowódca - NN "Komeluk"
2 rój - dowódca - NN "Smiemyj"
3 rój - dowódca - NN "Czesnok"
II czota - dowódca - NN "Chudyj"
1 rój - dowódca - NN "Wełyk"
2 rój - dowódca - Józef Klin "Kałyna"
3 rój - dowódca - NN "Łypa"
III czota - dowódca - NN "Żeleźniak"
1 rój - dowódca - Włodzimierz Wacura "Kruk"
2 rój - dowódca - NN
3 rój - dowódca - NN
Działalność oddziału: w styczniu 1946 r. napad na koszary WP w Birczy, bitwa z WP koło Jawornika Ruskiego (ok. 40 żołnierzy WP zabitych), wysadzenie mostu kolejowego pod Jarosławiem, bitwa z WP i ciężka porażka oddziału koło wsi Rzepice (ok. 30 zabitych); po tej klęsce sotnia przez dłuższy czas nie przejawia działalności. W 1947 r. oddział usiłował poprzez Czechosłowację przedostać się do amerykańskiej strefy okupacyjnej w Niemczech, rozbity wycofał się na teren USSR, gdzie został rozwiązany, a M. Duda "Hromienko" przedostał się do Niemiec.
"Kryłacz"
Oddział UPA działający w latach 1946-47 na terenie rejonu IV nadrejonu "Chołodnij Jar" Okręgu l.
dowódca - Jarosław Kociołek "Kryłacz"
pol.-wych. - Eustachy Brewko "Kłym"
- Władysław Fortuna "Korcz", "Iwanyk"
buńczucznyj - NN "Obraniecz"
- Jurij Kociołek "Bihan"
intendent - NN "Kuks"
lekarz - Helmuth Krause "Marian"
komendant żandarmerii - Michajło Janisz "Znachun"
Oddział "Kryłacza" dzielił się:
I czota - dowódca - Wasyl Zając "Hołyj"
1 rój - dowódca - Iwan Borsuk "Opriszko"
2 rój - dowódca - Iwan Pschir "Mecz"
3 rój - dowódca - Iwan Duplak "Danyło"
II czota - dowódca - NN "Buh"
1 rój - dowódca - NN "Ostryj”
2 rój - dowódca - NN "Rjab"
3 rój - dowódca - NN "Czumak"
III czota - dowódca - NN "Sukatyj"
1 rój - dowódca - NN "Bystryj"
2 rój - dowódca - NN "Dołhusza"
3 rój - dowódca - Juryj Orest "Oreł"
"Bir"
Oddział UPA działający w latach 1944-47 na terenie południowo-wschodniej części pow. Lesko. Został zorganizowany przez "Burego" skazanego w 1945 r. przez sąd polowy UPA na karę śmierci za złe wykonywanie rozkazów. Po nim dowództwo objął "Bir".
dowódca - Grzegorz Marchało "Bir
pol.-wych. - NN "Taras"
buńczucznyj - NN "Czypycha"
komendant żandarmerii - NN "Berkut"
Oddział "Bira" dzielił się:
I czota - dowódca - NN "Czoła"
1 rój - dowódca - NN "Hałajda"
2 rój - dowódca - NN "Koreń"
3 rój - dowódca - NN "Opryszko"
II czota - dowódca - NN "Horbowyj" (do VIII 1946)
- NN "Woroń"
1 rój - dowódca - NN "Czumak"
2 rój - dowódca - NN "Dunaj"
3 rój - dowódca - NN "Sławko"
III czota - dowódca - NN "Jar" (d-ca czoty szkolnej)
1 rój - dowódca - NN "Hucuł"
2 rój - dowódca - NN "Łebeć"
3 rój - dowódca - NN "Hołub"
Działalność oddziału: bitwy z WP w lesie Tupińskim k. Baligrodu w Wetlinie (35 żołnierzy WP zabitych). Największą działalność oddział przejawiał w 1946 r. w czasie tzw. Akcji żniwnej (palenie zbiorów zbóż po wysiedlonych). Spalił wsie: Cisną, Tworylne, Kryłe, Hujski, Zatwarnica, Suche Rzeki, Bergi, Ustrzyki Górne. W marcu 1947 r. wraz z sotnią "Karmeluka" (przybyłą z ZSRR} przeszedł na teren Czechosłowacji, gdzie został rozbity.
"Brodycz"
Oddział UPA działający w latach 1945-47 na terenie pow. Sanok (później działał na terenie pow. Gorlice i Krosno). Został zorganizowany jako sotnia "Didka", który w maju 1946 r. został przeniesiony do siatki cywilnej OUN w pow. Lesko.
dowódca - Roman Hrobelski "Brodycz", "Roman"
pol.-wych. - Antoni Gilewicz "Bojko"
buńczucznyj - NN "Jaszczurka"
komendant żandarmerii - NN "Hrym"
Oddział "Brodycza" dzielił się:
I czota - dowódca - NN "Korab"
1 rój - dowódca - NN "Uran"
2 rój - dowódca - NN "Kora"
3 rój - dowódca - NN "Najda"
II czota - dowódca - NN "Dorosz"
1 rój - dowódca - NN "Żeleznyj"
2 rój - dowódca - NN "Palij"
3 rój - dowódca - NN "Rajter"
III crota - dowódca - NN "Krucza"
1 rój - dowódca - NN "Czyż"
2 rój - dowódca - NN "Nowyj"
3 rój - dowódca - NN "lwa"
Działalność oddziału: napad na lokal komisji wyborczej w Świetnicy i Ujściu Ruskim, trzykrotny napad na strażnicę WOP k. wsi Regietów Wyżny, spalenie wsi Czarne Zadynie, Zyndramowo, Smierykowice, Gładyszów.
"Hryń"
Oddział UPA działający w latach 1944-47 na terenie pow. Krosno, a następnie na terenie pow. Sanok,
dowódca - Stebelski "Hryń"
pol.-wych. - NN "Ciapka"
- NN "Prykuń"
buriczucznyj - NN "Prykuj"
komendant żandarmerii - NN "Sokół”
Oddział "Hrynia" dzielił się:
I czota - dowódca - NN "Hram"
1 rój - dowódca - NN "Bojowszczyk" (do l 1947), NN "Zajczyk"
2 rój - dowódca - NN "Łoza" (do l 1947), NN "Wołyniec"
3 rój - dowódca - NN "Ostrowerh"
II czota - dowódca - NN "Ryszok" (do XII 1946), NN "Orih"
1 rój - dowódca - NN "Wyrwa"
2 rój - dowódca - NN "Dunaj"
3 rój - dowódca - NN "Zając"
III czota - dowódca - NN "Sohił (do XII 1946), NN "Dunia"
1 rój - dowódca - NN "Bystryj"
2 rój - dowódca - NN "Czornyj"
3 rój - dowódca - NN "Sosna"
Działalność oddziału: napady na Werełko (40 żołnierzy WP zabitych, 40 zaginionych), Wysoczne (10 żołnierzy WP zabitych), Średnie (15 żołnierzy WP zabitych), Czaszyn (4 oficerów i 2 podoficerów). Oddział spalił wsie: Buszniki, Pursok, Bukowo, Tarnawa, Poręż. "Stiah"
Oddział UPA działający w latach 1946-47 na terenie pow. Krosno, a następnie na terenie pow. Sanok i na terenie Czechosłowacji.
dowódca - NN "Stiah"
pol.-wych. - NN "Sołomka"
buńczucznyj - NN "Sołowij"
Oddział "Stiaha" dzielił się:
I czota - dowódca - NN "Żeńko"
1 rój - dowódca - NN "Jarosław"
2 rój - dowódca - NN Jawir"
3 rój - dowódca - NN "Suh" (do stycznia 1947), NN "Palyj"
II czota - dowódca - NN "Bajrak"
1 rój - dowódca - NN "Oreł"
2 rój - dowódca - Roman Postrak "Witaniuk"
3 rój - dowódca - NN "Cwirkuń"
Oddział ten miał charakter sotni szkoleniowej dla najmłodszych roczników, zasilających kureń "Rena".
Działalność oddziału: napad na wieś Prusik (zamordowano 12 członków ORMO), napad na wieś Buków (zamordowano ok. 50 żołnierzy WP), udział w zamordowaniu gen. broni Karola Świerczewskiego, spalenie wsi Patnawice, Ratkowice, Tarnawa, Dudynce.
W 1947 r. oddział "Stiaha" został rozbity przez pododdziały WP i oddziały czechosłowackie w okrążeniu pod granicą. Rozbitki oddziału "Stiaha" wycofały się do USRR.
"Myron"
Oddział UPA działający do końca 1945 r. w składzie kurenia "Rena", a następnie jako samodzielny pododdział na terenie pow. Przemyśl, a następnie na terenie pow. Brzeg n. Odrą,
Dowódcą był Myron Onyszkiewicz "Myron", który w końcu 1945 r. odszedł na teren USRR, skąd powrócił w marcu 1947 r. na teren Polski, zalegalizował się i wyjechał na ziemie odzyskane, gdzie zorganizował 5-osobowy oddział działający do końca 1947 r.
"Smyrnyj"
Oddział UPA działający w latach 1945-48 na terenie pow. Gorlice i Nowy Sącz jako samodzielny pododdział. Dowódcą sotni był Michał Fedak "Smyrnyj". W 1947 r. sotnia "Smyrnego" została rozbita przez WP w pow. gorlickim, gdy usiłowała przedostać się na terytorium Czechosłowacji. Część oddziału, która się przedostała została rozbita po raz drugi przez oddziały czechosłowackie. Drobne grupki wróciły do Polski, gdzie działały do 1948 r. Sotnia "Smyrnego" liczyła ok. 150 ludzi.
II Odcinek taktyczny krypt. "Bastion"
Odcinek krypt. "Bastion" istniał w latach 1944-47 na terenie pow. Jarosław, Lubaczów, Tomaszów Lubelski (południowa część).
Dowództwo odcinka stanowili:
dowódca - Iwan Szpontak "Żeleźniak"
z-ca dowódcy - Jan Szymański "Szum"
szef sztabu - Stefan Hałas "Jaryj"
oficer polityczny - NN "Derkacz", a następnie
- NN "Sokił"
oficer personalny - Grzegorz Kudryk "Kamień", "Karpo"
pisarz - Dymitr Sajczuk "Mitia"
W skład kurenia "Żeleźniaka" noszącego krypt. "Miesniki" wchodziło 4 sotnie:
- sotnia "Kałynowicza" - ok. 110 ludzi
- sotnia "Tuczy" - ok. 100 ludzi
- sotnia "Szuma" - ok. 160 ludzi
- sotnia "Kruka" - ok. 80 ludzi
Oprócz kurenia "Żeleźniaka" działał na tym terenie samodzielny pododdział "Bryla".
W 1944 r. również na tym terenie działał oddział krypt. "Zahrawa", a w latach 1947-48 oddziały: "Arkusz" i "Trytor" złożone z rozbitków oddziałów kurenia "Żeleźniaka". "Kałynowicz" krypt. "Miesniki-1" ("M-1")
Oddział UPA działający w latach 1946-47 na terenie całego odcinka taktycznego krypt. "Bastion".
dowódca - Grzegorz Mazur "Kałynowicz" (dowództwo nad sotnią objął po odejściu
NN "Pidkowa" na terenie USRR w IV 1946 r.)
z-ca dowódcy - Iwan Wańkowicz "Wowk"
buńczucznyj - Mikołaj Szostak "Łysica"
d-ca grupy wywiadowczej - Jurko Mac "Witer"
lekarz - Micha) Macełko "Monomach"
Oddział "Kałynowicza" dzielił się:
I czota - dowódca - NN "Haj"
1 rój - dowódca - NN "Sorokatyj"
2 rój - dowódca - Teodor Komar "Kit"
3 rój - dowódca - NN "Czumak"
II czota - dowódca - NN "Myron"
1 rój - dowódca - Michał Ihnat "Kijko"
2 rój - dowódca - NN "Wilha"
3 rój - dowódca - NN "Łuh"
III czota - dowódca - NN "Ihor"
1 rój - dowódca - NN "Mur"
2 rój - dowódca - NN "Rotmir"
3 rój - dowódca - NN "Watra"
Działalność oddziału: używany był głównie do akcji propagandowej, napadów rabunkowych, najaktywniejszy w czasie tzw. Akcji żniwnej. Sotnia została rozbita przez WP w czerwcu 1947 r., rozproszone grupy wycofały się do USRR.

"Szum" krypt, "M-2"
Oddział UPA działający w latach 1944-47 na terenie pow. Tomaszów Lubelski i Lubaczów.
dowódca - Jan Szymański "Szum"
buńczucznyj - NN "Orłyk"
Oddział "Szuma" dzielił się:
I czota - dowódca - Andrzej Gil "Gonta" (miał 4 roje)
II czota - dowódca - Żyć "Łystek", a następnie
- NN "Dym" (miał 3 roje)
III czota - dowódca - Dmytro Babek "Surma" (miał 4 roje)
W styczniu 1946 r. do oddziału "Szuma" została wcielona jako 4. czota "Dobosza" z sotni "Sztyla". Sotnia "Szuma" brała udział w napadzie na stację PKP w Uhnowie i rozbiciu jednostki WP (ok. 20 zabitych oficerów i żołnierzy WP), napadzie na stację w Oleszycach (punkt zborny ewakuowanej ludności ukraińskiej), na jednostkę WP w Lubyczy Królewskiej (zabito 17 żołnierzy i oficerów WP) i wysadzenie mostu kolejowego pod Jarosławiem. Oddział "Szuma" spalił w maju 1947 r. 11 wsi w gminie Wisznica, pow. Włodawa. Oddział został rozbity w czerwcu 1947 r. k, wsi Wierzbica (zabitych 102, ujętych 35 członków). "Szum" zginął we wrześniu t.r. k. wsi Werchrata. Resztki wchodziły w skład oddziału "Arkusza".
"Tucza" krypt. "M-3"
Oddział UPA działający w latach 1944-47 na terenie pow. Jarosław,
dowódca - Michał Semaszyn "Tucza" (dowódcą został w VI 1945 r. po śmierci NN "Bałaj")
z-ca dowódcy - Mikołaj Dubik "Orest"
pol.-wych. - Grzegorz Kudryk "Kamień", "Karpo"
- NN "Szeremeta" buńczucznyj - NN "Łys"
komendant żandarmerii - NN "Kruk"
intendent - NN "Znak"
Oddział "Tuczy" dzielił się:
l czota - dowódca - NN "Dub"
1 rój - dowódca - NN "Tysa"
2 rój - dowódca - NN "Wołk"
3 rój - dowódca - NN "Szpak"
II czota - dowódca - NN "Bej"
1 rój - dowódca - NN "Buk"
2 rój - dowódca - NN "Sałatowicz"
3 rój - dowódca - NN "Fuks"
III czota - dowódca - Włodzimierz Semcho (lub Semcha)
1 rój - dowódca - NN "Kowal"
2 rój - dowódca - NN "Chwytewyj"
3 rój - dowódca - NN "Koreń"
Miejsce postoju oddziału "Tuczy" znajdowało się w lasach sieniawskich, gdzie w lutym 1946 r. stoczył ciężki bój z oddziałami WP (ok. 40 żołnierzy i oficerów WP zostało zabitych). Brał udział w napadzie na stację PKP-Oleszyce, wysadził most pod Jarosławiem, dokonał napadu na szpital powiatowy w Lubaczowie, w celu zdobycia lekarstw i narzędzi chirurgicznych.
W połowie 1947 r. oddział został rozwiązany i częściowo przeszedł na tereny USRR, a niektóre grupy wyjechały na ziemie odzyskane. Resztki wchodziły później w skład oddziału "Arkusza". W 1948 r. "Tucza" zorganizował 8-osobowy oddział działający na terenie pow.: Biskupiec, Lidzbark, Braniewo, woj. olsztyńskie.
"Kruk" krypt, "M-4"
Oddział UPA działający w latach 1946-47 na terenie pow.: Przemyśl, Radymno, Jarosław, Lubaczów, Tomaszów Lubelski,
dowódca - Grzegorz Łewko "Kruk"
z-ca dowódcy - Mikołaj Litwin "Kołoś"
pol.-wych. - Michał Pich "Chmiel"
buńczucznyj - NN "Snih"
intendent - NN "Horyń"
lekarz - NN "Zielony"
Oddział "Kruka" dzielił się.:
I czota - dowódca - NN "Wołodko"
1 rój - dowódca - Michał Jakubowicz "Misiecz"
2 rój - dowódca - NN "Dan"
3 rój - dowódca - NN "Kołos"
II czota - dowódca - Wasyl Odyneć "Orih"
1 rój - dowódca - Mikołaj Szczurko "Suh"
2 rój - dowódca - NN "Łewko"
III czota - dowódca - NN "Snihor"
1 rój - dowódca - NN "Czech"
2 rój - dowódca - NN "Bihun"
3 rój - dowódca - NN "Dnistr"
Działalność oddziału: napad na posterunek MO w m. Młynów, napad na wieś Kobylnica Ruska (zamordowano 5 rodzin polskich), bój z MO z Radymna (zabitych ok. 20 funkcjonariuszy MO). Spalenie wsi: Stybno, Strybienice, Barycz, Zdawuta, Dusinie, Zaliwy, Chotyniec, Gaje. Napad na samochód WP i zamordowanie 5 oficerów i 9 podoficerów. Oddział został rozbity w marcu 1947 r., a jego resztki zasiliły oddział "Arkusza".
"Brył"
Oddział UPA działający w latach 1946-47 na terenie pow. Lubaczów. Przybył pod koniec 1946 r. z USRR. Działał na ziemiach polskich do VIII 1947 r,
dowódca - NN "Bryl" (zabity w V 1947 r., w walce z grupą operacyjną BP i oddziałem WP
koło m. Cytula, dowództwo po nim objął NN "Sahajdaczny")
Oddział "Bryla" dzielił się:
I czota - dowódca - NN "Sohił" (4 roje)
II czota - dowódca - NN "Bania" (3 roje)

III Odcinek taktyczny krypt. "Daniliw"
Odcinek krypt. "Daniliw" istniał w latach 1944-47 na terenie powiatów: Hrubieszów, Włodawa, południowa część Białej Podlaskiej i wschodnia część Tomaszowskiego tworząc rejon działania IV kurenia i wschodnią część pow. Tomaszów Lub. tworząc rejon działania IV kurenia Grupy UPA krypt. "Sian".
W skład dowództwa odcinka wchodzili:
dowódca - NN "Jahoda" (III IX 1945)
- Eugeniusz Sztendera "Pryrwa" (X 1945-X 1946)
- Włodzimierz Soroczak "Berku” (XI 1946-X 1947)
- szef sztabu - Piotr Łahoda "Hromowyj", "Wujek" (IX 1946-X 1947)
- pisarz - NN "Ciatywa" (IX 1946-II 1947)
- Bogdan Chmel "Chmełyk" (lil-X 1947)
W skład IV kurenia wchodziły cztery sotnie:
- sotnia Jara" - ok. 100 ludzi
- sotnia "Czausa" - ok. 80 ludzi
- sotnia "Dudy" - ok. 80 ludzi
- sotnia "Dawyda" - ok. 60 ludzi
Oprócz tych sotni na terenie odcinka krypt. "Daniliw", działał samodzielny pododdział "Wołodi", podporządkowany dowódcy odcinka, ale nie wchodzący w skład kurenia.
"Jar" krypt. "Wowki l" ("W-l")
Oddział UPA działający w latach 1945-46 na terenie całego odcinka krypt. "Daniliw". W lutym 1946 r. sotnia została częściowo rozbita przez Armię Czerwoną w okolicach wsi Liski (pow. Hrubieszów). Tu zginął pierwszy jej d-ca "Krapka", dowództwo nad oddziałem objął Michał Kuczer "Jar".
Oddział dzielił się na dwie czoty:
I czota - dowódca - NN "Arkusz"
II czota - dowódca - NN "Kryłatyj"
Oddział brał m. in udział w spaleniu wsi Rzeczyca i napadzie na Hrubieszów w 1946 r. Resztki przeszły do oddziału "Kryłacza".
"Czaus" krypt. "W-ll"
Oddział UPA działający w latach 1945-46 na terenie pow.: Włodawa, Hrubieszów i Tomaszów Lubelski, Oddział przybył z terenów USRR jako czasowo odkomenderowany na tereny "Zakierzońskiego Kraju". Nie posiadał zorganizowanych czot, a dzielił się w 1945 r. na 4 roje, w latach następnych na 3 roje.
dowódca - Wasyl Kral "Czaus"
buńczucznyj - NN "Szepel"
1 rój - dowódca - NN "Ruczaj"
2 rój - dowódca - NN "Hroza"
3 rój - dowódca - NN "Czumak"
Działalność oddziału: brał udział w napadzie na Hrubieszów w 1946 r., rozbiciu oddziału WP k. Uhnowa i Waręża w pow. Hrubieszów (67 żołnierzy i oficerów WP zabitych); spalił wsie: Krzewica i Korczanin.
"Duda" krypt. "W-lll"
Oddział UPA działający w latach 1945-47 na terenie całego odcinka krypt. "Daniliw".
dowódca - Eugeniusz Jaszczuk "Duda"
pol.-wych. - NN "Zenko"
buńczucznyj - NN "Alosza"
komendant żandarmerii - NN "Wańka"
Działalność oddziału: brał udział w spaleniu wsi Rzeczyca, w napadzie na Hrubieszów w 1946 r. "Duda" zginął w walce z oddziałami WP k. wsi Dołhobyczów (pow. Hrubieszów) we wrześniu 1947 r. Po jego śmierci oddział uległ rozproszeniu, a część członków znalazła się w oddziale "Hromowego".
"Dawyd" krypt. "W-IV"
Oddział UPA działający w latach 1945-47 na terenie pow. Hrubieszów.
dowódca - Stefan Prystupa "Dawyd"
buńczucznyj - Wasyl Klimczak "Sarmacz"
Oddział "Dawyda" dzielił się:
I czota - dowódca - NN "Kropla" (do VI 1946) - Rornan Kowalczyk "Orłyk"
1 rój - dowódca - Paweł Kich "Fala"
2 rój - dowódca - NN "Wrona"
3 rój - dowódca - NN "Wróbel"
II czota - dowódca - NN "Kruk"
1 rój - dowódca - NN "Breza"
2 rój - dowódca - NN "Ołyn"
3 rój - dowódca - NN "Hrab"
Działalność oddziału: udział w napadzie na Hrubieszów w 1946 r., walka z WP k. Olsztynowa, gdzie zginął czołowy NN "Kropla". W czerwcu 1947 r. sotnia została rozproszona ("Dawyd" zginął). Resztki weszły w skład oddziału "Hromowego".
"Wołodia"
Oddział UPA działający w latach 1946-47 na terenie pow. Włodawa i południowej części pow. Biała Podlaska. Został zorganizowany z członków OUN. Uprawiał głównie napady rabunkowe i palenie zabudowań ludności ewakuowanej. Dowódcą oddziału był Iwan Romaneczko "Wołodia" (nadrejonowy prowidnyk OUN nadrejonu krypt. "Łewada" III Okręgu). We wrześniu 1947 r. w czasie starcia z oddziałem WP "Wołodia" został zabity, a oddział uległ rozproszeniu. W 1946 r. oddział liczył 25 ludzi, a w 1947 r. rozrósł się do 120 ludzi.

ODDZIAŁY DZIAŁAJĄCE PO ROZBICIU UPA W 1947 R.
"Arkusz"
Oddział UPA działający w drugiej pół. 1947 r. i w l pół. 1948 r. na terenie pow. Tomaszów Lubelski. Skadał się z rozbitków różnych oddziałów, których dowódcy zostali zabici. Dzieliła się na grupy:
- grupa z b. sotni "Kruka" - 50 ludzi
- grupa z b. sotni "Szuma" - 30 ludzi
- grupa z b. sotni "Tuczy" - 15 ludzi
- grupa "Krupki" (przybyła z USRR) - 150 ludzi
- grupa "Jahody" - 20 ludzi
Działalność oddziału: ostrzelanie strażnicy WOP, napady na posterunki MO w Uhnowie i Olchówku i spalenie tych wsi, ponadto spalenie wsi Szczepiatyn, Krzewica i Wasylów. Dowódcą oddziału był NN "Arkusz" (b. czołowy sotni "Jara"). Liczebność: VIII 1947 r - ok. 240 ludzi, X 1947 - ok. 70 ludzi.
"Hromowyj"
Oddział UPA działający w drugiej pół. 1947 r. i w l pół. 1948 r. na terenie pow. Hrubieszów, Włodawa i Tomaszów Lubelski. Składał się z rozbitków oddziałów UPA i SB z b. okręgu III OUN i III odcinka UPA krypt. "Daniliw". Oddział tworzyły następujące grupy:
bojówka SB - dowódca Mikołaj Konowałow "Bohun" - 15 ludzi grupa z b. sotni "Dudy" - dowódca Eugeniusz Jaszczuk "Duda" - 40 ludzi grupa z b. sotni "Dawyda" - dowódca Stefan Prystupa " Dawyd" - 50 ludzi grupa z b. sotni "Czausa" - dowódca Wasyl Kral "Czaus" - 50 ludzi
bojówka SB - dowódca Leon Łapiński "Zenon" - 20 ludzi [agent UB-NKWD - Wyd. "Retro"] grupa gospodarcza - dowódca NN "Orłyk" - 15 ludzi grupa gospodarcza - dowódca NN "Czort" - 15 ludzi
Dowódcą oddziału był Piotr Łahoda "Hromowyj" (b. szef sztabu III odcinka UPA krypt. "Daniliw"). Działalność oddziału: spalił wsie: Uhrynów, Todorkowice, Smoligów, Hołubię, Wereszyn, Wojsławice, Rzeczyca, Starogród; napad na posterunek MO w m. Przemysław, spalenie szkoły w Dołhobyczowie. W sierpniu 1947 r. oddział zrobił zasadzkę na szosie Hrubieszów-Dołhobyczów na oddział WP (ok. 60 żołnierzy zabitych).
"Jaseń"
Oddział UPA-OUN działający w 1948 r. na terenie pow. Mrągowo, Bartoszyce i Kętrzyn (woj. olsztyńskie). Była to bojówka SB z b. III Okręgu OUN, która przeszła na ten teren z rozkazu prowidnyka III Okręgu Eugeniusza Sztendery "Pryrwa", kierującego jej działalnością, aż do likwidacji tego oddziału w październiku 1948 r. Dowódcą był Władysław Mielniczuk "Jaseń". Liczył 18 osób.
"Klisz"
Oddział UPA-OUN działający w 1948 r. na terenie pow. Morąg i Pasłęk (woj. olsztyńskie). Dzielił się na trzy grupy:
- grupa Jana Mazurko - 11 osób
- grupa Romana Klisza - 6 osób
- grupa Andrzeja Polemika - 14 osób
Dowódcą był Włodzimierz Klisz "Dnipro". Liczył 31 osób.
"Kucharczuk"
Oddział UPA-OUN działający w 1948 r. na terenie pow. Kętrzyn (woj. olsztyńskie), gdzie przeniósł się z pow. Hrubieszów. Utrzymywał kontakty z członkami II Okręgu OUN i III odcinka UPA krypt. "Daniliw". Dowódcą był Mikołaj Kucharczuk "Burewij". Liczył ok. 15 osób.
"Olcha"
Oddział UPA-OUN działający w 1948 r. na terenie pow. Braniewo, Morąg i Pasłęk (woj. olsztyńskie). Dowódcą był Olcha "Hiżak". Liczył 20 osób.
"Orlenko"
Oddział UPA działający w 1947 r. w pow. Lesko. Przybył pod koniec 1946 r. z terenów USRR. Dowódcą był NN "Orlenko". Liczył ok. 50 osób.
"Sztyl"
Oddział UPA działający w latach 1945-46 r. po obu stronach granicy polsko-radzieckiej na wysokości pow. Włodawa, Chełm. Podporządkowany był czasowo dowódcy kurenia NN "Jahoda". Dzielił się na 2 czoty: l czota - dowódca - NN "Hajduk" (do X 1945), NN "Dobosz" Il czota - dowódca - NN "Ostapieńko"
W styczniu 1946 r. czota "Dobosza" została wcielona do sotni "Szuma", a czota "Ostapieńki" przeszła na teren ZSRR. Dowódcą był NN "Sztyl". Liczył ok. 100 osób.
"Taras Szewczenko"
Oddział UPA działający w latach 1946-47 r. w pow. Jasło i Nowy Sącz. Oddział przybył z terenów USRR, składał się z rozbitków różnych sotni. W styczniu 1947 r. stoczył dwie bitwy z oddziałami WP: koło m. Izby (zabijając 12 żołnierzy WP) i k. m, Polany (zabijając 17 żołnierzy WP). Dowódcą był NN "Hryć". Liczył ok. 40 osób.
"Trytor"
Oddział UPA działający w 1948 r. na terenie pow. Tomaszów Lubelski. Składał się z rozbitków oddziału "Hromowego" i był podzielony na dwie grupy:
- grupa NN "Czort" - 20 osób
- grupa Stefana Prystupy "Dawyd" - 30 osób
Oddział nakładał kontyngenty na miejscową ludność, rabował inwentarz oraz spalił wsie: Korczmin, Budynin, Warchota, Oserdow i Przewodów. Dowódcą był NN "Trytor", zastępcą dowódcy Roman Żarski. Liczył ok. 55 osób.
"Ukraińska Powstańcza Armia" (UPA)
Organizacja OUN-UPA działająca w latach 1947-51 na terenie Wrocławia, Wołowa i Środy Śląskiej (woj. Wrocław). Dowódcą całości był Władysław Karasiewicz "Wołodko", dowódcą grupy na terenie Wrocławia - Jan Kret "Bilski". Organizacja liczyła ok. 15 osób.

1. Zarządzeniem Państwowego Komitetu Bezpieczeństwa z dnia 17 kwietnia 1947 r. oraz rozkazem Naczelnego Dowódcy Wojska Polskiego z tegoż dnia postanowiono przeprowadzić na południowo-wschodnich terenach Polski akcję specjalną pod kryptonimem "Wisła", celem której było ostateczne zlikwidowanie oddziałów UPA na tych terenach. Zgodnie z decyzją rządu polskiego jednostki biorące udział w akcji "Wisła" miały jednocześnie udzielić pomoc/ Państwowemu Urzędowi Repatriacyjnemu w przesiedleniu ludności ukraińskiej na północno-zachodnie tereny Polski.
W tym celu utworzona została Grupa Operacyjna "Wisła" w sile czterech dywizji WP, jednej kombinowanej dywizji KBW oraz kilku jednostek specjalnych.
lali G.O. "Wisła" prowadziła swoją działalność wojskową w ścisłym współdziałaniu z terenowymi organami bezpieczeństwa i jednostkami WOP.
Zarządzeniem PKB z dnia 17 lipca 1947 t. rozwiązano G.O. "Wisła" z dniem 31 lipca t.r. W wyniku działania G.O. "Wisła" podziemie ukraińskie zostało całkowicie rozbite.
2. Całkowicie kontrolowana przez agenta UB-NKWD Leona Łapińskiego ps. "Zenon" - Wyć "Retro"
3. "Zenon" - wybitny agent NKWD i UB, wmontowany w struktury OUN od pierwszych miesięcy wyzwolenia. Spowodował
ogromne straty osobowe, m. in. wskażą! UB miejsce pobytu "Oresta". W latach 1949-54 zorganizował i penetrował fikcyjną siatkę OUN i utrzymywał kontakty z Banderą.