piątek 22 lutego 2019 imieniny Marty i Małgorzaty 1810 - Urodził się Fryderyk Chopin
Do końca roku pozostało: 0 dni
Przyroda
Interaktywna mapa szkół
Język polski Historia WOS Sztuka (plastyka i muzyka) Języki obce Religia i etyka
Matematyka Fizyka i astronomia Chemia Biologia Przyroda Geografia Technika Informatyka
Przedmioty zawodowe WF Ścieżki edukacyjne Wychowanie przedszkolne Nauczanie zintegrowane Więcej
  • Zabawy i gry ekologiczne
„Drzewo – mój przyjaciel”

Zabawy i gry ekologiczne

1. "Narodziny drzewa" - wizualizacja.

Zabawę tę można przeprowadzić zarówno na spacerze w lesie jak i w sali lekcyjnej przy nastrojowej muzyce.

„Wyobraź sobie, że jesteś malutkim nasionkiem, które leży przykryte ziemią (dzieci przykucają).

Nie możesz się poruszać, jest ciemno i niewygodnie. Czasem dociera do ciebie promyczek słońca i jest ci ciepło, czasem pada deszcz - czujesz nieprzyjemny chłód. Pijesz maleńkie kropelki wody i pęczniejesz. Aż pewnego dnia odczuwasz przyjemne ciepło, nabierasz sił i twoja skorupka nagle pęka. Jesteś teraz małym, zielonym kiełkiem, który pnie się do góry, przebija powierzchnię ziemi i wreszcie widzi słońce (dzieci podnoszą do góry jeden palec i trochę się podnoszą).

Ogrzewają cię promienie słońca, ... stale rośniesz, rośniesz... (dzieci powoli wstają). Jesteś już drzewkiem, bardzo młodym i jeszcze słabym. Wiatr kołysze cię na wszystkie strony (dzieci zginają się na różne strony). Lękasz się tego wiatru, ale z biegiem czasu nabierasz sił bo jesteś większy, a twoje korzenie mocno wrastają w ziemię (mocno naciskamy stopami podłogę).

Po latach jesteś silnym drzewem, tak silnym, że możesz pomagać słabszym od siebie. Twoje ramiona są domem dla wielu zwierząt. Nie lękasz się nawet silnego wiatru (dzieci pokazują postawą siłę drzewa).

2. „Ile dźwięków słyszysz?

Zabawa ma na celu wyciszenie dzieci, skupienie ich uwagi na otaczającym  świecie przyrody. Podczas spaceru w lesie można zaproponować konkurs „Kto słyszy najwięcej naturalnych dźwięków?"

Dzieci stają cicho w miejscu i podnoszą do góry palce w momencie usłyszenia danego dźwięku. Zwycięzcy mogą otrzymać tytuł „Najlepsze Ucho". Skupieniu się na świecie dźwięków (szczególnie młodszym dzieciom) dopomoże zamknięcie oczu. Po zakończonym konkursie warto omówić usłyszane dźwięki. Przeprowadzona zabawa pomoże ustalić zasady zachowania się w lesie, parku (świecie przyrody).

3. „Znajdź wśród drzew swego przyjaciela" - spotkanie z drzewem.

Celem zabawy jest poznawanie świata innymi zmysłami niż wzrok, budowanie emocjonalnych więzi z przyrodą.

Dzieci dzielimy na pary. Jedno dziecko zasłania oczy chustką, drugie prowadzi je do drzewa, klucząc i omijając wyimaginowane przeszkody. Dziecko z zasłoniętymi oczami poznaje drzewo za pomocą różnych zmysłów. Dobrze jest pokierować poznawaniem drzewa poprzez stawianie pytań:

„Czy już poznałeś zapach tego drzewa?"

„Jaka jest jego kora, szorstka czy gładka, sucha czy wilgotna?"

„Czy są na niej ślady żywicy, skaleczeń?"

„Jaka jest jego grubość?"

„Co rośnie u dołu drzewa?"

Na umówiony sygnał spotykamy się w jednym miejscu. Dzieci zdejmują chustki i starają się odnaleźć swoje drzewo. Następuje zamiana ról.

4. „Bicie serca drzewa"

Celem zabawy jest kształtowanie właściwego stosunku do świata przyrody. Do zajęcia potrzebne są słuchawki lekarskie, które przykładamy do kory drzewa (najlepiej liściastego, wczesną wiosną), aby usłyszeć przepływające w drzewie soki. Zadanie to ma uzmysłowić dzieciom, że drzewo jest organizmem żyjącym.

5. „Leśna gra" - poznanie kilku gatunków drzew.

Przygotowujemy rysunki liści drzew, które będziemy spotykać podczas spaceru.

Pokazujemy je dzieciom i podajemy nazwy gatunków.

Podczas gry w lesie wybieramy dziecko, któremu wręczamy liść (znaleziony na ziemi) i szepczemy do ucha nazwę gatunku. Dziecko ustawia się pod odpowiednim drzewem, a pozostała grupa przechodzi koło niego gęsiego podając szeptem nazwę. Jeśli jakieś dziecko nie zna nazwy, osoba trzymająca liść podaje ją na ucho. Po przejściu całej grupy powtarzamy zabawę z innym gatunkiem. Na zakończenie można zrobić konkurs, które dziecko zapamiętało najwięcej nazw.

6. „Do czego drzewa są potrzebne?" - uświadomienie funkcji drzew.

Dzielimy dzieci na dwie grupy: dzieci - drzewa i dzieci - zwierzątka. „Drzewa" rozstawiamy na dużej przestrzeni. „Zwierzątka" mogą żyć, oddychać, odżywiać się tylko obok drzewa.

Na dany znak zwierzęta muszą zmienić drzewo  w poszukiwaniu nowego pokarmu. W trakcie zmiany drzewa dzieciom nie wolno oddychać. Następuje unaocznienie niezbędności drzew i produkowanego przez nie tlenu do oddychania. Prowadzący zabawę może być leśnikiem, który ścina drzewa (na meble, gazety, zeszyty, gazety, z powodu budowy drogi, na opał itd.).

W trakcie zabawy zmniejsza się ilość drzew, robi się coraz ciaśniej wokół drzew pozostałych. Zwiększa się też odległość do pokonania na wstrzymanym oddechu.

      Kiedy wszystkie dzieci zgromadzą się wokół ostatniego drzewa, należy im zadać ostateczne pytanie, na które powinny z łatwością znaleźć odpowiedź: „Po co potrzebne są drzewa?" 

7. „Drzewo smutne i wesołe" - uświadomienie wpływu różnych czynników na przyrodę.

Potrzebne są dwa arkusze papieru, na których rysujemy drzewa. Jedno jest smutne (na pniu będzie zarys smutnej twarzy), drugie drzewo jest wesołe (zarys twarzy uśmiechniętej). Na obu rysunkach powinny znaleźć się puste kwadraty, w które będziemy wrysowywać różne czynniki środowiska i wpływu człowieka, które hamują (drzewo smutne) lub ułatwiają (drzewo wesołe) jego rozwój.

Inwencja należy do dzieci. Na drzewie wesołym może znaleźć się słońce, ptaki, pszczoły zapylające kwiaty, dzieci podlewające sadzonkę itp. Na drzewie smutnym umieścimy dymiący komin fabryki, dziecko łamiące gałąź i wycinające znak na korze, wiatr łamiący gałęzie itp.

Należy pamiętać, aby rysunki były w odpowiednim miejscu tzn. odpowiednio do działania czynniku na poziomie korzeni, pnia czy gałęzi. Gra jest dobra zarówno jako wprowadzenie do problemu, jak i do jego podsumowania.

 

 

Bibliografia:

Soida D.; „Bądź Mistrzem - Przyjacielem, czyli edukacja ekologiczna na wesoło", Ośrodek Edukacji Ekologicznej RPK OA PTTK, Kraków 1993.





Autor: Ludmiła Szulik
Początek publikacji: 2008-01-30
Komentarze + Dodaj komentarz
Zapraszamy do wyrażania opinii, redakcja portalu Interklasa.
 
Nasi partnerzy:
MEN SchoolNet eTwinning Związek Powiatów Polskich PCSS
Cisco OFEK Przyjazna Szkoła Fundacja Junior FIO CEO
Parafiada net PR Orange IMAX Cinema City WSP TWP
IMAGE PPI-ETC ArcaVir Master Solution Device


Projekt Polski Portal Edukacyjny Interkl@sa
powstał i był realizowany w latach 2000-2011 dzięki wsparciu
Polsko-Amerykańskiej Fundacji Wolności.

W ramach naszej witryny stosujemy pliki cookies w celu świadczenia Państwu usług na najwyższym poziomie, w tym w sposób dostosowany do indywidualnych potrzeb. Korzystanie z witryny bez zmiany ustawień dotyczących cookies oznacza, że będą one zamieszczane w Państwa urządzeniu końcowym. Możecie Państwo dokonać w każdym czasie zmiany ustawień dotyczących cookies. Więcej szczegółów w naszej "Polityce Prywatności".


Pytania i uwagi: portal@interklasa.pl

Regulamin portalu /  Polityka prywatności /  Ochrona własności intelektualnej /  Zasady korzystania / 
Wyłączenie odpowiedzialności /  Biuro prasowe /  Zasady współpracy /  Redakcja /  Kontakt

Przejdź na stronę ucznia Przejdź na stronę nauczyciela Przejdź na stronę rodzica Certyfikat sieciaki.pl Przyjazna strona kidprotect.pl