niedziela 20 września 2020 imieniny Eustachego i Filipiny 1961 - Zmarł Andrzej Munk
Do końca roku pozostało: 0 dni
Etyka/religia
Interaktywna mapa szkół
Język polski Historia WOS Sztuka (plastyka i muzyka) Języki obce Religia i etyka
Matematyka Fizyka i astronomia Chemia Biologia Przyroda Geografia Technika Informatyka
Przedmioty zawodowe WF Ścieżki edukacyjne Wychowanie przedszkolne Nauczanie zintegrowane Więcej
Jan Paweł II - Apostoł Jedności

Część II

Początki współczesnego ruchu ekumenicznego sięgają końca XIX wieku. Papież Leon XIII w roku 1895, aby przyspieszyć pojednanie braci spoza Kościoła katolickiego ustanowił nowennę o jedność, w dniach od święta Wniebowstąpienia do święta Zesłania Ducha Świętego.
Kilka lat później anglikańscy duchowni Jones Spencer i Paul Watson, zaczęli propagować oktawę modlitw o jedność Kościoła. Wkrótce P. Watson, po przejściu na katolicyzm idee modlitwy o jedność szerzył w Kościele katolickim. Jednocześnie czynił to samo J. Spencer w Kościele anglikańskim
Zorganizowanie Tygodnia Modlitwy o Jedność Chrześcijan zawdzięczamy francuskiemu księdzu, Paulowi Couturierowi z Lyonu.
W roku 1935 wystąpił on z propozycją wspólnej modlitwy wszystkich Kościołów i wyznań chrześcijańskich o jedność.
W styczniu 1936 roku odbył się w Lyonie pierwszy Tydzień Modlitw i stąd rozszerzył się na Francję i kraje sąsiednie. Modlitwę o zjednoczenie podjęły wyznania protestanckie, anglikanizm i prawosławie. Od tego czasu w styczniu każdego roku chrześcijanie różnych wyznań modlą się wspólnie i proszą Pana, "aby byli jedno".
Za największe osiągnięcie w ruchu ekumenicznym uważa się soborowy "Dekret o ekumenizmie". To coś więcej niż tekst teologiczny. To wyznanie wiary w jedność, wypowiedziane pod tchnieniem Ducha Świętego.
Zarówno katolicy jak i bracia spoza Kościoła dekret ów zaczęli nazywać Wielką Kartą Ekumenizmu. Kościół katolicki, dotychczas dość bierny w tej dziedzinie, zaangażował się niespodzianie mocno w ruch zmierzający do jedności chrześcijan.
Dopiero włączenie Kościoła katolickiego w ruch ekumeniczny nadało tym spotkaniom doniosłe znaczenie, twierdzi protestancki teolog Hasrding Meyer.

Dzisiaj żyjemy w epoce dialogu, który w ruchu ekumenicznym urósł do rangi czynnika instytucjonalnego, co oznacza, że teologowie różnych Kościołów mają za sobą poparcie ze strony Kościoła - specjalny mandat swoich władz.
Jak przedstawia się ten dialog?
W sposób przejrzysty obraz dialogu ekumenicznego jest widoczny w kontaktach katolików ze Światową Federacją Luterańską.
Dialog ten okazał się bardzo owocny.
Jako wynik dialogu rzymskokatolicko-luterańskiego ukazały się następujące dokumenty:

  • "Ewangelia i Kościół" (1972)

  • "Uczta Pańska" (1978)

  • "Drogi do wspólnoty" (1980)

  • "Wszyscy pod jednym Chrystusem - ustosunkowanie się do Konfesji augsburskiej" (1980)

  • "Urz?d duchowny w Kościele" (1981)

  • "Marcin Luter - świadek Chrystusa" (1983)

  • "Jedność przed nami - podstawowe formy i fazy luterańsko-katolickiej wspólnoty kościelnej" (1984)
  • Są to milowe kroki na drodze do jedności. W kolejnych dokumentach ustalono wspólną płaszczyznę odnoszącą się do sakramentów świętych. Uznano wzajemnie ważność chrztu a także zbliżono się do zrozumienia sakramentu Eucharystii.
    Pełnią ekumenii cieszy się dialog anglikańsko-rzymskokatolicki. W dokumencie "Final Report" (1982) uwzględniono sporne problemy wokół sakramentu Eucharystii, kapłaństwa oraz prymatu w Kościele. Wśród niuansów zbliżeń i uzgodnień należy podkreślić uznanie przez Anglików faktu, że papiestwo nie sprzeciwia się Nowemu Testamentowi oraz, że Biskup Rzymu ma być znakiem i gwarantem jedności Kościoła.
    Nie jest obojętne dla tego dialogu fakt dopuszczenia kobiet do święceń kapłańskich, który ochłodził z pewnością ekumeniczne kontakty w ostatnich latach.
    Jeżeli chodzi o dialog katolicko-prawosławny, kontakty między Kościołem rzymskokatolickim a Kościołem prawosławnym wyraźnie rozwinęły się po Soborze Watykańskim II. Obydwa Kościoły weszły na drogę przemian w zakresie własnych odniesień. "Katalizatorem" zmian w relacjach międzywyznaniowych po stronie katolickiej stał się Sobór Watykański II.





    Autor: Mariola Grzelińska
    Komentarze + Dodaj komentarz
    • apostol siwiata , gtw (odpowiedzi: 0)
    • JP2 to aposlow siwiata
    • Jan Paweł II, tomasz Holiczko (odpowiedzi: 0)
    • Jan Paweł II to największy Polak
    • Doceńmy, olga (odpowiedzi: 0)
    • nie doceniamy ludzi, którzy żyją, ale doceniamy ich po śmierci
    • "Jan Paweł II Kocha nas wszystkich", Patrycja (odpowiedzi: 0)
    • Jestem Patrycja i mam dopiero 13 lat Jan Paweł II jest niezwykłym człowiekiem kocha nas wszystkich ja chociasz mam 13 lat i jestem mała to moje serce jest odemnie większe z miłośći do naszego niestety zmarłego ale ciąż zyjącega naszego papieża
     
    Nasi partnerzy:
    MEN SchoolNet eTwinning Związek Powiatów Polskich PCSS
    Cisco OFEK Przyjazna Szkoła Fundacja Junior FIO CEO
    Parafiada net PR Orange IMAX Cinema City WSP TWP
    IMAGE PPI-ETC ArcaVir Master Solution Device


    Projekt Polski Portal Edukacyjny Interkl@sa
    powstał i był realizowany w latach 2000-2011 dzięki wsparciu
    Polsko-Amerykańskiej Fundacji Wolności.

    W ramach naszej witryny stosujemy pliki cookies w celu świadczenia Państwu usług na najwyższym poziomie, w tym w sposób dostosowany do indywidualnych potrzeb. Korzystanie z witryny bez zmiany ustawień dotyczących cookies oznacza, że będą one zamieszczane w Państwa urządzeniu końcowym. Możecie Państwo dokonać w każdym czasie zmiany ustawień dotyczących cookies. Więcej szczegółów w naszej "Polityce Prywatności".


    Pytania i uwagi: portal@interklasa.pl

    Regulamin portalu /  Polityka prywatności /  Ochrona własności intelektualnej /  Zasady korzystania / 
    Wyłączenie odpowiedzialności /  Biuro prasowe /  Zasady współpracy /  Redakcja /  Kontakt

    Przejdź na stronę ucznia Przejdź na stronę nauczyciela Przejdź na stronę rodzica Certyfikat sieciaki.pl Przyjazna strona kidprotect.pl