wtorek 22 października 2019 imieniny Halki i Przybysławy 1962 - Przemówienie prezydenta Kennedy’ego do narodu
Do końca roku pozostało: 0 dni
Fizyka i astronomia
Interaktywna mapa szkół
Język polski Historia WOS Sztuka (plastyka i muzyka) Języki obce Religia i etyka
Matematyka Fizyka i astronomia Chemia Biologia Przyroda Geografia Technika Informatyka
Przedmioty zawodowe WF Ścieżki edukacyjne Wychowanie przedszkolne Nauczanie zintegrowane Więcej
Przejście Wenus

Pierwsze obserwacje przejść Wenus (wiek XVII)

PIERWSZE OBSERWACJE PRZEJŚĆ WENUS (WIEK XVII)

Kepler opublikował rezultaty żmudnych obliczeń pozycji planet w słynnych po dziś dzień Tablicach Rudolfiańskich (Tabulae Rodolfinae, 1627), stanowiących przez niemal 200 lat nieocenioną pomoc dla obserwatorów planet. Bazując na własnych obliczeniach, przewidział przejście Merkurego 7 listopada 1631 roku oraz przejście Wenus miesiąc później. Kepler zmarł niestety na rok przed przewidzianym przez siebie przejściem Merkurego, ale Pierre Gassendi, Cysat i Remus Quietanus jako pierwsi dokonali obserwacji przejścia Merkurego. Przejście Wenus w 1631 roku nie było widoczne z Europy.

Kepler wyliczył także, że 4 grudnia 1639 roku Wenus przejdzie tuż ponad brzegiem tarczy Słońca. Przeciwnego zdania był belgijski astronom Philip van Lansdberge. Pogodził ich młody angielski astronom Jeremiah Horrocks, który wykrył niewielkie błędy rachunkowe w obliczeniach obu adwersarzy i po trzech latach żmudnych rachunków wyznaczył przybliżony termin przejścia Wenus na 3 grudnia 1639 roku (pomylił się tylko o jeden dzień).

Na podstawie własnych obliczeń Harrocks dokonał pierwszej udokumentowanej obserwacji przejścia Wenus, stosując projekcję obrazu tarczy Słonecznej na ekran. Niestety, chmury nie pozwoliły mu wyznaczyć momentu pierwszego kontaktu, a na dodatek Słońce zaszło na pół godziny przed czwartym kontaktem.

W ten sposób nie udało się zebrać danych, które pozwoliłyby na wyznaczenie długości jednostki astronomicznej. XIX-wieczny astronom Simon Newcomb określił to jako: "utraconą okazję, której nauka żałuje od stuleci i jeszcze długo będzie żałowała". To samo przejście Wenus było obserwowane jeszcze tylko przez jedną osobę: Williama Crabtree, przyjacielaHarrocka z lat studenckich w Cambridge.

Niemal czterdzieści lat później, 7 listopada 1677 roku przejście Merkurego obserwowali słynny astronom angielski Edmond Halley na Wyspie św. Heleny oraz J.C. Gallet w Awinionie. Ich pomiary nie były zbyt precyzyjne, przez co wyznaczona przez Halleya wartość paralaksy Słońca była niemal 5 razy większa od rzeczywistej. Choć Halley sam nie wyznaczył długości jednostki astronomicznej, to walnie przyczynił się do sukcesu innych badaczy, publikując w 1691 roku informację, że kolejne przejścia Wenus nastąpią w latach 1761, 1769, 1874 i 1882.




Komentarze + Dodaj komentarz
Zapraszamy do wyrażania opinii, redakcja portalu Interklasa.
 
Nasi partnerzy:
MEN SchoolNet eTwinning Związek Powiatów Polskich PCSS
Cisco OFEK Przyjazna Szkoła Fundacja Junior FIO CEO
Parafiada net PR Orange IMAX Cinema City WSP TWP
IMAGE PPI-ETC ArcaVir Master Solution Device


Projekt Polski Portal Edukacyjny Interkl@sa
powstał i był realizowany w latach 2000-2011 dzięki wsparciu
Polsko-Amerykańskiej Fundacji Wolności.

W ramach naszej witryny stosujemy pliki cookies w celu świadczenia Państwu usług na najwyższym poziomie, w tym w sposób dostosowany do indywidualnych potrzeb. Korzystanie z witryny bez zmiany ustawień dotyczących cookies oznacza, że będą one zamieszczane w Państwa urządzeniu końcowym. Możecie Państwo dokonać w każdym czasie zmiany ustawień dotyczących cookies. Więcej szczegółów w naszej "Polityce Prywatności".


Pytania i uwagi: portal@interklasa.pl

Regulamin portalu /  Polityka prywatności /  Ochrona własności intelektualnej /  Zasady korzystania / 
Wyłączenie odpowiedzialności /  Biuro prasowe /  Zasady współpracy /  Redakcja /  Kontakt

Przejdź na stronę ucznia Przejdź na stronę nauczyciela Przejdź na stronę rodzica Certyfikat sieciaki.pl Przyjazna strona kidprotect.pl