JACY SĄ FRANCUZI?
Francuzi są narodem skomplikowanym, ale i zarazem bardzo ciekawym. O tych
ludziach mówi się różnie, raz dobrze, a raz źle. Lecz jedno jest pewne, że nie
można ich jednakowo sklasyfikować, ponieważ są oni nazbyt odmienni.
Są optymistami oraz są tolerancyjni – nikogo tu nie dziwi, ani nie razi to,
że np. starożytne budowle sąsiadują z nowoczesnym TGV. Również nie ulega żadnemu
„ale” to, iż są wspaniałymi kucharzami i smakoszami, bezbłędnie rozpoznają różne
trunki (szczególnie gatunki win). Francuzi są niezwykle towarzyscy. Uwielbiają
się bawić i spotykać w gronie przyjaciół (o czym świadczy ogromna ilość kafejek
we Francji). Niemalże codziennie wieczorem wszystkie kawiarenki są zapełnione,
gdzie przy lampce wina godzinami dyskutują o otaczającym ich świecie. Lecz ich
tematy rozmów nie są przyziemne. Lubią rozmawiać o sztuce, muzyce, filozofii,
życiu, a nie jak większość ludzi o pieniądzach, sporcie, czy polityce.
Francja jest krajem silnie zurbanizowanym – przeważająca większość jej obywateli
mieszka w ogromnych miastach. Lecz mimo to, gdy następuje weekend miliony
Francuzów wraz z rodzinami wsiadają do samochodów i wyruszają do swych domów na
wsi, aby odpocząć od zgiełku miasta. Wówczas na wszystkich drogach Francji
tworzą się ogromne korki, ale ich to nie odstrasza i za każdym razem kiedy
następuje jakieś święto wyruszają na prowincję.
Jednak jak każdy naród Francuzi oprócz swych dobrych cech posiadają także te
gorsze. Nieczęsto, a przynajmniej nie głośno, mówi się o tym co oni sami o sobie
myślą. Niemal każdy z nich uważa się za lepszego od wszystkich obcokrajowców
(bez względu na kolor skóry, wyznanie, płeć). Są przyjaźni i mili dla innych
narodów, ale zawsze uważają się za najwspanialszych, za wybrańców, czy nawet za
władców. Takie przeświadczenie pozostało im jeszcze od czasów, gdy Francja była
potęgą i mocarstwem europejskim/ kolonialnym. Tak dzieje się za sprawą
niezwykłej świadomości narodowej jaką posiadają. Każdy z nich doskonale zna
przeszłość swej ojczyzny (jej historię, kulturę, itd.). Lecz, niestety, czasy
największej świetności Francji (jak za czasów Ludwika XIV, czy Napoleona
Bonaparte) dawno już minęły, a oni chyba nie do końca zdają sobie z tego sprawę.
Francuzi mimo kilku minusów posiadają wiele ogromnych plusów. Moglibyśmy się
od nich dużo nauczyć, chociażby podejścia do życia. To jakimi są ludźmi jest
ściśle związane z tym jakie posiadają obyczaje (np. przesiadywanie ze znajomymi
w kafejkach) i jak (jako naród) zachowują się oraz jak są postrzegani w innych
krajach.
*Opracowano na podstawie:
1. "Francja" J.Ardagh C.Jones,
Wyd. Świat Książki 1996
2. "Spotkanie z cywilizacją francuską", Biblioteka Romanistów 1996