środa 20 lutego 2019 imieniny Leona i Ludmiły 1894 - Urodził się Jarosław Iwaszkiewicz
Do końca roku pozostało: 0 dni
Uczeń
Interaktywna mapa szkół
Język polski Historia WOS Sztuka (plastyka i muzyka) Języki obce Religia i etyka
Matematyka Fizyka i astronomia Chemia Biologia Przyroda Geografia Technika Informatyka
Przedmioty zawodowe WF Ścieżki edukacyjne Wychowanie przedszkolne Nauczanie zintegrowane Więcej
  • Czym jest uzależnienie?
Czym jest uzależnienie?

Czym jest uzależnienie?

Większość z nas zetknęła się już w życiu z osobą uzależnioną od alkoholu czy środka chemicznego bądź sama boryka się z tym problemem. Każdy kogo dotyczy ten problem czy w sposób bezpośredni będąc osobą uzależnioną, czy żyjąc z takim partnerem (będąc osobą współuzależnioną) lub w sposób pośredni mając w rodzinie, za sąsiadów osoby borykające się z tym problemem, może zaobserwować jakich zniszczeń w organizmie i w jej otoczeniu (nie wspominając o kosztach społecznych), dokonuje ta choroba. Uzależnionym można być od wielu rzeczy czy środków, jednak mechanizm i „błędne koło” jakim się ono charakteryzuje jest podobne do alkoholizmu czy narkomanii.

Zainicjowane w 1935 roku ruchu wzajemnej pomocy Anonimowych Alkoholików i spisanie przez nich samych specjalnego programu, którego jedynym celem jest zaprzestanie picia pozwoliło pokazać drogę leczenia psychiatrom, psychologom, lekarzom oraz moralistom. Wzorując się na ich doświadczeniach i zapożyczając ich Kroki i Tradycje zaczęły tworzyć się podobne wspólnoty skupiające osoby uzależnione od internetu, zakupów, seksu, związków uczuciowych i innych środków czy destrukcyjnych zachowań. Obecnie uzależnienie traktuje się jako chorobę, którą należy leczyć jak wiele innych chorób, traktując uzależnionych ludzi jak innych chorych, nie obarczając ich odpowiedzialnością za ich chorobę. To nastawienie wypiera obowiązujące do niedawna postrzeganie uzależnień. Ogólnie uzależnienie można określić jako działanie, które szkodzi zarówno danej osobie jak i jej otoczeniu, a które jest mimo to kontynuowane i stale powtarzane. Ponieważ wola osoby uzależnionej jest wobec niego bezsilna, osoba taka nie jest w stanie powstrzymać się od danego działania, musi to robić. Można powiedzieć, że owo uzależnienie przejmuje kontrolę nad życiem danej osoby.

Alkoholizm, narkomania, lekomania to choroby chroniczne, przewlekłe, postępujące i nieuleczalne. Oznacza to, iż człowiek uzależniony już nigdy nie będzie umiał zażywać danego środka w sposób kontrolowany bez ponoszenia kosztów z tym związanych. Jest to choroba kontroli, czyli np. alkoholik nie panuje nad pitym alkoholem, odwrotnie to alkohol panuje nad alkoholikiem.

Uzależnienie to choroba zaprzeczeń - uzależniony nie dostrzega konsekwencji, jakie alkohol czy narkotyki wywołują w jego życiu lub zaprzecza im. Bagatelizuje pogarszający się stan zdrowia, nie słyszy uwag o swoim skandalicznym zachowaniu, używa tysięcy forteli, aby wyjść z domu i napić się, zdobyć pieniądze na narkotyki czy znaleźć się w sytuacji, w której będzie mógł napić się wódki czy piwa.

Uzależnienie to choroba emocji – cichy po wypiciu staje się hałaśliwy, nieśmiały zmienia się w duszę towarzystwa. Uzależniony, kiedy się czegoś boi, pije lub zażywa inne środki, aby sobie z tym poradzić. Po wypiciu staje się odważniejszy, może zbliżyć się do ludzi, zagłuszyć samotność. A dodatkowo ogarnia go potworne poczucie winy, więc pije lub bierze więcej, aby je uciszyć. Im więcej pije lub bierze, tym bardziej wzrasta jego poczucie winy, stając się nowym powodem do picia. W ten sposób rodzi się błędne koło, z którego bardzo trudno się wyrwać.

Uzależnienie jest chorobą nieuleczalną - kiedy raz stajesz się uzależnionym, zostajesz nim do końca życia, pomimo utrzymywania abstynencji.

Uzależnienie to obezwładnia człowieka całkowicie w sferze duchowej, emocjonalnej, fizycznej i psychicznej, doprowadzając go do stopniowej degradacji i śmierci. To, że choroba ta jest nieuleczalna i śmiertelna nie oznacza wcale braku możliwości zaleczenia jej. Można to zrobić przez pełną abstynencję, która daje nam możliwość powstrzymania dalszego rozwoju choroby oraz stopniowy powrót do zdrowia. Powrót do zdrowia składa się z wielu etapów, począwszy od odtrucia przez terapię w ośrodku odwykowym, grupy wsparcia, grupy AA, leczenie poszpitalne, rozwój duchowy i osobisty oraz pracę ze specjalistami z innych dziedzin.

Kiedy można stwierdzić, że ktoś jest uzależniony?

Aby rozpoznać uzależnianie, w ciągu ostatniego roku muszą występować co najmniej trzy z wymienionych poniżej objawów. Główne objawy uzależnienia to:
  1. Silna, nieodparta chęć napicia się alkoholu lub wzięcia narkotyku, połączona z narastającym napięciem, lękiem, niepokojem. Występuje często w miejscach lub sytuacjach kojarzonych z narkotykiem lub alkoholem. Ten objaw nazywa się głodem.
  2. Trudności w kontrolowaniu zachowań związanych z braniem lub piciem. Uzależniony nie potrafi kontrolować rozpoczęcia zażywania lub picia, długości trwania picia lub brania, ilości wypijanego alkoholu lub zażywanych narkotyków. Nazywa się to utratą kontroli.
  3. Objawy fizyczne, takie jak: skurcze mięśni, dreszcze, pocenie się, nudności, wymioty, połączone przede wszystkim z silnym lękiem i niepokojem, pojawiające się po zakończeniu brania lub picia, czyli objawy abstynencyjne.
  4. Inna niż dawniej reakcja na alkohol lub inne środki - „słabsza” lub „mocniejsza” głowa. W związku z tym potrzeba zażywania większych lub mniejszych dawek, czyli tzw. zmiana tolerancji.
  5. Zaniedbywanie obowiązków, przyjemności, zainteresowań, zamykanie się w swoim świecie, oddalenie od bliskich z powodu zwiększającej się ilości czasu poświęcanego na zdobywanie i zażywanie narkotyku lub picie alkoholu, czyli pogorszenie funkcjonowania społecznego.
  6. Branie narkotyków, picie alkoholu pomimo wiedzy o powodowanych przez te środki szkodach fizycznych i psychicznych, czyli pogorszenie funkcjonowania fizycznego i emocjonalnego.
Obok tych objawów mogą pojawiać się także: utraty pamięci („urwany film”), picie lub branie ciągami - kiedy przez kilka dni lub tygodni uzależniony nie trzeźwieje, regularne klinowanie - gdy tzw. kaca leczy się alkoholem, nieskuteczne próby abstynencji.




Autor: mgr Agnieszka Borowska–Zięba
pedagog-seksuolog społeczny

Komentarze + Dodaj komentarz
Zapraszamy do wyrażania opinii, redakcja portalu Interklasa.
 
Nasi partnerzy:
MEN SchoolNet eTwinning Związek Powiatów Polskich PCSS
Cisco OFEK Przyjazna Szkoła Fundacja Junior FIO CEO
Parafiada net PR Orange IMAX Cinema City WSP TWP
IMAGE PPI-ETC ArcaVir Master Solution Device


Projekt Polski Portal Edukacyjny Interkl@sa
powstał i był realizowany w latach 2000-2011 dzięki wsparciu
Polsko-Amerykańskiej Fundacji Wolności.

W ramach naszej witryny stosujemy pliki cookies w celu świadczenia Państwu usług na najwyższym poziomie, w tym w sposób dostosowany do indywidualnych potrzeb. Korzystanie z witryny bez zmiany ustawień dotyczących cookies oznacza, że będą one zamieszczane w Państwa urządzeniu końcowym. Możecie Państwo dokonać w każdym czasie zmiany ustawień dotyczących cookies. Więcej szczegółów w naszej "Polityce Prywatności".


Pytania i uwagi: portal@interklasa.pl

Regulamin portalu /  Polityka prywatności /  Ochrona własności intelektualnej /  Zasady korzystania / 
Wyłączenie odpowiedzialności /  Biuro prasowe /  Zasady współpracy /  Redakcja /  Kontakt

Przejdź na stronę ucznia Przejdź na stronę nauczyciela Przejdź na stronę rodzica Certyfikat sieciaki.pl Przyjazna strona kidprotect.pl