Obyczaje Francuzów

JACY SĄ FRANCUZI?
    Francuzi są narodem skomplikowanym, ale i zarazem bardzo ciekawym. O tych ludziach mówi się różnie, raz dobrze, a raz źle. Lecz jedno jest pewne, że nie można ich jednakowo sklasyfikować, ponieważ są oni nazbyt odmienni.
    Są optymistami oraz są tolerancyjni – nikogo tu nie dziwi, ani nie razi to, że np. starożytne budowle sąsiadują z nowoczesnym TGV. Również nie ulega żadnemu „ale” to, iż są wspaniałymi kucharzami i smakoszami, bezbłędnie rozpoznają różne trunki (szczególnie gatunki win). Francuzi są niezwykle towarzyscy. Uwielbiają się bawić i spotykać w gronie przyjaciół (o czym świadczy ogromna ilość kafejek we Francji). Niemalże codziennie wieczorem wszystkie kawiarenki są zapełnione, gdzie przy lampce wina godzinami dyskutują o otaczającym ich świecie. Lecz ich tematy rozmów nie są przyziemne. Lubią rozmawiać o sztuce, muzyce, filozofii, życiu, a nie jak większość ludzi o pieniądzach, sporcie, czy polityce.
Francja jest krajem silnie zurbanizowanym – przeważająca większość jej obywateli mieszka w ogromnych miastach. Lecz mimo to, gdy następuje weekend miliony Francuzów wraz z rodzinami wsiadają do samochodów i wyruszają do swych domów na wsi, aby odpocząć od zgiełku miasta. Wówczas na wszystkich drogach Francji tworzą się ogromne korki, ale ich to nie odstrasza i za każdym razem kiedy następuje jakieś święto wyruszają na prowincję.
    Jednak jak każdy naród Francuzi oprócz swych dobrych cech posiadają także te gorsze. Nieczęsto, a przynajmniej nie głośno, mówi się o tym co oni sami o sobie myślą. Niemal każdy z nich uważa się za lepszego od wszystkich obcokrajowców (bez względu na kolor skóry, wyznanie, płeć). Są przyjaźni i mili dla innych narodów, ale zawsze uważają się za najwspanialszych, za wybrańców, czy nawet za władców. Takie przeświadczenie pozostało im jeszcze od czasów, gdy Francja była potęgą i mocarstwem europejskim/ kolonialnym. Tak dzieje się za sprawą niezwykłej świadomości narodowej jaką posiadają. Każdy z nich doskonale zna przeszłość swej ojczyzny (jej historię, kulturę, itd.). Lecz, niestety, czasy największej świetności Francji (jak za czasów Ludwika XIV, czy Napoleona Bonaparte) dawno już minęły, a oni chyba nie do końca zdają sobie z tego sprawę.
    Francuzi mimo kilku minusów posiadają wiele ogromnych plusów. Moglibyśmy się od nich dużo nauczyć, chociażby podejścia do życia. To jakimi są ludźmi jest ściśle związane z tym jakie posiadają obyczaje (np. przesiadywanie ze znajomymi w kafejkach) i jak (jako naród) zachowują się oraz jak są postrzegani w innych krajach.

*Opracowano na podstawie:

1. "Francja" J.Ardagh C.Jones, Wyd. Świat Książki 1996
2. "Spotkanie z cywilizacją francuską", Biblioteka Romanistów 1996