wtorek 15 października 2019 imieniny Jadwiga i Teresy 1817 - Zmarł Tadeusz Kościuszko
Do końca roku pozostało: 0 dni
Chemia
Interaktywna mapa szkół
Język polski Historia WOS Sztuka (plastyka i muzyka) Języki obce Religia i etyka
Matematyka Fizyka i astronomia Chemia Biologia Przyroda Geografia Technika Informatyka
Przedmioty zawodowe WF Ścieżki edukacyjne Wychowanie przedszkolne Nauczanie zintegrowane Więcej
Program: Bo każda sól ma inne oblicze

Wiadomości

Wiadomości o solach

Sole to liczna grupa związków chemicznych, z którymi człowiek styka się na co dzień. Są one ważnymi składnikami organizmów roślinnych i zwierzęcych oraz przyrody nieożywionej. Ich ogromna pozytywna rola w życiu człowieka jest bezsprzeczna.

Bogaty i różnorodny świat soli pozwala na identyfikację tych związków w wielu produktach. Sole spotykamy w przyrodzie (np. węglan wapnia, sól kamienna), w rolnictwie (np. saletra sodowa czyli azotan (V) sodu), a także w łazience (np. mydło sodowe, czyli stearynian sodu). Znalazły one zastosowanie w wielu gałęziach przemysłu, także w bardzo ważnym dla człowieka przemyśle spożywczym.

Sole mogą także szkodzić. W czasie produkcji żywności może dojść do jej zanieczyszczenia substancjami pochodzącymi ze środków ochrony roślin, nawozów sztucznych czy też powstałych na skutek zanieczyszczenia środowiska. Są to tzw. zanieczyszczenia środowiskowe, w skład których wchodzą nie tylko metale ciężkie i pestycydy, ale także azotany (III) i azotany (V).

Źródłem zanieczyszczenia azotanami środków spożywczych jest głównie gleba i woda (w tym także opady atmosferyczne), gdzie mogą one występować jako składniki naturalne, ale również jako końcowe produkty rozkładu organicznych substancji azotowych i przemian nawozów mineralnych. Pomimo stwierdzenia niskiej toksyczności azotanów (V) nie można lekceważyć ich obecności w żywności, gdzie mogą ulegać redukcji do azotanów (III). Toksyczność azotanów (III) wynika z ich właściwości utleniających, które prowadzą do choroby polegającej na utracie zdolności przenoszenia tlenu przez hemoglobinę. Mogą one też blokować, a nawet niszczyć witaminy oraz powodować zaburzenia w funkcjonowaniu tarczycy.

Komitet FAO/WHO ds. Dodatków do Żywności ustalił dopuszczalne dzienne pobranie (ADI) substancji szkodliwych dla ludzi. Jest to maksymalna ilość substancji wyrażona w mg na kg masy ciała człowieka, która pobierana codziennie z pożywieniem (i z innych źródeł) nie okaże się - według aktualnego stanu wiedzy – szkodliwa dla zdrowia. Bardzo ważny jest więc aspekt chemizacji rolnictwa i zanieczyszczenia środowiska w produkcji żywności.

Postęp w technologii żywności i coraz większe zapotrzebowanie na żywność wygodną i funkcjonalną spowodowały gwałtowny wzrost zapotrzebowania na substancje dodatkowe i wzbogacające. Wśród substancji dodatkowych w żywności można wyróżnić wiele soli, zarówno kwasów organicznych jak i nieorganicznych (np. E-170 - węglan wapnia, E-226 - siarczan (IV) wapnia, E-340 - fosforan (V) potasu, czy E-211 - benzoesan sodu). Stosowanie substancji dodatkowych wynika z wielu korzyści, jakie przynoszą one dla producenta, a także często i dla konsumenta.

Substancje dodatkowe stosuje się m.in. w celu:
  • przedłużenia trwałości produktu i zapewnienia bezpieczeństwa spożycia (eliminacja zmian jakościowych produktów wywołanych przez drobnoustroje, utlenianie itp.)
  • zapewnienie trwałości barwy, smaku, zapachu,
  • zmiany składników droższych lub trudno dostępnych na tańsze,
  • podniesienia atrakcyjności konsumenckiej,
  • ułatwienia produkcji, zwiększenia jej efektywności, np. zmniejszenie ubytków,
  • uzyskania korzyści zdrowotnych (żywność dietetyczna).
Podstawowym kryterium wyboru substancji dodatkowych jest ich bezpieczeństwo dla zdrowia człowieka oraz udowodniona zasadność technologiczna ich stosowania. Poza korzyściami wynikającymi ze stosowania substancji dodatkowych w żywności, należy zwrócić uwagę także na niektóre zagrożenia, takie jak:
  • niekorzystne oddziaływanie substancji dadatkowych na pewne grupy ludności (niemowlęta, dzieci, młodzież dorastającą, osoby starsze, osoby o zwiększonej wrażliwości, chore itp.),
  • reakcje substancji dodatkowych ze składnikami żywności w czasie procesu technologicznego lub przechowywania),
  • powstawanie szkodliwych produktów przemian metabolicznych,
  • przekraczanie przez niektórych producentów dopuszczalnego poziomu substancji dodatkowych,
  • kumulacja różnych substancji dodatkowych pochodzących z różnych źródeł,
  • chemizacja środowiska.
Każda substancja dodatkowa jest opatrzona numerem identyfikacyjnym wg systemu międzynarodowego. W kolejnych częściach artykułu dostępny jest wykaz substancji dodatkowych dozwolonych do stosowania w produkcji żywności.





Autor: Anna Grzegorzak
nauczycielka w Dubiecku

Komentarze + Dodaj komentarz
Zapraszamy do wyrażania opinii, redakcja portalu Interklasa.
 
Nasi partnerzy:
MEN SchoolNet eTwinning Związek Powiatów Polskich PCSS
Cisco OFEK Przyjazna Szkoła Fundacja Junior FIO CEO
Parafiada net PR Orange IMAX Cinema City WSP TWP
IMAGE PPI-ETC ArcaVir Master Solution Device


Projekt Polski Portal Edukacyjny Interkl@sa
powstał i był realizowany w latach 2000-2011 dzięki wsparciu
Polsko-Amerykańskiej Fundacji Wolności.

W ramach naszej witryny stosujemy pliki cookies w celu świadczenia Państwu usług na najwyższym poziomie, w tym w sposób dostosowany do indywidualnych potrzeb. Korzystanie z witryny bez zmiany ustawień dotyczących cookies oznacza, że będą one zamieszczane w Państwa urządzeniu końcowym. Możecie Państwo dokonać w każdym czasie zmiany ustawień dotyczących cookies. Więcej szczegółów w naszej "Polityce Prywatności".


Pytania i uwagi: portal@interklasa.pl

Regulamin portalu /  Polityka prywatności /  Ochrona własności intelektualnej /  Zasady korzystania / 
Wyłączenie odpowiedzialności /  Biuro prasowe /  Zasady współpracy /  Redakcja /  Kontakt

Przejdź na stronę ucznia Przejdź na stronę nauczyciela Przejdź na stronę rodzica Certyfikat sieciaki.pl Przyjazna strona kidprotect.pl