środa 20 lutego 2019 imieniny Leona i Ludmiły 1894 - Urodził się Jarosław Iwaszkiewicz
Do końca roku pozostało: 0 dni
Rodzic
Interaktywna mapa szkół
Język polski Historia WOS Sztuka (plastyka i muzyka) Języki obce Religia i etyka
Matematyka Fizyka i astronomia Chemia Biologia Przyroda Geografia Technika Informatyka
Przedmioty zawodowe WF Ścieżki edukacyjne Wychowanie przedszkolne Nauczanie zintegrowane Więcej
Metoda rozwiązywania konfliktów

Być akceptowanym to czuć się kochanym

Zachowanie dziecka, z punktu widzenia rodzica, można podzielić na postępowanie dziecka akceptowane lub nie akceptowane przez rodzica.

Dla każdego rodzica zakres akceptacji i braku akceptacji jest różny (np. w jednej rodzinie pozwala się dziecku przychodzić późno wieczorem do domu, w innej takie postępowanie jest przez rodziców nie do przyjęcia). Problem leży w tym, aby okazywać dziecku akceptację szczerze i wyraźnie, gdy faktycznie akceptujemy jego zachowanie, i nie okazywać jej, jeżeli jest fałszywa lub jej brak. Zamiast tego należy (w określony sposób, opisany w tym materiale) wniknąć w rzeczywiste motywy postępowania dziecka, zapoznać się z potrzebami dziecka, jednocześnie przedstawiając mu (w określony sposób) potrzeby własne.

Konfrontację potrzeb należy przeprowadzić z poszanowaniem praw dziecka do własnego zdania, nie urągając jego godności osobistej, nie lekceważąc go i nie narzucając własnego zdania; respektując jego potrzeby, ale też nie rezygnując w najmniejszym stopniu ze swoich, gdyż byłaby to niepożądana postawa uległa.

W tym miejscu rodzic zapyta: „No dobrze, ale jak to zrobić?” Odpowiedzi na to pytanie służy całe opracowanie, a poznacie ją państwo stopniowo.

Akceptację lub jej brak każdy jest w stanie sobie wyobrazić i każdy te pojęcia doskonale rozumie. Inaczej może być w przypadku „fałszywej akceptacji”. Jak zatem ją rozumieć?

Z „fałszywą akceptacją” mamy do czynienia wtedy, kiedy postępujemy na zewnątrz w sposób akceptujący, wewnętrznie jednak odczuwamy rzeczywiście brak akceptacji. Jest to postawa uległa – postępowanie nieuczciwe w stosunku do dziecka i siebie samego. Nie rozwiązuje ono danego problemu, przeciwnie, często prowadzi do jego eskalacji (nasilenia).

Przykład:
Rodzica irytuje to, że dziecko chodzi późno spać. Ma osobiste potrzeby – chciałby poczytać książkę lub pooglądać telewizję w spokoju. Poza tym martwi się, że dziecko ma za mało snu, co może się odbić negatywnie na jego zdrowiu. Jest to rodzic, który usiłuje postępować łagodnie wobec dziecka i odczuwa niechęć do stawiania mu wymagań z obawy, że nie było by to zgodne z jego zasadami (postawa uległa). Nie pozostaje mu nic innego jak dokonać „fałszywej akceptacji”. Chce tak się zachowywać, jak gdyby akceptował to, że dziecko długo siedzi wieczorem, wewnętrznie jednak zupełnie nie może zdobyć się na akceptację tego - jest wyraźnie rozdrażniony, może gniewny i niewątpliwie sfrustrowany, ponieważ jego własne potrzeby nie zostaną zaspokojone. Dziecko odbiera te subtelne sygnały niezadowolenia i czuje się nieswojo, z jednej strony mając pozwolenie rodzica, a z drugiej widząc jego dezaprobatę. Ma mieszane uczucia, jest niepewne uczuć rodzica. Dłuższe stosowanie tej strategii może prowadzić do tego, że dziecko zacznie mieć poważne wątpliwości, co do szczerości lub uczciwości rodzica – zacznie uważać go za kogoś niegodnego zaufania, zakłamanego i nieszczerego. („Moja mama jest oszustką. Zachowuje się tak miło, ale w rzeczywistości taka nie jest.” „Nie mogę mieć zaufania do moich rodziców, gdyż, choć tego nie mówią, wiem, że nie zgadzają się na wiele rzeczy, które robię.”)

Jak już wielokrotnie wspominałem, w metodzie „bez porażek” chodzi m.in. o to, aby rodzice w stosunku do swoich dzieci byli autentyczni w wyrażaniu swoich uczuć, potrafili te uczucia szczerze (w określony sposób) przedstawić. Nie muszą udawać przed dziećmi nieomylnych i doskonałych w obawie przed utratą uznania czy szacunku dziecka, gdyż dziecko woli mieć rodzica niedoskonałego, ze słabościami, ale szczerego i prawdziwego. Nie wstydźmy się tego!

Fakt, że rodzice odczuwają akceptację w stosunku do dziecka, to jedna rzecz; dać odczuć tę akceptację, to druga rzecz. Jeśli rodzicielska akceptacja nie dociera do dziecka, nie może na nie mieć wpływu. Ojciec i matka muszą nauczyć się jak okazać swoją akceptację, żeby dziecko mogło ją odczuć. Ta umiejętność wymaga szczególnej wiedzy. Większość rodziców skłania się, żeby uważać akceptację za coś biernego, za wewnętrzny nastrój, postawę, uczucie. Z pewnością akceptacja pochodzi z wnętrza, ale musi być w sposób aktywny zakomunikowana lub okazana, aby stać się skutecznym środkiem wpływu na dziecko. Nigdy nie mogę być pewny, że ktoś drugi akceptuje mnie, póki nie okaże mi tego w jakiś zewnętrzny sposób.





Autor: Mgr Iwo Iwaszków
Komentarze + Dodaj komentarz
  • każdy rodzic powinien wypracować własną metodę wychowawczą, niezbednik rodzica (odpowiedzi: 1)
  • Cudze metody wychowawcze wprowadzają sztuczność w relacjach rodzice-dzieci. W sytuacjach napięć i konfliktów rodzic zastanawia się, jakie były zalecenia autora, a nie analizuje sytuacji "tu i teraz" z jej unikalnym kontekstem, przeżyciami/doświadczeniami dziecka. Nasze dzieci to nie są maszyny, które działają tak jak chcemy, gdy zastosujemy określone procedury. Nasze dzieci są istotami z krwi i kości, a naprawdę kochający rodzice powinni sami - kierując się sercem i budując bliskie relacje z dzieckiem - wypracowywać własne, indywidualne strategie postępowania! Jak rodzice mogą oczekiwać od nauczycieli indywidualnego podejścia na lekcji z udziałem ponad 20 uczniów, skoro sami korzystają ze wskazówek dla masowego odbiorcy?
 
Nasi partnerzy:
MEN SchoolNet eTwinning Związek Powiatów Polskich PCSS
Cisco OFEK Przyjazna Szkoła Fundacja Junior FIO CEO
Parafiada net PR Orange IMAX Cinema City WSP TWP
IMAGE PPI-ETC ArcaVir Master Solution Device


Projekt Polski Portal Edukacyjny Interkl@sa
powstał i był realizowany w latach 2000-2011 dzięki wsparciu
Polsko-Amerykańskiej Fundacji Wolności.

W ramach naszej witryny stosujemy pliki cookies w celu świadczenia Państwu usług na najwyższym poziomie, w tym w sposób dostosowany do indywidualnych potrzeb. Korzystanie z witryny bez zmiany ustawień dotyczących cookies oznacza, że będą one zamieszczane w Państwa urządzeniu końcowym. Możecie Państwo dokonać w każdym czasie zmiany ustawień dotyczących cookies. Więcej szczegółów w naszej "Polityce Prywatności".


Pytania i uwagi: portal@interklasa.pl

Regulamin portalu /  Polityka prywatności /  Ochrona własności intelektualnej /  Zasady korzystania / 
Wyłączenie odpowiedzialności /  Biuro prasowe /  Zasady współpracy /  Redakcja /  Kontakt

Przejdź na stronę ucznia Przejdź na stronę nauczyciela Przejdź na stronę rodzica Certyfikat sieciaki.pl Przyjazna strona kidprotect.pl