niedziela 21 lipca 2019 imieniny Dalidy i Daniela 1899 - Urodził się Ernest Hemingway
Do końca roku pozostało: 0 dni
Język polski
Interaktywna mapa szkół
Język polski Historia WOS Sztuka (plastyka i muzyka) Języki obce Religia i etyka
Matematyka Fizyka i astronomia Chemia Biologia Przyroda Geografia Technika Informatyka
Przedmioty zawodowe WF Ścieżki edukacyjne Wychowanie przedszkolne Nauczanie zintegrowane Więcej
Dzień Kobiet

część 1

Scenariusz uroczystości z okazji Dnia Kobiet

Osoba I

Kobieto, królowo, szatanie, aniele,
Motylu, głazie, kwiecie,
Duchu z niebios w ludzkim ciele,
Nie ze świata, a na świecie,

Niepoznana, niepojęta,
Odmienna i jednakowa,
I słaba i nieugięta,
Niewolnica i królowa!
(Józef Ignacy Kraszewski)

Narrator I

„Przyszedł człowiek, świat bierze doskonalszą postać,
Ale jeszcze to dzieło nie mogło tak zostać.
I gdy czegoś wszechmocnej robocie braknęło,
Bóg stworzył kobietę i ukończył dzieło”
(Cyprian Godebski)

Narrator II

„O kobiety, jak wielka jest wasza potęga!
Od was szczęście pochodzi, jeśli go doznajem,
Od kolebki do trumny władza wasza sięga,
Bez was pustynią, z wami świat może być rajem.”
(Bruno Kiciński)

Narrator I

Kobieta to siostra, koleżanka, przyjaciółka, jakaś pani na ulicy, urzędniczka, pani w szkole, pielęgniarka, sprzedawczyni, żona, babcia, Krysia, Agnieszka, Monika, Matka Teresa, Wisława Szymborska, Hanna Gronkiewicz, ....

Narrator II

... a przede wszystkim matka.Czy wyobrażasz sobie matkę mężczyzną? Czy wyobrażasz sobie pielęgniarkę mężczyznę?

Narrator I

Kim jest kobieta?

Narrator II

Pięknem i natchnieniem poetów, poezją ...
„Świat bez kobiet byłby jak ogród bez kwiatów”
(Pierre de Brantome)

Osoba II

Biegłaś zboczem brązowo-zielona,
Miedzią słońca i trawy zielenią,
Biegłaś zboczem strumienia spragniona,
Twoje włosy targał górski wiatr.

Zanurzyłaś swe dłonie w potoku,
Który głazy w poszumie omijał,
Burza kropel w srebrzystej pogoni,
Obraz twój porwała wartko w dal.

I wracałaś do góry powoli,
Zielonością i brązem strzelista,
Gdy cię wchłaniał cień lasu znajomy,
Znów twe włosy sosno targał górski wiatr.

Narrator II

A co chłopcy gotowi są zrobić dla kobiety? Posłuchajcie.

(Piosenka „Tak bardzo się starałem”)

Kto za tobą w szkole ganiał,
Do piórnika żaby wkładał,
Kto, no powiedz kto?
Kto na ławce wyciął serce
I podpisał „Głupiej Elce”?
Kto, no powiedz kto?

Ref, Tak bardzo się starałem,
A ty teraz nie chcesz mnie.
Dla Ciebie tak cierpiałem,
Powiedz mi dlaczego nie chcesz mnie.

Kto dla Ciebie nosił brodę,
Spodnie w kratkę włożył modne?
Kto, no powiedz kto?
Kto Tuwima wiersz przepisał,
Jako własny tobie wysłał?
Kto, no powiedz kto?

Ref. Tak bardzo ...

Ja dla Ciebie byłem gotów
Kilo wiśni zjeść z pestkami.
Ja, tak tylko ja.
Teraz kiedy Cię spotykam,
Mówisz mi, że się nie znamy.
Czy, to ładnie tak?

Narrator I

Gdyby zapytać Polaka jakie zna piosenki, to okazałoby się, że prawie każdy zna: „Szła dzieweczka do laseczka”, Głęboka studzienka”, „Ładne oczy masz”

Narrator II

Przecież te wszystkie piosenki są o kobietach. Dlaczego?

Narrator I

Kim jest kobieta?

Narrator II

Ktoś, kogo pragniemy kochać, kto potrzebuje miłości zaufania i czułości.

Osoba III

Na poduszkach moich dłoni

Ja przed deszczem w dłonie schowam,
Ja Cię w słońcu ukołyszę,
Tak byś była tylko moja,
Tak spokojnie, tak najciszej ucałuję.

Ciepłem dłoni Cię ogrzeję,
W palce swoje Cię ubiorę,
Będziesz miała moje dłonie,
Takie ciche, tak spokojem zamyślone.

Na poduszkach moich dłoni,
Usta możesz tulić senne.
Popatrz – to nasza miłość.
Tak ciepło, tak wiosennie malowana.

Narrator I

Kim jest kobieta?

Narrator II

Osobą która oczekuje, tęskni, kocha, cierpi dla innych, osobą dla której znajduje się sens życia.„Serca kobiet, jak serca aniołów, pełne są miłości i litości.” (Józef Ignacy Kraszewski)

PIOSENKA O ŻOŁNIERSKICH BUTACH

Znów buty, buty, buty, tupot nóg a, E, a
I ptaków oszalały czarny wiatr. c, d
Kobiety stają u rozstajnych dróg d, a
Piechocie odchodzącej patrzą w ślad. E, E7, a /A7/

Czy słyszysz werbel, werbel, werbel gra.
„Żołnierzu żegnaj ją, pożegnaj ją!”
Odchodzi pluton - tylko mgła i mgła
I tylko przeszłość nie zachodzi mgłą.

A męstwo nasze, gdzie na miły Bóg,
Gdy przyjdzie wrócić na rodzinny próg,
Kobiety za pazuchą kładą je,
Jak pisklę ukradzione nam we śnie.

A gdzie kobiety nasze, powiedz gdzie?
Kiedy nadejdzie wytęskniony dzień?
Witają w progu nas i wiodą tam,
Gdzie wszystko nasze ukradzione nam.

A nam nie łzy, nie załamanie rąk,
A my z nadzieją w nadchodzące dni.
A pośród pól żerują stada wron,
A pośród lat echami wojna grzmi.

I znów w zaułkach buty, tupot nóg
I ptaków oszalały czarny targ.
Kobiety stają u rozstajnych dróg,
W żołnierski podgolony patrząc kark.




Autor: W. Poradowski
Szkoła Podstawowa w Raczkach

Komentarze + Dodaj komentarz
  • bogdanka, bodzia (odpowiedzi: 0)
  • matematyka jest cool
 
Nasi partnerzy:
MEN SchoolNet eTwinning Związek Powiatów Polskich PCSS
Cisco OFEK Przyjazna Szkoła Fundacja Junior FIO CEO
Parafiada net PR Orange IMAX Cinema City WSP TWP
IMAGE PPI-ETC ArcaVir Master Solution Device


Projekt Polski Portal Edukacyjny Interkl@sa
powstał i był realizowany w latach 2000-2011 dzięki wsparciu
Polsko-Amerykańskiej Fundacji Wolności.

W ramach naszej witryny stosujemy pliki cookies w celu świadczenia Państwu usług na najwyższym poziomie, w tym w sposób dostosowany do indywidualnych potrzeb. Korzystanie z witryny bez zmiany ustawień dotyczących cookies oznacza, że będą one zamieszczane w Państwa urządzeniu końcowym. Możecie Państwo dokonać w każdym czasie zmiany ustawień dotyczących cookies. Więcej szczegółów w naszej "Polityce Prywatności".


Pytania i uwagi: portal@interklasa.pl

Regulamin portalu /  Polityka prywatności /  Ochrona własności intelektualnej /  Zasady korzystania / 
Wyłączenie odpowiedzialności /  Biuro prasowe /  Zasady współpracy /  Redakcja /  Kontakt

Przejdź na stronę ucznia Przejdź na stronę nauczyciela Przejdź na stronę rodzica Certyfikat sieciaki.pl Przyjazna strona kidprotect.pl