niedziela 21 lipca 2019 imieniny Dalidy i Daniela 1899 - Urodził się Ernest Hemingway
Do końca roku pozostało: 0 dni
Sztuka
Interaktywna mapa szkół
Język polski Historia WOS Sztuka (plastyka i muzyka) Języki obce Religia i etyka
Matematyka Fizyka i astronomia Chemia Biologia Przyroda Geografia Technika Informatyka
Przedmioty zawodowe WF Ścieżki edukacyjne Wychowanie przedszkolne Nauczanie zintegrowane Więcej
  • O Claudzie Monecie (1840–1926)
O Claudzie Monecie (1840–1926)

O Claudzie Monecie (1840–1926)


Claude Monet
(1840–1926)

    Claude Monet spędził młodość w Hawrze. Jego ojciec miał tam sklep kolonialny. Lata chłopięce Claude spędzał na włóczeniu się po okolicy. Szkołę traktował jak więzienie, dlatego bywał w niej tylko gościem. Na lekcjach zaś jego ulubioną rozrywką było rysowanie karykatur nauczycieli, w czym doszedł szybko do wielkiej wprawy. 15-letni Claude był już znanym w całym mieście karykaturzystą. Podobizny sławnych postaci wykonywał wtedy wyłącznie na zamówienie, każąc sobie za nie płacić nawet 20 franków od sztuki.

    Claude Monet jest uznawany za największego z impersjonistów. Jego słynna „Impresja, wschód słońca”, eksponowana w 1874 r. na wystawie u Nadara, dała nazwę całemu kierunkowi w malarstwie. Monet w swej twórczości konsekwentnie prowadził studia nad kolorem, światłem i ich wzajemnymi relacjami. Vollard po latach wspominał: „(...) pewnego dnia zobaczyłem w Vergangville, jak w tumanach kurzu nadjeżdża małe auto. Wysiada z niego Claude Monet. Popatrzył na słońce, potem na zegarek: »Spóźniłem się o pół godziny... Wrócę tu jutro« - rzekł.”

    Claude Monet malował ten sam pejzaż w różnych godzinach dnia, w różnych porach roku, w różnym oświetleniu, wydobywając z powtarzanego tematu coraz to nowe efekty. Najbardziej znane są dwa jego cykle: widoki fasady katedry w Rouen oraz nenufary na stawie w Giverny (za życia artysty jedynie Durand-Ruel wystawiał po kilka płócien z tym samym motywem). Podczas jednej z wystaw „Białych nenufarów” („Les Nymphèas”) do sklepu Vollarda przyszedł nieznajomy, który podczas nieobecności marszanda pragnął skontaktować się z Cladem Monetem:
- (...) Pan może zna tego Claude’a Moneta?
- Tak, znam go.
- Artysta ten interesuje mnie bardzo. Dostarczam największym krawcom nowojorskim ręcznie malowanych materiałów. Rozumie pan, że ciągle szukam prawdziwych talentów. Brakuje temu panu Monetowi paru drobnostek, ale przy moim doświadczeniu artysta ten prędko się wydoskonali. Czy zna pan może jego adres? (Ambroise Vollard, Wspomnienia handlarza obrazów, przeł. Julia Rylska, Kraków 1963).
Obecnie olbrzymie malowidła Moneta przedstawiające nenufary można podziwiać w dwóch wielkich salach Musèe de l’Orangie w Paryżu.

    Claude Monet malował na swych obrazach to, co nieuchwytne i niestałe w naturze: „...iskrzenie światła, błysk wody, przezroczystość powietrza, drżenie liści (...). Odtwarzać pragnął słońce, zimno, wiatr, mgłę - a były to dążenia zupełnie nowe, mające wartość rewelacji” (Od Maneta do Polloca. Słownik malarstwa nowoczesnego, Warszawa 1995). Złudzenie było tak silne, że podczas jednej ze wystaw Moneta Edgar Degas, który oglądał właśnie serię obrazów przedstawiających topole, powiedział: „Uciekam! Strasznie tu wieje. Jeszcze trochę, a byłbym podniósł kołnierz marynarki!”.

    Claude Monet był wrogiem wszelkiego stylu - w Luwrze oglądał wyłącznie pejzażystów holenderskich. Pisano, że „cały swój system pracy pragnął oprzeć wyłącznie na obserwacji natury, na bezpośrednim doznaniu oka”. Pewnego razu Cèzanne powiedział o nim: „Monet to tylko oko, ale, mój Boże, co za oko!”.
Claude Monet co roku, począwszy od 1881 r., jeździł na wybrzeże. Guy de Maupassant, który obserwował go przy pracy, wspominał: „Często przyglądałem się Monetowi poszukującemu swoich impresji. Doprawdy, nie był już malarzem, ale myśliwym. Szedł w towarzystwie postępujących za nim dzieci, które niosły płótna - pięć albo sześć płócien przedstawiających ten sam temat w różnych porach dnia i w różnym oświetleniu. Brał je i odkładał kolejno zależnie od zmian zachodzących na niebie. Mając przed oczami swój motyw, czekał na słońce lub cień, kilkoma pociągnięciami pędzla pochwytując padający promień czy przepływającą chmurę...”

Claude Monet, Imresja, wschód słońca, 1872, Museé Marmottan, Paryż Claude Monet, Nenufary, 1905, The Art of Institute of Chicago Claude Monet, Kobieta z parasolką, 1886, Luwr, Paryż Claude Monet, Topole, 1891, Metropolitan Museum of Art, Nowy Jork

Claude Monet (1840-1926), malarz francuski, jeden z twórców i najbardziej konsekwentny przedstawiciel impresjonizmu.
Dzieciństwo spędził w Hawrze, gdzie malował pierwsze pejzaże pod kierunkiem E. Boudina (1856-58). W 1859 wyjechał do Paryża. W 1860-62 przebywał w Algierii, następnie wrócił do Paryża. Uczęszczał do Atelier Gleyre razem z A. Sisley’em, P. Renoir’em, J.F. Bazille'em. W 1871 wraz z Pissarem wyjechał do Londynu, gdzie poznał dzieła Turnera i Constable’a. Dzięki nim sprecyzował się ostatecznie jego styl, polegający na nieustających studiach koloru i światła oraz ich wzajemnych stosunkach. Rezultatem ciągłych poszukiwań malarskich było dojście Moneta do zasady dywizjonizmu (metoda malarska polegająca na rozbiciu plamy koloru na drobniejsze, stanowiące główne barwy widma kładzione czystymi farbami).
W 1874 wystawił na wystawie u Nadara słynny obraz Impresja, od którego wziął nazwę kierunek malarski (impresjonizm). Po 1890 tworzył serie obrazów o jednej tematyce, przedstawiające ten sam motyw w różnych porach dnia, roku i w róznym oświetleniu, np.: Dworzec St-Lazare od 1874, Stogi 1894, Katedra w Rouen 1892, widoki Londynu 1899-1904, Wenecja 1908, Nenufary 1904. Pod koniec życia tworzył kompozycje o zacierających się konturach, bliskie abstrakcjonistycznym.





Autor: Dorota Nawalany
Komentarze + Dodaj komentarz

Dodaj wątek
Tytuł*:
Treść*:
Autor*:
Email:

Kod*:
 
Nasi partnerzy:
MEN SchoolNet eTwinning Związek Powiatów Polskich PCSS
Cisco OFEK Przyjazna Szkoła Fundacja Junior FIO CEO
Parafiada net PR Orange IMAX Cinema City WSP TWP
IMAGE PPI-ETC ArcaVir Master Solution Device


Projekt Polski Portal Edukacyjny Interkl@sa
powstał i był realizowany w latach 2000-2011 dzięki wsparciu
Polsko-Amerykańskiej Fundacji Wolności.

W ramach naszej witryny stosujemy pliki cookies w celu świadczenia Państwu usług na najwyższym poziomie, w tym w sposób dostosowany do indywidualnych potrzeb. Korzystanie z witryny bez zmiany ustawień dotyczących cookies oznacza, że będą one zamieszczane w Państwa urządzeniu końcowym. Możecie Państwo dokonać w każdym czasie zmiany ustawień dotyczących cookies. Więcej szczegółów w naszej "Polityce Prywatności".


Pytania i uwagi: portal@interklasa.pl

Regulamin portalu /  Polityka prywatności /  Ochrona własności intelektualnej /  Zasady korzystania / 
Wyłączenie odpowiedzialności /  Biuro prasowe /  Zasady współpracy /  Redakcja /  Kontakt

Przejdź na stronę ucznia Przejdź na stronę nauczyciela Przejdź na stronę rodzica Certyfikat sieciaki.pl Przyjazna strona kidprotect.pl