niedziela 21 lipca 2019 imieniny Dalidy i Daniela 1899 - Urodził się Ernest Hemingway
Do końca roku pozostało: 0 dni
Geografia
Interaktywna mapa szkół
Język polski Historia WOS Sztuka (plastyka i muzyka) Języki obce Religia i etyka
Matematyka Fizyka i astronomia Chemia Biologia Przyroda Geografia Technika Informatyka
Przedmioty zawodowe WF Ścieżki edukacyjne Wychowanie przedszkolne Nauczanie zintegrowane Więcej
Wycieczka geologiczna ze Srebrnej Góry do Barda Śląskiego

Cz. 1. Na trasie wycieczki




Zobacz mapę
Widok ze Srebrnej GóryPunkt startowy: Srebrna Góra

Szosą biegnącą przez Srebrną Górę idziemy w kierunku zachodnim.
W odległości około pół kilometra od kościoła na ostrym zakręcie szosy prowadzącym ku północnemu wschodowi schodzimy z niej i idziemy ścieżką wzdłuż doliny niewielkiego potoku. Po przejściu około 300 m dochodzimy do odkrywki (1) położonej przy zakręcie ścieżki. Odsłaniają się tu gnejsy należące do skał metamorficznych, czyli takich, które uległy znaczącym przemianom wskutek dostania się w strefy wysokich ciśnień i temperatur panujących np. na większych głębokościach skorupy ziemskiej czy nawet głębiej – w płaszczu Ziemi. Gnejsy, które widoczne są w tej odkrywce, budują również inne partie Gór Sowich i dlatego nazywane są gnejsami sowiogórskimi. Składają się one głównie z kwarcu, skaleni i biotytu oraz z mniejszych ilości innych, typowo metamorficznych minerałów.
Od odkrywki wychodzimy na zakręt szosy znajdujący się na Srebrnej Przełęczy (2). Rozciąga się stąd ładny widok: na południowym wschodzie widoczne są Góry Bardzkie, na północy – płaski obszar Przedgórza Sudeckiego z masywem Mnicha, zaś na północnym zachodzie – wzniesienia Bielawy, również zbudowane z gnejsów.
Z przełęczy idziemy ku zachodowi. W odległości około 1 km schodzimy z szosy w głęboki przekop po kolejce wąskotorowej, nad którym przerzucony jest most.
W przekopie koło mostu (3) odsłaniają się zlepieńce nazywane gnejsowymi, zbudowane z różnej wielkości otoczaków gnejsów. Są to okruchowe skały osadowe powstałe w wyniku erodowania (niszczenia) gnejsów sowiogórskich. Ich grubość (miąższość) w tym profilu wynosi około 300 m. Składają się one z dużych otoczaków gnejsów o średnicy dochodzącej do 60 cm, rozmieszczonych bezładnie w piaszczystej masie bogatej w kwarc, muskowit i zwietrzałe skalenie. Piaskowce o takim składzie noszą ze względu na swą szarą barwę nazwę szarogłazów. Ich skład wskazuje na to, że masa piaszczysta również powstała z gnejsów sowiogórskich, tyle że bardziej rozdrobnionych niż duże bloki. Lokalnie w odsłonięciu widoczne są niewielkie (do 1 m średnicy) buły wapienne, w których kiedyś można było znaleźć liczne skamieniałości reprezentowane głównie przez ramienionogi, liliowce i inne organizmy. Takie szczątki fauny wskazują na dolnokarboński wiek całej serii.

Od odkrywki pod mostem trasą kolejki wąskotorowej idziemy ku wschodowi. Po drodze często odsłaniają się po północnej stronie przekopu zlepieńce gnejsowe, podobne do tych, które widzieliśmy poprzednio. Po kilkuset metrach na ścianach przekopu zaczynają być widoczne zupełnie inne skały, a mianowicie silnie spękane wapienie zwane węglowymi (4). Są one niejednorodne, gdyż zawierają liczne przewarstwienia szarogłazowych piaskowców gnejsowych, a w górnych partiach – również ciemnoszarych, prawie czarnych łupków. Ponad wapieniami węglowymi łupki te tworzą grubą serię na zmianę z warstwami piaskowców szarogłazowych. Wszystkie te skały są potrzaskane tektonicznie, a niekiedy również silnie pofałdowane.
Tuż za odkrywką wapienia węglowego i dolnej części serii łupkowej trasa prowadzi przez następny most (wiadukt) przechodzący ponad potokiem płynącym od Srebrnej Przełęczy. Przełęcz ta oddziela górę Ostróg od Warownej Góry. Ku południowi i wschodowi rozciąga się z niej piękny widok na kotlinę Żdanowa i otaczające ją wzgórza (Głownia, Wilczak i Wilcza Równia). Bezpośrednio za mostem trasa przechodzi w nowy przekop, w którym w dalszym ciągu można obserwować serię łupkową z wkładkami szarogłazów (5). Wiek tej serii to dolny karbon. Grubość ławic szarogłazów dochodzi maksymalnie do kilkudziesięciu centymetrów. Niekiedy są one sfałdowane i spękane tektonicznie.





Autor: dr hab. Andrzej Barczuk
Komentarze + Dodaj komentarz
Zapraszamy do wyrażania opinii, redakcja portalu Interklasa.
 
Nasi partnerzy:
MEN SchoolNet eTwinning Związek Powiatów Polskich PCSS
Cisco OFEK Przyjazna Szkoła Fundacja Junior FIO CEO
Parafiada net PR Orange IMAX Cinema City WSP TWP
IMAGE PPI-ETC ArcaVir Master Solution Device


Projekt Polski Portal Edukacyjny Interkl@sa
powstał i był realizowany w latach 2000-2011 dzięki wsparciu
Polsko-Amerykańskiej Fundacji Wolności.

W ramach naszej witryny stosujemy pliki cookies w celu świadczenia Państwu usług na najwyższym poziomie, w tym w sposób dostosowany do indywidualnych potrzeb. Korzystanie z witryny bez zmiany ustawień dotyczących cookies oznacza, że będą one zamieszczane w Państwa urządzeniu końcowym. Możecie Państwo dokonać w każdym czasie zmiany ustawień dotyczących cookies. Więcej szczegółów w naszej "Polityce Prywatności".


Pytania i uwagi: portal@interklasa.pl

Regulamin portalu /  Polityka prywatności /  Ochrona własności intelektualnej /  Zasady korzystania / 
Wyłączenie odpowiedzialności /  Biuro prasowe /  Zasady współpracy /  Redakcja /  Kontakt

Przejdź na stronę ucznia Przejdź na stronę nauczyciela Przejdź na stronę rodzica Certyfikat sieciaki.pl Przyjazna strona kidprotect.pl