wtorek 15 października 2019 imieniny Jadwiga i Teresy 1817 - Zmarł Tadeusz Kościuszko
Do końca roku pozostało: 0 dni
Wychowanie przedszkolne
Interaktywna mapa szkół
Język polski Historia WOS Sztuka (plastyka i muzyka) Języki obce Religia i etyka
Matematyka Fizyka i astronomia Chemia Biologia Przyroda Geografia Technika Informatyka
Przedmioty zawodowe WF Ścieżki edukacyjne Wychowanie przedszkolne Nauczanie zintegrowane Więcej
Dogoterapia

Ćwiczenia i zabawy z zastosowaniem psów

Istnieją następujące grupy ćwiczeń z udziałem psa.

1. Ćwiczenia przeznaczone dla pogłębienia więzi psychicznej i rozwoju dzieci niepełnosprawnych, upośledzonych umysłowo lub mających inne zaburzenia psychiczne

2. Ćwiczenia fizyczne z udziałem zwierząt przeznaczone dla upośledzonych ruchowo                      

Wszystkie ćwiczenia działają zarówno na psychikę, jak i na rozwój fizyczny dziecka.

Ćwiczenia, które mają na celu:

  • socjalizację i uwrażliwienie (młodzież trudna, dzieci agresywne, więźniowie, narkomani),
  • ułatwienie znoszenia samotności - pensjonariusze domów opieki społecznej, chorzy w szpitalach, hospicjach,
  • czuwanie przy końcowych etapach życia - hospicja,
  • nauka postępowania ze zwierzęciem - młodzież szkolna, przedszkolna, domy dziecka itp.
  • przynoszenie radości poprzez pokazywanie sztuczek poprzez ww. placówki,
  • inne, które w jakikolwiek sposób przyczynić się mogą do poprawy zdrowia chorego.

Wszystkie ćwiczenia można stosować w zależności od wieku pacjent. Założeniem programu jest nauka opieki i odpowiedzialności za zwierzę. Dlatego ważna jest rola przewodnika, który opowie, jak dbać o psa (lub kota), nauczy odpowiednich zachowań. Wybór ćwiczeń jest praktycznie nieograniczony, ale ich różnorodność zależy tylko od wyobrażeń prowadzącego psa i zachowań samych pacjentów takiej terapii.

Oto kilka przykładów:

  • przywołanie psa do siebie, wskazywanie części ciała psa i ich nazywanie lub odliczanie- zabawy rozwijają słownictwo oraz motywują dzieci do mówienia
  • prowadzenie psa na smyczy. U dzieci, które nie potrafią chodzić samodzielnie można podjąć próby chodzenia (podnoszenia się z asekuracją psa). Dla dzieci, które nie robią tego, na co dzień jest to wielkie przeżycie i wykonując je są tak zaabsorbowane, iż zapominają o swoich ograniczeniach, które zazwyczaj hamują ich aktywność.
  • próby leżenia na grzbiecie psa (tylko z łagodnym i spokojnym psem) kołysanie, spacer na psie, jazda w zaprzęgu,
  • kontakt wzrokowy i dotykowy z psem.

Dzieci leżą, a pies chodzi między nimi. Dotykanie wyznaczonych przez prowadzącego części ciała psa: głaskanie, przytulanie, czesanie psa, próby wydawania komend psu (dotyczy psów posłusznych, a przewodnik musi być pewny, że pies wykona komendę wydaną przez dziecko). Dodatkowo takie zajęcia mogą służyć temu, by móc wytłumaczyć dzieciom, iż ich dotyk może sprawić zwierzakom ból i dlatego należy zachować się ostrożnie i delikatnie.

Liczba zabaw z psem jest wprost nieograniczona. Bardzo ważnym elementem psiej terapii jest śmiech. Pies, jak rzadko które zwierzę, potrafi dostarczać wielu radosnych chwil. Dla ludzi, którzy w swoim życiu spotykają mało radości, każda chwila śmiechu jest na wagę złota. Śmiech to przecież doskonała forma masażu, ale również silny bodziec do pozytywnego myślenia i poprawy nastroju.

Prowadząc zajęcia lub zabawy dogoterapeutyczne nie należy puszczać psa "na żywioł" ani dzieciom pozwalać na zbyt swobodne igraszki ze zwierzęciem. Nad wszystkim powinien czuwać doświadczony terapeuta.

Oprócz ćwiczeń, które dzieci wykonują mimochodem, bawiąc się z psami, czują się akceptowane, potrzebne, lubiane i ważne. Stają się bardziej śmiałe, otwarte, nie boją się psów i przestają bać się ludzi. Nawet dzieci niemówiące próbują nawiązać kontakt ze zwierzęciem - wokalizują tak, jak potrafią, podejmują próby naśladowania głosu i komend terapeuty, by uzyskać podobny efekt zabawy z psem. Niektóre dzieci niepełnosprawne po dłuższej dogoterapii znacznie usprawniły ruchy dłoni.

Jednakże trzeba pamiętać, że w przypadku dzieci niepełnosprawnych liczą się najmniejsze postępy. Czasem może to być najprostsza reakcja, np. uśmiech, wodzenie wzrokiem za psem, próba pogłaskania, czy próby przywołania do siebie ukochanego czworonoga. Zdarza się, że pies ułatwia nawiązanie z dzieckiem pierwszego kontaktu, lub pierwszych form współpracy i współdziałania. A zatem dogoterapia wskazana jest w pracy z dziećmi autystycznymi i upośledzonymi umysłowo. Dogoterapię można przeprowadzać również w domu. Rasa psa nie jest tu najważniejsza, istotny jest kontakt i miłość dziecka do zwierzęcia, która powstaje w bliskim z nim kontakcie.




Autor: Dorota Staszko
Komentarze + Dodaj komentarz
Zapraszamy do wyrażania opinii, redakcja portalu Interklasa.
 
Nasi partnerzy:
MEN SchoolNet eTwinning Związek Powiatów Polskich PCSS
Cisco OFEK Przyjazna Szkoła Fundacja Junior FIO CEO
Parafiada net PR Orange IMAX Cinema City WSP TWP
IMAGE PPI-ETC ArcaVir Master Solution Device


Projekt Polski Portal Edukacyjny Interkl@sa
powstał i był realizowany w latach 2000-2011 dzięki wsparciu
Polsko-Amerykańskiej Fundacji Wolności.

W ramach naszej witryny stosujemy pliki cookies w celu świadczenia Państwu usług na najwyższym poziomie, w tym w sposób dostosowany do indywidualnych potrzeb. Korzystanie z witryny bez zmiany ustawień dotyczących cookies oznacza, że będą one zamieszczane w Państwa urządzeniu końcowym. Możecie Państwo dokonać w każdym czasie zmiany ustawień dotyczących cookies. Więcej szczegółów w naszej "Polityce Prywatności".


Pytania i uwagi: portal@interklasa.pl

Regulamin portalu /  Polityka prywatności /  Ochrona własności intelektualnej /  Zasady korzystania / 
Wyłączenie odpowiedzialności /  Biuro prasowe /  Zasady współpracy /  Redakcja /  Kontakt

Przejdź na stronę ucznia Przejdź na stronę nauczyciela Przejdź na stronę rodzica Certyfikat sieciaki.pl Przyjazna strona kidprotect.pl