poniedziałek 10 grudnia 2018 imieniny Daniela i Julii 1948 - Przyjęcie Powszechnej Deklaracji Praw Człowieka
Do końca roku pozostało: 0 dni
Nauczyciel
Interaktywna mapa szkół
Język polski Historia WOS Sztuka (plastyka i muzyka) Języki obce Religia i etyka
Matematyka Fizyka i astronomia Chemia Biologia Przyroda Geografia Technika Informatyka
Przedmioty zawodowe WF Ścieżki edukacyjne Wychowanie przedszkolne Nauczanie zintegrowane Więcej
Metody aktywizujące

Wstęp

Znaczenie aktywizowania uczniów i metody aktywizujące

"Aktywność jest podstawową właściwością istot żywych, sposobem ich istniena"¹. Można przytoczyć wiele definicji aktywności, w których sedno sprawy sprowadza się do stwierdzenia, iż aktywność człowieka ma określony kierunek wyznaczony przez cel, któremu podporządkowany zostaje jej przebieg. Im bardziej cel jest atrakcyjny i ciekawy, tym większą wywołuje motywację i zainteresowanie uczniów. Zatem podstawowym zabiegiem, jaki powinien nauczyciel wykonać, jest uświadomienie uczniom celu ich działań wraz z umotywowaniem potrzeby jego osiągnięcia².

Kiedy uczeń będzie aktywny?

Uczeń będzie aktywny, gdy:

  • cel jest dla niego bliski i wyraźny (ma poczucie sensu tego, co robi)

  • uwzględnia się jego potrzeby i zainteresowania (zadania uznaje za własne)

  • ma poczucie bezpieczeństwa (prawo do błędu, otrzyma konieczne wsparcie i informacje zwrotna)

  • działaniom towarzyszą odczucia i emocje

  • bierze udział w planowaniu i podejmowaniu decyzji (coś ode mnie zależy)

  • odczuwa satysfakcję (lubi to robić)

  • ma poczucie własnej wartości (ja to potrafię)

  • dostrzega się jego wkład pracy, a nie tylko efekt (nauczyciel i grupa dostrzegają jego wysiłek
        i doceniają go)

  • kiedy ma możliwość zrealizowania własnych pomysłów
  • Rolą nauczyciela jest aktywizowanie poczynań uczniów w procesie nauczania-uczenia się w taki sposób, aby uczeń mógł odegrać czynną rolę w realizacji zadań. Nauczyciel w pracy z uczniem powinien mieć świadomość, że istotnym elementem procesu uczenia się jest pamięć, a powiększanie zasobów pamięci ma związek z zastosowaną przez niego metodą. Należy dążyć do aktywizowania uczniów poprzez włączanie w proces uczenia i zapamiętywania jak najwięcej zmysłów, gdyż:
    - 10% zapamiętujemy z tego, co słyszymy
    - 20% zapamiętujemy z tego, co widzimy
    - 40% zapamiętujemy z tego, o czym rozmawiamy
    - 90% zapamiętujemy z tego, co robimy

    Zamiast więc podawać gotowe informacje, nauczyciel powinien zachęcać uczniów do stawiania pytań i poszukiwania na nie odpowiedzi, stwarzać warunki do bycia odkrywcą i eksperymentatorem. Wprowadzenie zaś atrakcyjnych środków dydaktycznych działających na wzrok, powoduje już wzrost zapamiętywania informacji do 20%. Stworzenie uczniom możliwości dyskusji i rozmowy zwiększa ilość zapamiętanej informacji do 40%. Natomiast umożliwienie uczniom uczenia się poprzez działanie, powoduje, że zapamiętują 90% tego, co robią, gdyż w czasie wykonywania czynności angażują całych siebie: umysł, wolę, emocje i zmysły³. Przyjmując to za fakt, nauczycielowi nie pozostaje więc nic innego, jak organizować zajęcia, w których uczniowie mogą czegoś doświadczyć, coś zbadać i zdziałać.

    W tym celu należy:

    1. Ograniczyć stosowanie metod podających, służących przekazywaniugotowych wiadomości.

    2. Stosować metody i techniki aktywizujące, sprzyjające samodzielności myślenia i działania, a także pozytywnej motywacji do uczenia się.

    3. Organizować tak pracę, aby uczniowie miel okazje zaspakajać swoje potrzeby (bezpieczeństwa, uznania, kontaktów społecznych, komunikacji, aktywności, samorealizacji itd.).

    4. Uatrakcyjniać zajęcia poprzez wprowadzenie efektu zaskoczenia, zaciekawienia, nowości, bo to wzmaga zaangażowanie uczniów.

    5. Wykorzystywać na zajęciach odpowiednio dobrane środki dydaktyczne.

    6. Tworzyć małe grupy, które wymuszają aktywność wszystkich jej uczestników i sprzyjają obiektywnej ocenie i samoocenie.

    7. Tworzyć sytuacje, w których uczniowie stają się eksperymentatorami i odkrywcami. Uczenie się jest efektywne, gdy angażuje nie tylko umysł, ale i emocje, gdy daje uczniom możliwość bycia częściej twórczym niż odtwórczym.

    Opracowanie: Dorota Redde-Sawczuk

    ____________________________________________
    ¹M. Tyszkowska, Aktywność i działalność dzieci i młodzieży, WSiP, Warszawa 1990, s. 6.
    ²K. Rau, E. Ziętkiewicz, Jak aktywizować uczniów, Poznań 2000, s. 19.
    ³ Tamże, s. 22.





    Komentarze + Dodaj komentarz
    Zapraszamy do wyrażania opinii, redakcja portalu Interklasa.
     
    Nasi partnerzy:
    MEN SchoolNet eTwinning Związek Powiatów Polskich PCSS
    Cisco OFEK Przyjazna Szkoła Fundacja Junior FIO CEO
    Parafiada net PR Orange IMAX Cinema City WSP TWP
    IMAGE PPI-ETC ArcaVir Master Solution Device


    Projekt Polski Portal Edukacyjny Interkl@sa
    powstał i był realizowany w latach 2000-2011 dzięki wsparciu
    Polsko-Amerykańskiej Fundacji Wolności.

    W ramach naszej witryny stosujemy pliki cookies w celu świadczenia Państwu usług na najwyższym poziomie, w tym w sposób dostosowany do indywidualnych potrzeb. Korzystanie z witryny bez zmiany ustawień dotyczących cookies oznacza, że będą one zamieszczane w Państwa urządzeniu końcowym. Możecie Państwo dokonać w każdym czasie zmiany ustawień dotyczących cookies. Więcej szczegółów w naszej "Polityce Prywatności".


    Pytania i uwagi: portal@interklasa.pl

    Regulamin portalu /  Polityka prywatności /  Ochrona własności intelektualnej /  Zasady korzystania / 
    Wyłączenie odpowiedzialności /  Biuro prasowe /  Zasady współpracy /  Redakcja /  Kontakt

    Przejdź na stronę ucznia Przejdź na stronę nauczyciela Przejdź na stronę rodzica Certyfikat sieciaki.pl Przyjazna strona kidprotect.pl