niedziela 25 sierpnia 2019 imieniny Ludwika i Luizy 1900 - Zmarł Friedrich Nietzsche
Do końca roku pozostało: 0 dni
Historia
Interaktywna mapa szkół
Język polski Historia WOS Sztuka (plastyka i muzyka) Języki obce Religia i etyka
Matematyka Fizyka i astronomia Chemia Biologia Przyroda Geografia Technika Informatyka
Przedmioty zawodowe WF Ścieżki edukacyjne Wychowanie przedszkolne Nauczanie zintegrowane Więcej
Anegdoty z dziejów Polski

II połowa XIX w.


* * *

Alojzy Żółkowski (1814-1889) sławny kiedyś aktor, bohater licznych anegdot i sam znany z wielkiego poczucia humoru, kiedyś po przedstawieniu, jak zwykle, został uhonorowany licznymi koszami kwiatów. Jednak wśród nich ktoś złośliwy umieścił wiązkę siana; publiczność oczywiście z zaciekawieniem czekała na reakcję Żółkowskiego. Artysta serdecznie podziękował zebranym, po czym stwierdził: „Ale ze szczególnym wzruszeniem odbieram ten oto dar, albowiem ofiarodawca od ust musiał sobie odjąć, by moją niegodną osobę uhonorować”. Sala zatrzęsła się od śmiechu i oklasków...

* * *

Ten sam Alojzy Żółkowski (1814-1889), sławny aktor, grał kiedyś tytułową rolę w sztuce Szekspira „Ryszard III”. Podczas wypowiadania słynnej kwestii „Konia, konia, królestwo za konia!” odezwał się głos z widowni: „A osioł wystarczy?”. Na to aktor: „Wystarczy – chodź pan na scenę!”.

* * *

Aktor Alojzy Żółkowski kiedyś ziewnął rozdzierająco, na co sąsiad ironicznie zwrócił mu uwagę: „Nie zjedz mnie pan przypadkiem”. Na to artysta: „Nie ma obawy, nie jadam oślego mięsa”.

* * *

Jan Matejko w czasie swego pobytu w Warszawie w 1877 roku, był „nękany” przez jedną z wielbicielek jego talentu o wyrażenie opinii na temat twórczości innych, prezentowanych w Zachęcie malarzy. Wreszcie naciskany o zaznaczenie, czyje obrazy podobały mu się najbardziej, z uśmiechem otwarcie odpowiedział: „Moje”.

* * *

Słynny skrzypek Henryk Wieniawski (1835-1880) podczas pobytu za granicą nie mógł wytrzymać okrutnego rzępolenia w wykonaniu ulicznego grajka – żebraka. Zniecierpliwiony odebrał mu instrument i sam zaczął na nim grać – oczywiście pieniądze sypnęły się szeroką strugą do kapelusza muzyka. Zebraną kwotę artysta oddał żebrakowi z radą, by się trochę poduczył. Następnego dnia grajek stał w tym samym miejscu, poprawy w grze nie było, lecz obok kapelusza pojawił się napis: „Uczeń Henryka Wieniawskiego”.

* * *

Słynny skrzypek Henryk Wieniawski (1835-1880) był osobą o wielkim temperamencie, nie przepadał też za konkurentami. Kiedyś przed koncertem jednego z jego rywali na próbę zaprosił kilku kolegów, którzy zasiedli w pierwszym rzędzie. Ich zadaniem było wykonywanie grzecznych ukłonów cylindrami w stronę skrzypka, po każdym błędzie czy nieczystym zagraniu. Po kilkunastu minutach panowie już prawie nie musieli zdejmować kapeluszy, a nieszczęsny muzyk wycofał się z konkurencji…

* * *

Jan Matejko (1838-1893) postanowił stworzyć cykl obrazów prezentujących blaski i cienie dawnej Polski. Po sukcesie „Kazania Skargi” zabrał się do „Rejtana” – obrazu, na którym przedstawił z nazwiska czołowych zdrajców. Ich potomkowie i krewni mieszkający w Krakowie byli oburzeni, ale plany zniszczenia obrazu się nie powiodły. Ostatecznie doszło do skandalu, artysta musiał zrezygnować z piętnowania niektórych rodów w kolejnych obrazach. Gdy rozeszła się wieść, że dzieło zostanie zakupione przez cesarza Franciszka Józefa I, stwierdził: „Kupili żywych, więc mogą kupić i malowanych”.

* * *

Małżeństwo Jana Matejki okazało się niedobrane. Żoną artysty była o wiele od niego młodsza Teodora z Giebułtowskich - osoba równie urodziwa, co humorzasta i kłótliwa, a w miarę upływu czasu tuszą bardzo kontrastująca z drobnym, chuderlawym mężem. Złośliwi krakowianie kamieniczkę Matejków przy ulicy Floriańskiej szybko nazwali domem pod trzema pyskami – od maszkaronów wyobrażonych na fasadzie. Dodawali jednak, że w rzeczywistości jest to dom pod
c z t e r e m a pyskami; czwartym jest oblicze pani domu w oknie…

* * *

Znany satyryk Rodoć (Mikołaj Biernacki, 1836-1901) spotkał filatelistę, który przechwalał się, że ma w swych zbiorach listy króla Popiela II, Macieja Sarbiewskiego i samego Kopernika. Na to Biernacki: „A mnie udało się zdobyć autentyczny list Adama ze znaczkiem z Raju”.

* * *

Pewnego roku cesarz Franciszek Józef I miał odwiedzić Kraków. Rajcowie ustalili wysokość kwoty przeznaczonej na uczczenie znakomitego gościa – którą jednak szybko i skwapliwie ograniczono, jako że monarcha miał być w Krakowie w czasie Wielkiego Postu, więc potraw mięsnych nie trzeba będzie podawać. Tymczasem na kilka dni przed wizytą władcy w stolicy Jagiellonów pojawił się adiutant cesarza, który oznajmił osłupiałej Radzie Miejskiej, że arcybiskup Wiednia na ten czas udzielił dyspensy i Najjaśniejszy Pan bardzo liczy na możliwość poznania znanej z doskonałości galicyjskiej kuchni. Nic dziwnego, że kolejny gość, ów arcybiskup, przyjmowany był już bardzo grzecznie, ale chłodno...

* * *

W tym właśnie mieście w 1890 roku bardzo praktycznie podchodzono też do kosztów uroczystości sprowadzenia szczątków Adama Mickiewicza. Kiedy debatowano nad tym tematem, jeden z radnych stwierdził, że nie ma się czym martwić, bo „pan Mickiewicz umarł już dawno i jego szczątki będą bardzo lekkie”.

* * *

Cesarz Franciszek Józef I (1830-1916), najbardziej znany, choć niezbyt lotny intelektualnie władca Austro-Węgier, umiał docenić wierność poddanych. W 1848 roku hrabia Adam Potocki, dowódca lwowskiej Gwardii Narodowej, został osadzony w areszcie, a następnie skazany za zdradę stanu na 6 lat twierdzy. Po wysłuchaniu wyroku stanął na baczność i zakrzyknął: „Es lebe der Kaiser!” („Niech żyje cesarz!”). Wiadomość ta dotarła do monarchy, który natychmiast więźnia ułaskawił, a z czasem „nawrócony na lojalność” poddany został posłem do parlamentu i otrzymał koncesję na budowę linii kolejowej.

* * *

Pisarz Bolesław Prus (Aleksander Głowacki, 1847-1912) był dość odporny na urok sztuk pięknych. Jesienią 1877 roku podróżował po Galicji, a swoje wrażenia spisywał w regularnie wysyłanej korespondencji. Na początku września zatrzymał się w Krakowie. Miasto bardzo mu się podobało, ale narzekał, że co godzinę jakiś „wariat z Wieży Mariackiej gra na trąbie i spać nie daje”.

* * *

Obywatele pewnego miasteczka galicyjskiego, przygnębieni kolejnymi podatkami, postanowili wysłać w tej sprawie delegację do ministra finansów, niejakiego Bilińskiego (Polaka). Wybrano do tej misji najtęższego mieszkańca, rzeźnika i najchudszego – krawca. Delegaci, gdy stanęli przed ministrem, taką wygłosili przemowę: „Ekscelencjo rodaku! Jeżeli chcesz widzieć dokładny obraz naszego położenia, zechciej się nam dokładnie przyjrzeć. Takie były dawne czasy – tu wystąpił tłusty rzeźnik – a teraz tak się nam powodzi” – i tu pokazał się chudy krawiec.

* * *





Autor: Marek Rezler
Komentarze + Dodaj komentarz
  • oj, kapsułka!, kapsuła (odpowiedzi: 0)
  • Kazimierz Wielki wymiata! "Sto nowych miast wybudował, państwo murami upiększył, nad wszystko pokój miłował, Kazimierz z królów największy..."
  • spoko nawet, laaaaluuuuuunia (odpowiedzi: 0)
  • nawet może być (ciekawe czy nasza pani to czytala)no nic czekamy na jej komentarz
  • ;], kingussssiek (odpowiedzi: 0)
  • dzieki ;** bardzo mi sie przydalo.. do referatu <33
  • krole, pauli (odpowiedzi: 0)
  • wcale to nie jest śmieszne !!!
  • Polecam, Madzia (odpowiedzi: 0)
  • Polecam! Przeczytałam wszystko. Artykuł w ciekawy i przystępny sposób przybliża postacie historyczne.
  • Wielki kazimierz, Master (odpowiedzi: 0)
  • Ten to miał życie
  • ddg, Pecia (odpowiedzi: 1)
  • jak jeszcze raz nie dasz mojego komentarza to cię ...
 
Nasi partnerzy:
MEN SchoolNet eTwinning Związek Powiatów Polskich PCSS
Cisco OFEK Przyjazna Szkoła Fundacja Junior FIO CEO
Parafiada net PR Orange IMAX Cinema City WSP TWP
IMAGE PPI-ETC ArcaVir Master Solution Device


Projekt Polski Portal Edukacyjny Interkl@sa
powstał i był realizowany w latach 2000-2011 dzięki wsparciu
Polsko-Amerykańskiej Fundacji Wolności.

W ramach naszej witryny stosujemy pliki cookies w celu świadczenia Państwu usług na najwyższym poziomie, w tym w sposób dostosowany do indywidualnych potrzeb. Korzystanie z witryny bez zmiany ustawień dotyczących cookies oznacza, że będą one zamieszczane w Państwa urządzeniu końcowym. Możecie Państwo dokonać w każdym czasie zmiany ustawień dotyczących cookies. Więcej szczegółów w naszej "Polityce Prywatności".


Pytania i uwagi: portal@interklasa.pl

Regulamin portalu /  Polityka prywatności /  Ochrona własności intelektualnej /  Zasady korzystania / 
Wyłączenie odpowiedzialności /  Biuro prasowe /  Zasady współpracy /  Redakcja /  Kontakt

Przejdź na stronę ucznia Przejdź na stronę nauczyciela Przejdź na stronę rodzica Certyfikat sieciaki.pl Przyjazna strona kidprotect.pl