czwartek 22 sierpnia 2019 imieniny Cezarego i Zygfryda 1584 - Zmarł Jan Kochanowski
Do końca roku pozostało: 0 dni
Sztuka
Interaktywna mapa szkół
Język polski Historia WOS Sztuka (plastyka i muzyka) Języki obce Religia i etyka
Matematyka Fizyka i astronomia Chemia Biologia Przyroda Geografia Technika Informatyka
Przedmioty zawodowe WF Ścieżki edukacyjne Wychowanie przedszkolne Nauczanie zintegrowane Więcej
  • Akta Nr 00135527 John W. O. Lennon
Akta policyjne Johna Lennona

Akta Nr 00135527 John W. O. Lennon

T.W.: John Lennon
Pełne imię i nazwisko: John Winston Ono Lennon
Data urodzenia: 9 października 1940r.
Miejsce urodzenia: Liverpool, Wielka Brytania


Dane:
John Lennon przez większość dzieciństwa wychowywany był przez ciotkę. Rzadko widywał się z ojcem, gdyż ten pracował jako steward na statkach pasażerskich (nie stwierdzono powiązań z wrogimi służbami). Matka (bileterka kinowa, nie stwierdzono powiązań z wrogimi służbami) zginęła w wypadku samochodowym (nie stwierdzono ingerencji wrogich służb).

Zapewne w wyniku niemal całkowitego braku kontaktu z rodzicami, jak i pod wpływem fanatycznej religijnie ciotki (posyłała młodego Johna do szkółki niedzielnej, wypaczając jego światopogląd chorymi ideałami niezgodnymi z założeniami partii) w Lennonie obudziła się dusza artysty. Przejawiało się to m.in. w aktywnej działalności w wyżej wymienionej placówce i chórze parafialnym, jak i w edukacji, podjętej w Liverpool Art College. Pomimo wielkich chęci zostania plastykiem, zmienił swoje zainteresowania i skupił się na muzyce, a zwłaszcza na odmianie muzyki popularnej znanej jako rock’n’roll.

Zmienił szkołę i kontynuował edukację w Quarry Bank Grammar. Tam też, w połowie lat pięćdziesiątych założył zespół: The Quarrymen (nie ustalono dokładnej daty z powodu rozbieżności zeznań, podejrzewa się że świadkowie byli wtedy pod wpływem silnych środków odurzających. W skład zespołu wchodzili: John Lennon, P. McCartney, G. Harrison i S. Sutcliffe (przyjaciel Lennona z Liverpool Art College). Od 1960 r. grupa zaczęła koncertować m.in. w Hamburgu, ale pod nazwą The Beatles i z perkusistą P. Bestem. W 1961 r. z zespołu odszedł Sutcliffe, całkowicie poświęcając się sztuce plastycznej. Jego miejsce zajął R. Starr (istnieją podejrzenia co do ingerencji obcego wywiadu w tę wymianę, ale nie stwierdzono powiązań R. Starra z wrogimi służbami).

Kariera The Beatles przebiegała świetnie. Zespół święcił tryumfy na listach przebojów całego świata. Pomiędzy majem 1963 r., a lipcem 1969 r. „Czwórka z Liverpoolu” miała 17 utworów na szczycie brytyjskiej listy przebojów, natomiast między 1964 r., a 1970 r. dwadzieścia piosenek stało się numerem jeden w USA.

Pomimo sukcesów i kreacji The Beatles jako opozycję w stosunku do The Rolling Stones (Anglicy mieli być grzecznymi chłopcami w showbiznesie), John Lennon wykazywał niezadowolenie. Dało się to odczuć podczas wielu wystąpień, np. w londyńskim Prince of Wales Theatre, podczas Royal Variety Command Performance w listopadzie 1963 powiedział: „Chciałbym prosić państwa o udział w ostatniej piosence. Widzowie w tańszym sektorze proszę klaskać rytmicznie, a pozostali niech grzechoczą biżuterią”. „Pozostałymi” byli, bagatela, Królowa Matka, księżniczka Małgorzata i lord Snowdon.

W listopadzie 1966r. Lennon poznał japońską malarkę Yoko Ono. Szybko się z nią zaprzyjaźnił. Kobieta doprowadziła do podziałów w zespole, uzależnienia Lennona od narkotyków, jego rozwodu z dotychczasową żoną Cynthią Powell, samodzielnych projektów muzycznych i, co najważniejsze, do publicznego sprzeciwu Lennona wobec polityki USA, a także zainteresowania Nową Lewicą i Czwartą Międzynarodówką (co byłoby zgodne z jedyną słuszną drogą rozwoju społeczeństwa). W marcu 1969 r. Yoko Ono została żoną muzyka. W 1970r. Lennon odszedł z The Beatles, co oficjalnie zakończyło działalność zespołu.

Wkrótce rozpoczęta nieoczekiwana akcja protestacyjna małżonków, pod kryptonimem bed-in, a także powstały nieco później buńczuczny utwór „Give Peace a Chance” (w języku zachodnich imperialistów „Dajmy Szansę Pokojowi”) wywołały zaniepokojenie wśród członków Komitetu Partyjnego, gdyż były skierowane przeciw działaniom zbrojnym na linii wschód-zachód (m.in. w Wietnamie).

W 1971r. John i Yoko zamieszkali w USA. Lennon zaczął w tym czasie coraz mocniej angażować się w politykę. Swoje piosenki poświęcał konkretnym wydarzeniom (np.: buntowi więziennemu -„Attica State”, czy zniewoleniu kobiet - „Woman is The Nigger of The World”).

Władze amerykańskie nie traktowały oczywiście artysty poważnie. Sprawa przyjęła inny obrót po koncercie na rzecz Johna Sinclaira, antywojennego aktywisty, skazanego na 10 lat więzienia za sprzedaż 2 skrętów marihuany agentowi FBI. Dwa dni po koncercie, na który przyszło ponad 15 tysięcy osób (oprócz Lennona zagrał m.in. Stevie Wonder), Sinclaira zwolniono i wycofano zarzuty. Zważywszy na to, że koncert odbył się tuż przed wyborami prezydenckimi, przywódca USA, R. Nixon zaczął zastanawiać się jak wielka jest siła głosu Anglika. Obawiając się niechcianego obrotu spraw również FBI założyło Lennonowi teczkę i inwigilowało go niemal na każdym kroku. Jak powiadomił służby Towarzysz N. (dane personalne utajniono), podsłuchiwano jego rozmowy, badano jedzenie, sprawdzano teksty jeszcze przed końcową obróbką, a nawet szpiegowano każdego kto miał jakikolwiek kontakt z muzykiem. W 1997r. ujawniono akta FBI na temat Johna Lennona, czyli ok. 300 stron dokumentów, jednakże 10 kartek nie odtajniono. Z dokumentów wynika, że inwigilowany często bywał pod wpływem heroiny (to ona była główną siła pobudzającą do publicznego sprzeciwu wobec władzy), a także alkoholu (alkoholikiem był do końca życia). Przesyłał też pieniądze irlandzkiej grupie terrorystycznej IRA.

W 1974 r. Lennon postanowił wycofać się z życia publicznego. Z nieznanych powodów zmienił swój światopogląd, zaprzestał brania heroiny i nie namawiał już do oporu wobec władzy (byliśmy wówczas dość zaniepokojeni tą nagłą zmianą postawy).

W 1980 r. postanowił powrócić do pracy studyjnej i wydał album „Double Fantasy”, który w przeciwieństwie do poprzednich, emanował spokojem i utrzymany był w konwencji dialogu między kochankami (gościnny udział Yoko Ono). Brak w nim było jakichkolwiek treści politycznych.

Niedługo po premierze płyty, bo 8 grudnia 1980 r., John Lennon został zamordowany przez swojego fana Marka Davida Chapmana, który zaledwie kilka godzin wcześniej prosił go o autograf. Do zabójstwa doszło w domu Lennona: Dakota House w Nowym Jorku. Jest to ten sam budynek, w którym Roman Polański kręcił „Dziecko Rosemary” i w którym banda Mansona bestialskiego zamordowała żonę Polańskiego: Sharon Tate.

Istnieją podejrzenia, że Chapman nie był działającym w pojedynkę szaleńcem. Nie powielał typowych wzorców osoby, która zamordowała kogoś sławnego; unikał rozgłosu i odmawiał udzielania wywiadów. Podejrzewa się, że Chapman zabił Lennona na zlecenie FBI. Według innych źródeł, zabójca mógł zostać zahipnotyzowany przez CIA, dzięki któremu udało mu się również bezproblemowo przejść przez dwa lotniska z ukrytą bronią.

14 grudnia 1980 r. nasi wysłannicy pojawili się na uroczystościach pogrzebowych Johna Lennona. Nie stwierdzono żadnych niepokojących zapędów rewolucjonistycznych wśród zgromadzonych fanów muzyka. Jedynym wydarzeniem, które nas osobiście zaintrygowało, była długotrwała, nieuzasadniona cisza.

SPRAWA ZAMKNIĘTA



Zwycięska praca w konkursie „Sławni ludzie z przymrużeniem oka...” w kategorii SZKOŁA PONADGIMNAZJALNA.
Więcej informacji o konkursie znaleźć można TUTAJ.







Autor: Grzegorz Olifirowicz, Michał Nyszka, Radosław Piszczek
Komentarze + Dodaj komentarz
  • Akta policyjne, Wojtek (odpowiedzi: 0)
  • Chciałem zwrócić uwagę,że John Lennon nie został zamordowany w domu,lecz przed domem. Wracał akurat z Yoko Ono ze studia nagrań gdzie nagrywał ostatni album "Double Fantasy".Mam oryginalne wydanie specjalne czasopisma "Newsweek" i cały opis wydarzenia.John szedł za Yoko Ono gdy usłyszał za sobą głos Chapmana :"Mister Lennon!! W momencie kiedy John (już po daniu autografu)odwrócił się w stronę Chapmana ,ten oddał kilka strzałów.John jeszcze zdążył powiedzieć do Yoko Ono: "I'm shot" czyli "jestem zastrzelony".Z kolei Chapman po tym skierował się do stojącej taksówki.Świadek tego zdarzenia zapytał się Chapmana:"Czy wie Pan co Pan zrobił? Na to Chapman odpowiedział:" Właśnie zabiłem Johna Lennona".Mam też oryginalny list Yoko Ono do starszego syna, Juliana Lennona z informacją o śmierci Jego ojca.
 
Nasi partnerzy:
MEN SchoolNet eTwinning Związek Powiatów Polskich PCSS
Cisco OFEK Przyjazna Szkoła Fundacja Junior FIO CEO
Parafiada net PR Orange IMAX Cinema City WSP TWP
IMAGE PPI-ETC ArcaVir Master Solution Device


Projekt Polski Portal Edukacyjny Interkl@sa
powstał i był realizowany w latach 2000-2011 dzięki wsparciu
Polsko-Amerykańskiej Fundacji Wolności.

W ramach naszej witryny stosujemy pliki cookies w celu świadczenia Państwu usług na najwyższym poziomie, w tym w sposób dostosowany do indywidualnych potrzeb. Korzystanie z witryny bez zmiany ustawień dotyczących cookies oznacza, że będą one zamieszczane w Państwa urządzeniu końcowym. Możecie Państwo dokonać w każdym czasie zmiany ustawień dotyczących cookies. Więcej szczegółów w naszej "Polityce Prywatności".


Pytania i uwagi: portal@interklasa.pl

Regulamin portalu /  Polityka prywatności /  Ochrona własności intelektualnej /  Zasady korzystania / 
Wyłączenie odpowiedzialności /  Biuro prasowe /  Zasady współpracy /  Redakcja /  Kontakt

Przejdź na stronę ucznia Przejdź na stronę nauczyciela Przejdź na stronę rodzica Certyfikat sieciaki.pl Przyjazna strona kidprotect.pl