piątek 18 października 2019 imieniny Juliana i Łukasza 1931 - Zmarł Thomas Edison
Do końca roku pozostało: 0 dni
Wiedza o społeczeństwie
Interaktywna mapa szkół
Język polski Historia WOS Sztuka (plastyka i muzyka) Języki obce Religia i etyka
Matematyka Fizyka i astronomia Chemia Biologia Przyroda Geografia Technika Informatyka
Przedmioty zawodowe WF Ścieżki edukacyjne Wychowanie przedszkolne Nauczanie zintegrowane Więcej
Instytucje Unii Europejskiej

Rada Unii Europejskiej

Rady Unii Europejskiej (dawniej Rada Ministrów Wspólnot) nie należy mylić z Radą Europejską, ani też z Radą Europy (niezależna organizacja międzynarodowa). Rada UE ma na celu reprezentowanie interesów państw członkowskich na poziomie Wspólnoty oraz kształtowanie jej polityki we wszystkich dziedzinach. Jest ona również odpowiedzialna za koordynację ogólnych polityk gospodarczych państw członkowskich i podejmowanie decyzji w powierzonym jej zakresie merytorycznym. Można więc śmiało powiedzieć, że Rada UE jest głównym organem decyzyjnym i legislacyjnym Wspólnoty. Rada Unii Europejskiej to spotkania ministrów poszczególnych resortów każdego z państw członkowskich UE. Rada pełni funkcję organu decyzyjnego i prawodawczego UE. Przewodniczą jej kolejno wszystkie państwa członkowskie, każde przez pół roku. Na czele Rady UE stoi minister spraw zagranicznych kraju sprawującego przewodnictwo.

W skład Rady UE wchodzi jeden przedstawiciel w randze ministra z każdego państwa członkowskiego, upoważniony do zaciągania zobowiązań w imieniu rządu tego państwa. W sumie, w obecnym stanie prawnym, po rozszerzeniu Unii w 2004 r., Rada UE liczy 25 członków. W zależności od przedmiotu obrad spotyka się ona w 16 składach. Co najmniej raz w miesiącu (z wyjątkiem sierpnia) obraduje rada ministrów spraw zagranicznych - Rada do Spraw Ogólnych (General Affairs Council). Pozostałe rady spotykają się 2 do 4 razy w roku. Spotkania odbywają się w Brukseli lub w Luksemburgu (w kwietniu, czerwcu i październiku). Przewodniczącym Rady zostaje na okres sześciu miesięcy państwo sprawujące prezydencję Unii.

Każde państwo członkowskie utrzymuje swoją delegację w Brukseli, określaną mianem Stałego Przedstawicielstwa. Szefowie tych delegacji tworzą Komitet Stałych Przedstawicieli (COREPER - Comité des Représentants Permanents). Działający od 1958 roku Komitet jest organem pomocniczym Rady UE. Tworzą go reprezentanci państw członkowskich w randze ambasadorów. COREPER jest pomostem łączącym administracje państw członkowskich z administracją UE. Zajmuje się wszystkimi dziedzinami działalności UE.

Najistotniejszym zadaniem państwa przewodniczącego jest reprezentacja Rady UE w stosunkach z innymi organami UE, zwłaszcza z Parlamentem Europejskim, a także w stosunkach z podmiotami trzecimi. Przewodniczący odpowiada za mediację i poszukiwanie kompromisu pomiędzy państwami członkowskimi. Prezydencja organizuje prace Rady Europejskiej i Rady Unii Europejskiej, ustala półroczną agendę i dzienny porządek obrad, co oczywiście ma bardzo duży wpływ na prace UE.

Szczegółowy zakres praw i obowiązków Rady UE nie jest precyzowany traktatowo. Poza zapewnieniem koordynacji polityki gospodarczej państw członkowskich, w jej gestii znajduje się ogół decyzji istotnych z punktu widzenia realizacji traktatowych celów Wspólnoty. Zadania Rady wynikają więc przede wszystkim z jej uprawnień:

  • legislacyjnych;
  • kontrolnych;
  • nominacyjnych (prawo powoływania członków innych organów Wspólnot, np. Komitetu Regionów.

Traktat o ustanowieniu Wspólnoty Europejskiej przewiduje trzy sposoby głosowania w ramach Rady UE. Jeśli postanowienia Traktatu nie przewidują inaczej, Rada podejmuje decyzje na zasadzie zwykłej większości głosów swoich członków. Drugą możliwością jest głosowanie na zasadzie jednomyślności. W innych sytuacjach, kiedy Traktat tak stanowi, głosowanie jest przeprowadzane na zasadzie większości kwalifikowanej, przy czym każdemu z państw przysługuje inna wyraźnie określona liczba głosów. Przed rozszerzeniem Unii w 2004 r. Francja, Niemcy, Wielka Brytania, Włochy miały po 10 głosów; Hiszpania - 8 głosów; Grecja, Belgia, Holandia, Portugalia - 5 głosów; Austria, Szwecja - 4 głosy; Dania, Finlandia, Irlandia - 3 głosy; Luksemburg - 2 głosy.
Od 1 maja 2004 r. - po przystąpieniu nowych państw członkowskich - do 31 października tegoż roku, obowiązywały postanowienia przejściowe regulujące zmiany w ważeniu głosów.
Natomiast od 1 listopada 2004 r. państwa dysponują następującą liczbą głosów (ogółem 321): Niemcy, Francja, Włochy, Wielka Brytania - 29; Hiszpania i Polska - 27; Holandia - 13; Belgia, Czechy, Grecja, Węgry, Portugalia - 12; Austria i Szwecja - 10; Dania, Irlandia, Litwa, Słowacja, Finlandia - 7; Cypr, Estonia, Łotwa, Luksemburg, Słowenia - 4; Malta - 3. Większość kwalifikowana zostanie uzyskana jeżeli większość państw członkowskich wyrazi zgodę oraz jeżeli zostanie oddanych 232 głosów "za", co stanowi 72,3 proc. Ponadto państwo członkowskie może poprosić o potwierdzenie, że głosy "za" reprezentują co najmniej 62 proc. całkowitej populacji Unii. Jeśli będzie inaczej, decyzja nie zostanie przyjęta.

Ostatnio wiele kontrowersji wywołuje sposób głosowania w Radzie UE zaproponowany przez Konwent Europejski w projekcie unijnej konstytucji. Na szczycie UE w Salonikach w czerwcu 2003 roku przewodniczący Konwentu, były prezydent Francji Valery Giscard d'Estaing przedstawił przywódcom państw członkowskich Unii projekt unijnej konstytucji opracowany przez to gremium. Zgodnie z propozycją Konwentu, do decyzji w Radzie UE powinny wystarczyć głosy połowy państw członkowskich (50 proc.), zamieszkanych przez co najmniej trzy piąte (60 proc.) obywateli Unii.

Przejściu na ten system od 2009 roku sprzeciwiły się Polska i Hiszpania, uważając, że osłabiłby on siłę ich głosu, przewidzianą Traktatem Nicejskim, a porównywalną z głosem najliczniej zaludnionych państw - Niemiec, Francji, Wielkiej Brytanii i Włoch. Przedstawiciele największych krajów nie zgadzają się co do wysokości progów podejmowania decyzji.








Komentarze + Dodaj komentarz
  • Ehhh...., Ja w sumie....xD (odpowiedzi: 1)
  • Mi potrzebne jest opisane każde państwo uni a nie unia ... ;/;/;/;/;/;
 
Nasi partnerzy:
MEN SchoolNet eTwinning Związek Powiatów Polskich PCSS
Cisco OFEK Przyjazna Szkoła Fundacja Junior FIO CEO
Parafiada net PR Orange IMAX Cinema City WSP TWP
IMAGE PPI-ETC ArcaVir Master Solution Device


Projekt Polski Portal Edukacyjny Interkl@sa
powstał i był realizowany w latach 2000-2011 dzięki wsparciu
Polsko-Amerykańskiej Fundacji Wolności.

W ramach naszej witryny stosujemy pliki cookies w celu świadczenia Państwu usług na najwyższym poziomie, w tym w sposób dostosowany do indywidualnych potrzeb. Korzystanie z witryny bez zmiany ustawień dotyczących cookies oznacza, że będą one zamieszczane w Państwa urządzeniu końcowym. Możecie Państwo dokonać w każdym czasie zmiany ustawień dotyczących cookies. Więcej szczegółów w naszej "Polityce Prywatności".


Pytania i uwagi: portal@interklasa.pl

Regulamin portalu /  Polityka prywatności /  Ochrona własności intelektualnej /  Zasady korzystania / 
Wyłączenie odpowiedzialności /  Biuro prasowe /  Zasady współpracy /  Redakcja /  Kontakt

Przejdź na stronę ucznia Przejdź na stronę nauczyciela Przejdź na stronę rodzica Certyfikat sieciaki.pl Przyjazna strona kidprotect.pl