piątek 06 grudnia 2019 imieniny Jaremy i Mikołaja 1953 - Zmarł Konstanty Ildefons Gałczyński
Do końca roku pozostało: 0 dni
Wiedza o społeczeństwie
Interaktywna mapa szkół
Język polski Historia WOS Sztuka (plastyka i muzyka) Języki obce Religia i etyka
Matematyka Fizyka i astronomia Chemia Biologia Przyroda Geografia Technika Informatyka
Przedmioty zawodowe WF Ścieżki edukacyjne Wychowanie przedszkolne Nauczanie zintegrowane Więcej
Instytucje Unii Europejskiej

Parlament Europejski

Pierwowzorem Parlamentu Europejskiego było Zgromadzenie Ogólne Europejskiej Wspólnoty Węgla i Stali (EWWiS), które następnie połączono ze Zgromadzeniami EWG i EURATOM-u podczas fuzji instytucjonalnej trzech Wspólnot. 20 marca 1958 roku, w trakcie pierwszej sesji wspólnego organu parlamentarnego Wspólnot Europejskich w Strasburgu, przyjął on nazwę Europejskiego Zgromadzenia Parlamentarnego. Obecną nazwę - Parlament Europejski - ustalono w 1962 roku. Parlament Europejski ma dwie siedziby: w Strasburgu, gdzie odbywają się sesje plenarne oraz w Brukseli, która jest miejscem sesji dodatkowych oraz spotkań komisji.

Początkowo Zgromadzenie Parlamentarne Wspólnot składało się jedynie z delegatów parlamentów krajowych. Dopiero w 1979 roku, we wszystkich państwach członkowskich odbyły się pierwsze powszechne i bezpośrednie wybory. Wyłoniono wówczas 410 kandydatów. Wraz z powiększeniem się liczby państw członkowskich Wspólnot, liczba mandatów Parlamentu wzrosła do 626. W roku 2001 ich repartycja wyglądała następująco: Luksemburg - 6, Irlandia - 15, Dania - 16, Finlandia - 16, Austria - 21, Szwecja - 22, Belgia - 25, Grecja - 25, Portugalia - 25, Holandia - 31, Hiszpania - 64, Francja - 87, Wielka Brytania - 87, Włochy - 87, Niemcy - 99.

W obliczu kolejnego rozszerzenia Unii Europejskiej, w trosce o zapewnienie efektywnego działania Parlamentu, ustalono, iż wskutek dalszego rozwoju terytorialnego Unii maksymalna liczba deputowanych nie przekroczy 700. Jednakże podczas szczytu w Nicei, który odbył się w grudniu 2000 roku, podjęto decyzję o zwiększeniu liczby deputowanych europejskich do 732. Decyzja ta została zrealizowana w roku 2004 wraz z przyjęciem do Unii nowych członków. Traktat Nicejski precyzuje ponadto, iż po akcesji obywatele polscy będą mieli prawo wyboru 50 deputowanych do Parlamentu Europejskiego (w pierwszych wyborach w 2004 r., wyjątkowo 54, z powodu przydzielenia Polsce dodatkowych miejsc należnych Rumunii i Bułgarii, które nie zostały objęte rozszerzenim Unii z 2004 r.)

Do czasu rozszerzenia UE z 15 do 25 państw, w procesie integracji uczestniczyło ok. 375 milionów obywateli za pośrednictwem swoich 626 przedstawicieli w Parlamencie Europejskim. Po rozszerzeniu Unii w 2004 r. liczy ona 454 milionów obywateli, a liczba europarlamentarzystów - po wyborach 10-13 czerwca 2004 r. - wzrosła do 732.

Mandat do Parlamentu Europejskiego ma charakter mandatu wolnego, co oznacza, że deputowani nie są związani instrukcjami państw, których są obywatelami. Z tego powodu organizują się oni w Parlamencie według kryterium przynależności partyjnej - we frakcje.
W roku 2005 najliczniejsza w PE jest frakcja Europejskiej Partii Ludowej - Europejskich Demokratów (EPL-ED) - 268 mandatów.
Druga pod względem liczebności jest grupa Partii Europejskich Socjalistów (PSE) - 200 mandatów.
Trzecie jest Porozumienie Liberałów i Demokratów na Rzecz Europy (ALDE) - 88 mandatów.
Pozostałe frakcje:
Zieloni/Wolne Przymierze Europejskie (Greens/EFA) - 42,
Konfederacyjna Grupa Zjednoczonej Lewicy Europejskiej/Nordycka Zielona Lewica (EUL/NGL) - 41,
Niepodległość i Demokracja (IND/DEM) - 37 mandatów,
Unia na Rzecz Europy Narodów (UEN) - 27.
Niezrzeszonych jest 29 eurodeputowanych.

Kadencja Parlamentu Europejskiego trwa pięć lat. Parlament nie może zostać rozwiązany przed upływem kadencji. Parlament obraduje w trybie sesyjnym. Sesje trwają jeden rok z przerwą wakacyjną. W Parlamencie funkcjonuje 20 stałych komisji parlamentarnych specjalizujących się w różnych dziedzinach.

Podstawową cechą odróżniającą Parlament Europejski od parlamentów narodowych było to, że nie posiadał on uprawnień ustawodawczych. Udział Parlamentu w procesie decyzyjnym Wspólnot ograniczał się początkowo do procedury konsultacji. Wejście w życie Jednolitego Aktu Europejskiego rozszerzyło uprawnienia legislacyjne Parlamentu o procedurę współpracy, a w wyniku przyjęcia Traktatu z Maastricht - o procedurę współdecydowania.

Najważniejsze uprawnienia Parlamentu obejmują (informacje na podstawie http://pl.wikipedia.org/):

  • współudział w tworzeniu prawa poprzez procedury konsultacji, współpracy i współdecydowania; uprawnienie to dotyczy tylko niektórych dziedzin polityki wspólnotowej, co do wielu pozostałych dziedzin wyłączne kompetencje prawodawcze ma Rada Unii Europejskiej.
    • procedura konsultacji,
    • procedura współpracy,
    • procedura współdecydowania,
  • uprawnienia budżetowe - Parlament zatwierdza corocznie budżet i udziela Komisji absolutorium z jego wykonania,
  • uprawnienia kontrolne,
    • zatwierdzanie Komisji i jej przewodniczącego,
    • prawo uchwalenia wotum nieufności wobec Komisji (większością 2/3 głosów),
    • prawo zadawania pytań Komisarzom,
    • zwyczajowa możliwość zadawania pytań Radzie,
  • powoływanie Rzecznika Praw Obywatelskich.

Uprawnienia budżetowe Parlamentu Europejskiego dotyczą przede wszystkim ustalania wysokości nieobligatoryjnych wydatków Wspólnoty oraz możliwości odrzucenia przez Parlament projektu budżetu w całości. W ramach uprawnień budżetowych i kontrolnych Parlament posiada specjalną Komisję Kontroli Budżetu.

Uprawnienia kontrolne Parlamentu Europejskiego, dotyczące początkowo tylko Komisji Europejskiej, zostały z biegiem czasu rozszerzone także na Radę UE i inne instytucje Wspólnot. Komisja, jak i Rada UE zobowiązane są do udzielenia pisemnej lub ustnej odpowiedzi na pytania postawione przez Parlament lub jego członków. Parlament jest również uprawniony do przyjmowania i rozpatrywania petycji zawierających skargi od obywateli Unii Europejskiej oraz osób prawnych mających siedzibę na terytorium państw członkowskich.

Na czele Parlamentu Europejskiego stoi przewodniczący, który reprezentuje PE na spotkaniach oficjalnych i w kontaktach międzynarodowych. Przewodniczy też posiedzeniom plenarnym, zebraniom Prezydium i Konferencji Przewodniczących.
Prezydium Parlamentu Europejskiego odpowiada za politykę budżetową parlamentu, za sprawy administracyjne, organizacyjne i za politykę kadrową. Członków prezydium PE wybiera się na dwa i pół roku.
Ciałem wykonawczym parlamentu jest Konferencja Przewodniczących PE. W jej skład wchodzą: szef parlamentu i przewodniczący parlamentarnych frakcji politycznych. W PE po rozszerzeniu jest 20 stałych komisji. Parlament może także powoływać podkomisje, komisje tymczasowe i komisje śledcze, które zajmują się konkretnymi problemami.






Komentarze + Dodaj komentarz
  • Ehhh...., Ja w sumie....xD (odpowiedzi: 1)
  • Mi potrzebne jest opisane każde państwo uni a nie unia ... ;/;/;/;/;/;
 
Nasi partnerzy:
MEN SchoolNet eTwinning Związek Powiatów Polskich PCSS
Cisco OFEK Przyjazna Szkoła Fundacja Junior FIO CEO
Parafiada net PR Orange IMAX Cinema City WSP TWP
IMAGE PPI-ETC ArcaVir Master Solution Device


Projekt Polski Portal Edukacyjny Interkl@sa
powstał i był realizowany w latach 2000-2011 dzięki wsparciu
Polsko-Amerykańskiej Fundacji Wolności.

W ramach naszej witryny stosujemy pliki cookies w celu świadczenia Państwu usług na najwyższym poziomie, w tym w sposób dostosowany do indywidualnych potrzeb. Korzystanie z witryny bez zmiany ustawień dotyczących cookies oznacza, że będą one zamieszczane w Państwa urządzeniu końcowym. Możecie Państwo dokonać w każdym czasie zmiany ustawień dotyczących cookies. Więcej szczegółów w naszej "Polityce Prywatności".


Pytania i uwagi: portal@interklasa.pl

Regulamin portalu /  Polityka prywatności /  Ochrona własności intelektualnej /  Zasady korzystania / 
Wyłączenie odpowiedzialności /  Biuro prasowe /  Zasady współpracy /  Redakcja /  Kontakt

Przejdź na stronę ucznia Przejdź na stronę nauczyciela Przejdź na stronę rodzica Certyfikat sieciaki.pl Przyjazna strona kidprotect.pl