wtorek 22 października 2019 imieniny Halki i Przybysławy 1962 - Przemówienie prezydenta Kennedy’ego do narodu
Do końca roku pozostało: 0 dni
Fizyka i astronomia
Interaktywna mapa szkół
Język polski Historia WOS Sztuka (plastyka i muzyka) Języki obce Religia i etyka
Matematyka Fizyka i astronomia Chemia Biologia Przyroda Geografia Technika Informatyka
Przedmioty zawodowe WF Ścieżki edukacyjne Wychowanie przedszkolne Nauczanie zintegrowane Więcej
Przejście Wenus

Wyniki obserwacji przejść Wenus w wieku XVIII

WYNIKI OBSERWACJI PRZEJŚĆ WENUS W WIEKU XVIII


Delisle wypróbował swoją metodę podczas obserwacji przejścia Merkurego w roku 1753. Otrzymał niezbyt dokładny wynik, ale zyskał cenne doświadczenie przydatne podczas przejścia Wenus w roku 1761. Dzięki jego staraniom przejście to było obserwowane aż z 65 punktów obserwacyjnych, rozmieszczonych nie tylko w wielu krajach Europy, ale także w najodleglejszych wówczas zakątkach świata: w Tobolsku (Jean Chappe d'Auteroche), na Sumatrze (Charles Mason, Joseph Bradley i Jeremiasz Dixon), w Dżakarcie (Johan Maurits Mohr), wszędzie tam, gdzie dotarły liczne angielskie i francuskie ekspedycje naukowe. Niestety, i tym razem błędy pomiaru momentów kontaktów dochodziły do 30 sekund, a i dane o współrzędnych geograficznych miejsc obserwacji nie zawsze były precyzyjne. Po opracowaniu wyników obserwacji udało się jedynie ustalić, że paralaksa Słońca wynosi od 8 do 11 sekund łuku, czyli długość jednostki astronomicznej wynosi od 119 do 164 milionów kilometrów.

Kolejne przejście Wenus, w 1769 roku, obserwowane było z 77 punktów obserwacyjnych, rozmieszczonych w tak odległych miejscach jak wybrzeże Meksyku, Tahiti (ekspedycja kapitana Cooka na "Endeavour") i polarna wyspa Vardo. Podczas opracowywania wyników obserwacji znów borykano się z problemami wynikającymi z nieprecyzyjnych pomiarów długości geograficznych wielu stacji obserwacyjnych, wad teleskopów i zegarów oraz z błędami obserwatorów.

Pomimo tych trudności, po opracowaniu danych obserwacyjnych okazało się, że paralaksa Słońca wynosi od 8,3 do 8,8 sekundy łuku (czyli jednostka astronomiczna ma długość od 149 do 158 milionów kilometrów. Zachęcony znacznym ograniczeniem przedziału niepewności, Delisle wykonał jeszcze raz analizę wszystkich wyników pomiarów z lat 1761 i 1769 i wyznaczył tym razem paralaksę Słońca równą 8,6 sekundy łuku, co odpowiada odległości do Słońca równej 153 miliony kilometrów.




Komentarze + Dodaj komentarz
Zapraszamy do wyrażania opinii, redakcja portalu Interklasa.
 
Nasi partnerzy:
MEN SchoolNet eTwinning Związek Powiatów Polskich PCSS
Cisco OFEK Przyjazna Szkoła Fundacja Junior FIO CEO
Parafiada net PR Orange IMAX Cinema City WSP TWP
IMAGE PPI-ETC ArcaVir Master Solution Device


Projekt Polski Portal Edukacyjny Interkl@sa
powstał i był realizowany w latach 2000-2011 dzięki wsparciu
Polsko-Amerykańskiej Fundacji Wolności.

W ramach naszej witryny stosujemy pliki cookies w celu świadczenia Państwu usług na najwyższym poziomie, w tym w sposób dostosowany do indywidualnych potrzeb. Korzystanie z witryny bez zmiany ustawień dotyczących cookies oznacza, że będą one zamieszczane w Państwa urządzeniu końcowym. Możecie Państwo dokonać w każdym czasie zmiany ustawień dotyczących cookies. Więcej szczegółów w naszej "Polityce Prywatności".


Pytania i uwagi: portal@interklasa.pl

Regulamin portalu /  Polityka prywatności /  Ochrona własności intelektualnej /  Zasady korzystania / 
Wyłączenie odpowiedzialności /  Biuro prasowe /  Zasady współpracy /  Redakcja /  Kontakt

Przejdź na stronę ucznia Przejdź na stronę nauczyciela Przejdź na stronę rodzica Certyfikat sieciaki.pl Przyjazna strona kidprotect.pl