środa 23 września 2020 imieniny Bogusława i Tekli 1939 - Zmarł Siegmund Freud
Do końca roku pozostało: 0 dni
Nauczanie zintegrowane
Interaktywna mapa szkół
Język polski Historia WOS Sztuka (plastyka i muzyka) Języki obce Religia i etyka
Matematyka Fizyka i astronomia Chemia Biologia Przyroda Geografia Technika Informatyka
Przedmioty zawodowe WF Ścieżki edukacyjne Wychowanie przedszkolne Nauczanie zintegrowane Więcej
Tosia Malinowska i Antoś Psztyl, czyli Piegowata Okularnica i Wielka Stopa

Przebieg zajęć

1. Siadam z dziećmi na dywanie, na którym znajdują się: kosz z marchewkami i kartoniki z imionami i nazwiskami wszystkich dzieci.

2. Czytam opowiadanie o Tosi i Antosiu („Świerszczyk" nr 17/2007). 

  • Dzieci czytają tekst z podziałem na role.

3. Zadaję dzieciom pytania do tekstu i wspólnie poszukujemy na nie odpowiedzi.

1. pytanie: Jak reagowali na przezwiska ci, którzy przechodzili obok Tosi i Antosia?

Listonosz rozłościł się. Pani Matylda usiłowała wyjaśnić coś dzieciom. Zosia się rozpłakała. Staruszek zasmucił się. Jeremi Pektla był zadowolony.

2. pytanie: Dlaczego dzieci siedzące na murku przezywały małych i dużych ludzi?

Odpowiedzi może być bardzo dużo. Może: nudziły się; ktoś je zdenerwował; myślały, że to świetny pomysł; chciały podokuczać innym; zapomniały imion i nazwisk przechodniów; nie lubią ludzi; nie miały innego pomysłu na spędzenie wolnego czasu; nie miały dobrego humoru albo właśnie go miały; przezywanie innych sprawiało im radość; zjadły na śniadanie grzanki z bardzo czosnkowym czosnkiem oraz zbyt słodkim miodem. A może po prostu chciały zostać zauważone? Tylko one wiedzą, dlaczego tak robiły. My możemy się tego tylko domyślać.

4. Odwracam kartoniki i proszę dzieci, aby odszukały kartoniki ze swoimi imionami nazwiskami.
Kładę przed sobą kartonik z moim imieniem i nazwiskiem.
Opowiadam o moich przezwiskach i związanych z nimi miłych i przykrych sytuacjach.

Wyjaśniam, że każdy mały i duży człowiek ma prawo do imienia i nazwiska. Masz swoje imię i nazwisko. Jeśli chcesz, możesz mieć również przezwiska, na przykład Kropeczka lub Chudzinka.

  • Dzieci próbują znaleźć odpowiedzi na pytania: Skąd na świecie wzięły się imiona i nazwiska? Dlaczego Antosia nazywa się Malinowska, a nie Kowalska? Dlaczego wszyscy chłopcy nie mają na imię Antoni, a dziewczynki - Antosia? Czy kiedy się rodzimy, mama wymyśla nam nazwisko? Czy nazwisko można zmienić? Czy można mieć dwa imiona? Czy można mieć siedemnaście imion? I inne.

5. Proszę dzieci, aby wykonały czynności, o których mówię:
Leżą na plecach ci, których imiona rozpoczynają się głoską k.
Podskakują jak sprężynki ci, którzy w swoim imieniu mają głoskę b.
Siedzą ci, którzy nie mają w swoim imieniu głoski s.
Ziewają ci, którzy na końcu swojego imienia mają głoskę...
I inne.

6. Wyjaśniam, że niektórzy ludzie lubią przezwiska, inni ich nie lubią, a jeszcze inni nie zwracają na nie uwagi. Pytam dzieci, czy one lubią, gdy je ktoś przezywa, i co robią w takich sytuacjach? Pytam dzieci, czy lubią swoje przezwiska, czy nie?
Podsumowuję nasze rozważania.

Jeśli nie: jeśli nie lubicie waszych przezwisk, to poinformujcie o tym osoby, które was przezywają. Spróbujcie im wyjaśnić, dlaczego was to drażni. A jeżeli nadal będą was przezywać, nie zwracajcie na to uwagi. Gdy te osoby dostrzegą, że przezwiska nie robią na was wrażenia, szybko znudzi się im dokuczanie.

Jeśli zamierzacie powiedzieć na kogoś Brzydula albo Przecinek, zastanówcie się:
- czy przezywając tę osobę, nie sprawicie jej bólu

- czy przez was na jej twarzy nie pojawi się smutek, a po policzkach nie popłyną łzy.

Jeżeli inni nie chcą mieć przezwisk, uszanujcie ich decyzję.

Jeśli tak: jeśli lubicie przezwiska, to wymyślcie je sobie, a potem poproście, aby inni ludzie tak się do was zwracali.

Nie przejmujcie się, jeśli nie wymyślicie ich od razu. Często pomysł na ciekawe przezwisko przychodzi w najmniej oczekiwanym momencie. Możecie poprosić o pomoc któregoś z domowników lub przyjaciół ze szkoły czy przedszkola. Może być też tak, że bardzo lubicie, kiedy mamy mówią do was Bąbelku, ale chcecie, by tylko one tak się do was zwracały. Macie do tego prawo. Jeśli jednak chcielibyście, aby i inni tak do was mówili, musicie ich o tym poinformować.

7. Zadaję dzieciom pytania:

- Czy macie jakieś przezwiska?
- Kto je wymyślił?
- Czy je lubicie?
- Jak zwracali się do was dziadkowie i rodzice, kiedy byliście maluchami?
- Czy wszyscy musimy mieć przezwiska?
- Czy w ciągu życia mamy tylko jedno przezwisko?

I inne.

8. Przypominam dzieciom, że imiona, nazwiska i przezwiska piszemy wielką literą.
Proponuję dzieciom wykonanie tabliczek z imionami lub przezwiskami. Wyjaśniam, że to od nich zależy, czy na tabliczkach pojawią się imiona czy przezwiska. Rozdaję dzieciom tekturki, karteczki, kredki, klej i taśmę dwustronnie przylepną.

  • Dzieci zapisują swoje imiona lub przezwiska. Ozdabiają karteczki małymi rysunkami. Następnie naklejają je na tekturki, a na odwrocie przyklejają kawałki taśmy dwustronnie przylepnej.
  • Dzieci pokazują swoje tabliczki i odczytują zapisane na nich imiona lub przezwiska (mogą przykleić te karteczki na drzwiach swoich pokoi).
  • Chętne dzieci zamieniają się w bohaterów opowiadania i czytają tekst z podziałem na role.
  • Wychodzimy na szkolne podwórko. Zapisujemy kredą na asfalcie swoje imiona i nazwiska.
  • Wracamy do sali. Myjemy dokładnie marchewki pod bieżącą wodą. Obieramy je, myjemy i zjadamy.

9. Przymocowuję do ściany kartonik z pierwszym prawem:

Każdy mały i duży człowiek ma prawo do imienia i nazwiska, czyli ma swoje imię i nazwisko.





Autor: Joanna Krzyżanek
Komentarze + Dodaj komentarz
Zapraszamy do wyrażania opinii, redakcja portalu Interklasa.
 
Nasi partnerzy:
MEN SchoolNet eTwinning Związek Powiatów Polskich PCSS
Cisco OFEK Przyjazna Szkoła Fundacja Junior FIO CEO
Parafiada net PR Orange IMAX Cinema City WSP TWP
IMAGE PPI-ETC ArcaVir Master Solution Device


Projekt Polski Portal Edukacyjny Interkl@sa
powstał i był realizowany w latach 2000-2011 dzięki wsparciu
Polsko-Amerykańskiej Fundacji Wolności.

W ramach naszej witryny stosujemy pliki cookies w celu świadczenia Państwu usług na najwyższym poziomie, w tym w sposób dostosowany do indywidualnych potrzeb. Korzystanie z witryny bez zmiany ustawień dotyczących cookies oznacza, że będą one zamieszczane w Państwa urządzeniu końcowym. Możecie Państwo dokonać w każdym czasie zmiany ustawień dotyczących cookies. Więcej szczegółów w naszej "Polityce Prywatności".


Pytania i uwagi: portal@interklasa.pl

Regulamin portalu /  Polityka prywatności /  Ochrona własności intelektualnej /  Zasady korzystania / 
Wyłączenie odpowiedzialności /  Biuro prasowe /  Zasady współpracy /  Redakcja /  Kontakt

Przejdź na stronę ucznia Przejdź na stronę nauczyciela Przejdź na stronę rodzica Certyfikat sieciaki.pl Przyjazna strona kidprotect.pl